"จงยึดพระวาจาแห่งชีวิตมั่นไว้" (ฟป. 2:16)

24 1รัชสมัยของพระองค์ กษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์a แห่งบาบิโลน ทรงยกทัพมารุกราน กษัตริย์เยโฮยาคิมต้องทรงยอมเป็นประเทศราชอยู่เป็นเวลาสามปี แล้วทรงกลับเป็นกบฏ 2พระยาห์เวห์bทรงส่งกำลังทัพชาวเคลเดีย ชาวอารัม ชาวโมอับ และชาวอัมโมนมารบกับพระองค์ เพื่อทำลายอาณาจักรยูดาห์ตามพระวาจาที่พระยาห์เวห์ตรัสไว้ทางประกาศก ผู้รับใช้ของพระองค์ 3เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นกับยูดาห์ตามพระบัญชาของพระยาห์เวห์c เพื่อทรงกำจัดยูดาห์ไปให้พ้นจากพระพักตร์ของพระองค์ เพราะบาปทั้งหมดที่กษัตริย์มนัสเสห์ทรงกระทำ โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่ทรงประหารผู้บริสุทธิ์ จนโลหิตของผู้บริสุทธิ์ไหลท่วมกรุงเยรูซาเล็ม พระยาห์เวห์ไม่ทรงปรารถนาจะให้อภัยการกระทำนี้

          5เหตุการณ์ในรัชสมัยกษัตริย์เยโฮยาคิม และสิ่งอื่นๆที่ทรงกระทำ มีบันทึกไว้ในหนังสือพงศาวดารของกษัตริย์แห่งยูดาห์ 6กษัตริย์เยโฮยาคิมสิ้นพระชนม์ เยโฮยาคีนพระโอรสทรงครองราชย์สืบต่อมา

          7กษัตริย์แห่งอียิปต์ไม่ทรงยกทัพออกมานอกแผ่นดินของพระองค์อีก เพราะกษัตริย์แห่งบาบิโลนทรงยึดดินแดนทั้งหมดที่เคยเป็นของกษัตริย์แห่งอียิปต์ ตั้งแต่ลำธารเขตแดนอียิปต์ไปจนถึงแม่น้ำยูเฟรติสd

รัชสมัยกษัตริย์เยโฮยาคีน (598-597 ก.ค.ศ.)

          8เยโฮยาคีนทรงเป็นกษัตริย์เมื่อพระชนมายุสิบแปดพรรษา และทรงครองราชย์เป็นเวลาสามเดือนที่กรุงเยรูซาเล็ม พระมารดาทรงพระนามว่าเนหุชทา เป็นบุตรหญิงของเอลนาธันชาวกรุงเยรูซาเล็ม 9พระองค์ทรงกระทำความชั่วเฉพาะพระพักตร์พระยาห์เวห์ดังที่พระบิดาทรงกระทำ

การกวาดต้อนเป็นเชลยไปกรุงบาบิโลนครั้งแรก

            10สมัยนั้น นายทหารของกษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์แห่งบาบิโลน ยกทัพมาล้อมกรุงเยรูซาเล็ม 11ขณะที่นายทหารล้อมเมืองอยู่นั้น กษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์แห่งบาบิโลนเสด็จมาที่นั่น 12กษัตริย์เยโฮยาคีนแห่งยูดาห์เสด็จมายอมจำนนกษัตริย์แห่งบาบิโลน พร้อมกับพระมารดา ข้าราชบริพาร นายทหารและข้าราชสำนัก กษัตริย์แห่งบาบิโลนทรงนำกษัตริย์เยโฮยาคีนไปเป็นเชลยในปีที่แปดของรัชกาลe

          13กษัตริย์แห่งบาบิโลนทรงขนทรัพย์สมบัติทั้งหมดในพระวิหารของพระยาห์เวห์ และพระราชทรัพย์ในพระราชวังไปกรุงบาบิโลน ทรงตัดเครื่องใช้ทองคำต่างๆที่กษัตริย์ซาโลมอนแห่งอิสราเอลทรงทำขึ้นสำหรับใช้ในพระวิหารของพระยาห์เวห์ ดังที่พระยาห์เวห์เคยตรัสไว้ 14กษัตริย์แห่งบาบิโลนทรงกวาดต้อนชาวเยรูซาเล็มทั้งหมดจำนวนหนึ่งหมื่นคนไปเป็นเชลย คือนายทหารและพลทหาร ช่างไม้และช่างเหล็กทุกคน เหลือไว้แต่คนยากจนที่สุดของแผ่นดิน 15พระองค์ทรงนำกษัตริย์เยโฮยาคีนเป็นเชลยไปกรุงบาบิโลนf พร้อมกับพระมารดา บรรดามเหสี ข้าราชบริพาร และชนชั้นนำของแผ่นดิน พระองค์ทรงนำบุคคลเหล่านี้จากกรุงเยรูซาเล็มไปเป็นเชลยที่กรุงบาบิโลน 16กษัตริย์แห่งบาบิโลนทรงนำผู้มีฐานะทั้งหมดรวมเจ็ดพันคน ช่างไม้และช่างเหล็กจำนวนหนึ่งพันคน ทุกคนล้วนชำนาญศึกg

          17กษัตริย์แห่งบาบิโลนทรงแต่งตั้งมัทธานียาห์ พระปิตุลาของกษัตริย์เยโฮยาคีนขึ้นเป็นกษัตริย์แทน และทรงเปลี่ยนพระนามเป็น เศเดคียาห์h

รัชสมัยกษัตริย์เศเดคียาห์แห่งยูดาห์ (598-587 ก.ค.ศ.)i

          18เศเดคียาห์ทรงเป็นกษัตริย์เมื่อพระชนมายุยี่สิบเอ็ดพรรษา และทรงครองราชย์เป็นเวลาสิบเอ็ดปีที่กรุงเยรูซาเล็ม พระมารดาทรงพระนามว่าฮามุทาล เป็นบุตรหญิงของเยเรมีห์ชาวลิบนาห์ 19พระองค์ทรงกระทำความชั่วเฉพาะพระพักตร์พระยาห์เวห์ดังที่กษัตริย์เยโฮยาคิมทรงกระทำ 20เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นกับชาวกรุงเยรูซาเล็มและชาวยูดาห์เพราะพระพิโรธของพระยาห์เวห์ จนพระองค์ทรงกำจัดเขาให้พ้นจากพระพักตร์ กษัตริย์เศเดคียาห์ทรงเป็นกบฏต่อกษัตริย์แห่งบาบิโลน

24 a กษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์ หรือ “นาบู-คูดูร์-อูซูร์” คือผู้ก่อตั้งอาณาจักรบาบิโลนใหม่หรืออาณาจักรเคลเดีย ซึ่งเรืองอำนาจต่อจากอาณาจักรอัสซีเรีย ทรงครองราชย์ตั้งปี 605 ถึง 562 ก.ค.ศ. ในปี 604 ทรงยกทัพมารุกรานปาเลสไตน์ และกษัตริย์เยโฮยาคิมทรงยอมจำนน แต่อาณาจักรยูดาห์จะเป็นกบฏในปี 601

b “พระยาห์เวห์” ต้นฉบับภาษากรีกว่า “พระองค์” ซึ่งหมายถึงกษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์

c “ตามบัญชาของพระยาห์เวห์” สำนวนแปลโบราณบางฉบับว่า “เพราะพระพิโรธ”

d ชัยชนะของกษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์เหนือกองทัพอียิปต์ในปี 605 ก.ค.ศ. ทำให้เนบูคัดเนสซาร์เป็นผู้มีอำนาจปกครองซีเรียและปาเลสไตน์

e เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นวันที่ 16 มีนาคม 597 ก.ค.ศ. ตามพงศาวดารของกรุงบาบิโลน  พงศาวดารฉบับนี้และ ยรม 52:28 บันทึกว่าเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นในปีที่เจ็ดของกษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์ เพราะไม่นับเศษปีแรกที่ทรงครองราชย์ (ดู 2 พกษ 25:8)

f กษัตริย์เยโฮยาคีนทรงเป็นเชลยที่กรุงบาบิโลนเป็นเวลาสามสิบเจ็ดปี จนกระทั่งกษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์สิ้นพระชนม์ (ดู 25:27) พระองค์น่าจะทรงมีความเป็นอยู่อย่างสะดวกสบายพอสมควร เพียงแต่ถูกจำกัดเขตบริเวณที่ประทับ

g ข้อ 13-14 น่าจะถูกเพิ่มเติมในภายหลัง จึงให้จำนวนไม่ตรงกับข้อ 15-16

h “มัทธานียาห์” แปลว่า “ของประทานจากพระยาห์เวห์” ส่วน “เศเดคียาห์” แปลว่า “พระยาห์เวห์ทรงเป็นความชอบธรรมของข้าพเจ้า” (เทียบ 23:24 เชิงอรรถ bb)

i เรื่องราวใน 24:18 – 25:30 ยังพบได้อีกในบทสุดท้ายของหนังสือประกาศกเยเรมีย์ด้วย (ยรม 52) ส่วน 25:1-12 ยังพบได้อีกใน ยรม 39:1-10 (และเสริมข้อ 3) จึงเป็นไปได้ว่าทั้ง พกษ และ ยรม ใช้แหล่งข้อมูลเดียวกัน

เช้าวันใหม่ใส่ใจพระวาจา

Lectio Divina-Daily 2021

Sinapis เมล็ดพันธุ์แห่งพระวาจา

สมัครเรียนพระคัมภีร์ไปรษณีย์

สมัครเรียนพระคัมภีร์ไปรษณีย์

Video อบรมพระคัมภีร์

ความรู้พื้นฐานพระคัมภีร์และหนังสือปฐมกาล

หนังสืออพยพและเลวีนิติ

หนังสือกันดารวิถีและเฉลยธรรมบัญญัติ

หนังสือโยชูวา ผู้วินิจฉัยและนางรูธ

หนังสือซามูแอล ฉบับที่ 1 และ ฉบับที่ 2

หนังสือพงศ์กษัตริย์ ฉบับที่ 1 และ ฉบับที่ 2

หนังสือพงศาวดาร เอสราและเนหะมีย์

หนังสือโทบิต ยูดิธ เอสเธอร์และมัคคาบี 1 และ 2

ความรู้ทั่วไปเกี่ยวกับประกาศกและประกาศกอาโมส

หนังสือประกาศกโฮเชยาและมีคาห์

หนังสือประกาศกอิสยาห์

หนังสือประกาศกโยนาห์และประกาศกเศฟันยาห์

หนังสือประกาศกนาฮูมและฮาบากุก

หนังสือประกาศกเยเรมีห์-เพลงคร่ำครวญ-บารุค

หนังสือประกาศกเอเสเคียลและดาเนียล

บทเทศน์บนภูเขา มธ. 5-7

พระวรสารนักบุญมัทธิว 10,13,18

พระวรสารนักบุญมาระโก

หนังสือกิจการอัครสาวก