Download

(ไฟล์ "เสียงวรสาร" โดย วัดแม่พระกุหลาบทิพย์ กรุงเทพฯ)

14 ¹“ใจของท่านทั้งหลายจงอย่าหวั่นไหวเลย^a

จงเชื่อในพระเจ้า และเชื่อในเราด้วย

²ในบ้านพระบิดาของเรา มีที่พำนักมากมาย

ถ้าไม่มี เราคงบอกท่านแล้ว^b

เรากำลังไปเตรียมที่ให้ท่าน

³และเมื่อเราไป และเตรียมที่ให้ท่านแล้ว

เราจะกลับมารับท่านไปอยู่กับเราด้วย^c

เพื่อว่าเราอยู่ที่ใด

ท่านทั้งหลายจะอยู่ที่นั่นด้วย

⁴ที่ที่เราจะไปนั้น ท่านรู้จักหนทางแล้ว”

⁵โทมัสทูลว่า “พระเจ้าข้า พวกเราไม่รู้ว่าพระองค์จะเสด็จไปที่ใด แล้วจะรู้จักหนทางได้อย่างไร” ⁶พระเยซูเจ้าตรัสตอบเขาว่า

“เราเป็นหนทาง ความจริง และชีวิต^d

ไม่มีใครไปเฝ้าพระบิดาได้นอกจากผ่านทางเรา

⁷ถ้าท่านทั้งหลายรู้จักเรา^e ท่านก็รู้จักพระบิดาของเราด้วย

บัดนี้ ท่านก็รู้จักพระบิดา และเห็นพระองค์แล้ว”

⁸ฟีลิปทูลว่า “พระเจ้าข้า โปรดทำให้พวกเราได้เห็นพระบิดาเถิด เท่านี้ก็พอแล้ว” พระเยซูเจ้าตรัสว่า ⁹“ฟีลิปเอ๋ย เราอยู่กับท่านมานานเพียงนี้แล้ว ท่านยังไม่รู้จักเราอีกหรือ

ผู้ที่เห็นเรา ก็เห็นพระบิดาด้วย

ท่านพูดได้อย่างไรว่า ‘โปรดทำให้พวกเราได้เห็นพระบิดาเถิด’

¹⁰ท่านไม่เชื่อหรือ^fว่า

เราดำรงอยู่ในพระบิดา และพระบิดาทรงดำรงอยู่ในเรา

วาจาที่เราบอกกับท่านทั้งหลายนี้ เรามิได้พูดตามใจของเรา

แต่พระบิดาผู้สถิตในเรา

ทรงกระทำกิจการของพระองค์

¹¹ท่านทั้งหลายจงเชื่อเราเถิดว่า

เราดำรงอยู่ในพระบิดา และพระบิดาก็ทรงดำรงอยู่ในเรา

หรืออย่างน้อยท่านทั้งหลายจงเชื่อเพราะกิจการเหล่านี้เถิด

¹²เราบอกความจริงกับท่านทั้งหลายว่า

ผู้ที่เชื่อในเรา

ก็จะทำกิจการที่เรากำลังทำอยู่ด้วย

และจะทำกิจการที่ใหญ่กว่านั้นอีก

เพราะเรากำลังจะไปเฝ้าพระบิดา^g

¹³สิ่งใดที่ท่านทั้งหลายขอในนามของเรา เราจะทำสิ่งนั้น

เพื่อพระบิดาจะได้รับพระสิริรุ่งโรจน์ในพระบุตร

¹⁴ถ้าท่านทั้งหลายขอสิ่งใดในนามของเรา

เราจะทำให้

¹⁵ถ้าท่านทั้งหลายรักเรา ท่านจะปฏิบัติตามบทบัญญัติของเรา^h

¹⁶และเราจะวอนขอพระบิดา

แล้วพระองค์จะประทานผู้ช่วยเหลืออีกองค์หนึ่งให้ท่านⁱ

เพื่อจะอยู่กับท่านตลอดไป

¹⁷คือพระจิตแห่งความจริง

ซึ่งโลกรับไว้ไม่ได้

เพราะมองพระองค์ไม่เห็น และไม่รู้จักพระองค์

แต่ท่านทั้งหลายรู้จักพระองค์

เพราะพระองค์ทรงดำรงอยู่กับท่าน และอยู่ในท่าน^j

¹⁸เราจะไม่ทิ้งท่านทั้งหลายให้เป็นกำพร้า

เราจะกลับมาหาท่าน

¹⁹ในไม่ช้า โลกจะไม่เห็นเรา

แต่ท่านทั้งหลายจะเห็นเรา เพราะเรามีชีวิต

และท่านก็จะมีชีวิตด้วย^k

²⁰ในวันนั้น^l

ท่านจะรู้ว่า เราอยู่ในพระบิดาของเรา

ท่านอยู่ในเรา และเราอยู่ในท่าน^m

²¹ผู้ที่มีบทบัญญัติของเรา และปฏิบัติตาม

ผู้นั้นรักเรา

และผู้ที่รักเรา พระบิดาของเราก็จะทรงรักเขา

และเราเองก็จะรักเขา และจะแสดงตนแก่เขา”ⁿ

²²ยูดาส^o มิใช่ยูดาสอิสคาริโอททูลพระองค์ว่า “พระเจ้าข้า ทำไมพระองค์ทรงต้องการแสดงพระองค์แก่พวกเรา แต่ไม่แสดงพระองค์แก่โลก” ²³พระเยซูเจ้าตรัสตอบเขาว่า

“ผู้ใดรักเรา ผู้นั้นจะปฏิบัติตามวาจาของเรา^p

พระบิดาของเราจะทรงรักเขา

พระบิดาจะเสด็จพร้อมกับเรามาหาเขา

จะทรงพำนักอยู่กับเขา

²⁴ผู้ที่ไม่รักเรา ก็ไม่ปฏิบัติตามวาจาของเรา

วาจาที่ท่านได้ยินนี้^qไม่ใช่วาจาของเรา

แต่เป็นของพระบิดา ผู้ทรงส่งเรามา

²⁵เราบอกสิ่งเหล่านี้ให้ท่านฟัง

ขณะที่เรายังอยู่กับท่าน

²⁶แต่พระผู้ช่วยเหลือคือพระจิตเจ้า

ที่พระบิดาจะทรงส่งมาในนามของเรานั้น

จะทรงสอนท่านทุกสิ่ง

และจะทรงให้ท่านระลึกถึงทุกสิ่งที่เราเคยบอกท่าน^r

²⁷เรามอบสันติสุข^sไว้ให้ท่านทั้งหลาย

เราให้สันติสุขของเราแก่ท่าน

เราให้สันติสุขแก่ท่าน ไม่เหมือนที่โลกให้

ใจของท่านอย่าหวั่นไหว หรือมีความกลัวเลย

²⁸ท่านได้ยินที่เราบอกกับท่านแล้วว่า

เรากำลังจะไป และเราจะกลับมาหาท่านทั้งหลาย

ถ้าท่านรักเรา ท่านคงยินดีที่เรากำลังไปเฝ้าพระบิดา

เพราะพระบิดาทรงยิ่งใหญ่กว่าเรา^t

²⁹และบัดนี้เราได้บอกท่านทั้งหลายก่อนที่เหตุการณ์จะเกิดขึ้น

เพื่อว่าเมื่อเหตุการณ์เกิดขึ้นแล้ว ท่านจะเชื่อ

³⁰เราจะพูดกับท่านต่อไปอีกไม่นาน^u

เพราะซาตานเจ้านายแห่งโลกนี้กำลังมา

มันไม่มีอำนาจใดเหนือเรา

³¹แต่โลกจะต้องรู้ว่าเรารักพระบิดา

และรู้ว่าพระบิดาทรงบัญชาให้เราทำอย่างไร เราก็ทำอย่างนั้น…

ลุกขึ้น เราจงไปกันเถิด”

เรียนพระคัมภีร์กับคุณพ่อสมเกียรติ ตรีนิกร
พระวรสารนักบุญยอห์น บทที่ 14

14 a บรรดาอัครสาวกรู้สึกหวั่นไหวเพราะพระเยซูเจ้าได้ตรัสล่วงหน้าว่ายูดาสจะทรยศต่อพระองค์ พระองค์จะจากไป และเปโตรจะปฏิเสธไม่รู้จักพระองค์ พระเยซูเจ้าทรงต้องการทำให้ความเชื่อของบรรดาอัครสาวกมั่นคง ข้อความในบทที่ 14 นี้ สะท้อนจุดประสงค์นี้อย่างชัดเจน

^b ประโยคนี้ยังแปลได้อีกว่า “มิฉะนั้น เราคงได้บอกท่าน (ว่าเรากำลังไปไหน)”

^c พระสัญญานี้รักษาความหวังของพระศาสนจักรให้แจ่มใสอยู่เสมอ (เทียบ 1 คร 4:5; 11:26; 16:22; 1 ธส 4:16ฯ; 1 ยน 2:28; วว 22:17, 20)

^d พระเยซูเจ้าทรงเป็นหนทาง เพราะพระองค์ทรงเปิดเผยพระบิดาให้เราทราบ (12:45; 14:9) พระองค์ทรงชี้ทางไปหาพระบิดาให้แก่เรา (กจ 9:2 เชิงอรรถ b) พระองค์แต่ผู้เดียวทรงเปิดทางหาพระบิดาให้เรา (ยน 1:18; 14:4-7) พระองค์ทรงมาจากพระบิดา และกลับไปหาพระบิดา (7:29, 33; 13:3; 16:28) และทรงเป็นหนึ่งเดียวกับพระบิดา (10:30; 12:45; 14:9; 17:22) พระองค์ทรงเป็นองค์ความจริง (8:32 เชิงอรรถ j) และชีวิต (3:15 เชิงอรรถ j)

^e สำเนาโบราณบางฉบับว่า “ถ้าท่านทั้งหลายได้รู้จักเราแล้ว ท่านคงได้รู้จัก…”

^f เมื่อฟีลิปขอให้พระเยซูเจ้าทรงแสดงพระบิดาให้เห็นอย่างอัศจรรย์ เขาขาดความเชื่อ ด้วยความเชื่อเท่านั้นเราอาจเห็นพระบิดาในพระบุตร และเห็นพระบุตรในพระบิดา

^g พระเยซูเจ้าทรงนำการเปิดเผย และความรอดพ้นมาให้มนุษย์ อัศจรรย์ของพระองค์เป็น “เครื่องหมาย” ของสองสิ่งนี้ (2:11 เชิงอรรถ f) “กิจการ” ของบรรดาศิษย์จะเป็นการต่อภารกิจนี้ของพระองค์ พระเยซูเจ้าผู้ประทับเบื้องขวาของพระบิดาในพระสิริรุ่งโรจน์ จะทรงส่งพระจิตเจ้าผู้จะบันดาลให้บรรดาศิษย์กระทำกิจการยิ่งใหญ่นี้ต่อไป (7:39; 16:7)

^h สำเนาโบราณบางฉบับว่า “ท่านจงปฏิบัติ…” พระเยซูเจ้าทรงยืนยันถึงสิทธิของพระองค์ที่จะได้รับความรัก และการนอบน้อมเชื่อฟังเช่นเดียวกับพระเจ้าเอง

ⁱ คำภาษากรีก “parakletos” แปลยากเพราะมีความหมายหลายอย่างเช่น “ทนาย” “ผู้แก้ต่าง” “ผู้อ้อนวอนแทน” “ผู้ให้คำปรึกษา” “ผู้อุปการะ” “ผู้ค้ำจุน” * ยน เปรียบเทียบงานของพระจิตเจ้ากับงานของพระเยซูเจ้าที่เกี่ยวข้องกับบรรดาศิษย์ ทำให้เห็นว่าพระจิตเจ้าเป็นพระบุคคลเช่นเดียวกับพระเยซูเจ้า ไม่เป็นเพียงแต่ “พลังของพระเจ้า” เท่านั้น (ดู ข้อ 26 เชิงอรรถ r; 1 ยน 2:1)

^j สำเนาโบราณบางฉบับว่า “และอยู่ในท่าน”

^k โลกจะไม่เห็นพระเยซูเจ้าอีกแล้ว (เทียบ 7:34; 8:21) แต่บรรดาศิษย์จะเห็นพระองค์อีก เมื่อจะทรงกลับคืนพระชนมชีพ และจะเห็นพระองค์ไม่เพียงแต่ด้วยสายตาเท่านั้น แต่ด้วยความเชื่ออีกด้วย (20:29)

^l “ในวันนั้น” เป็นวลีที่บรรดาประกาศกใช้บอกว่าพระเจ้าทรงเข้ามาในประวัติศาสตร์เพื่อช่วยมนุษย์อย่างอัศจรรย์ (ดู อสย 2:17; 4:1ฯ) “วันนั้น” อาจจะหมายถึง “ระยะเวลา” หนึ่งก็ได้ ในที่นี้หมายถึง “ระยะเวลา” หลังการกลับคืนพระชนมชีพ

^m ความสัมพันธ์ระหว่างพระเยซูเจ้ากับบรรดาศิษย์เปรียบเทียบได้กับความสัมพันธ์ระหว่างพระองค์กับพระบิดา (6:57; 10:14-15; 15:9)

ⁿ พระเยซูเจ้าจะทรงแสดงองค์แก่บรรดาศิษย์เมื่อจะเสด็จมาพำนักอยู่ในเขาพร้อมกับพระบิดา

^o ยูดาสผู้นี้อาจเป็นคนเดียวกับยูดาส น้องชายของยากอบ ใน ลก 6:16 และ กจ 1:13 หรือกับธัดเดอัสใน มธ 10:3 และ มก 3:18

^p โลกไม่รักพระเยซูเจ้า จึงไม่ปฏิบัติตามพระวาจาของพระองค์ (8:37, 43, 47)

^q สำเนาโบราณบางฉบับว่า “วาจาของเรา”

^r เมื่อพระเยซูเจ้าเสด็จจากไปแล้ว บรรดาผู้มีความเชื่อจะมีพระจิตเจ้าแทนพระองค์ (ข้อ 16, 17; 16:7 ดู 1:33 เชิงอรรถ x) พระจิตเจ้าทรงเป็น “ผู้อ้อนวอนพระบิดา” แทนเรา (เทียบ 1 ยน 2:1) พระจิตเจ้าจะทรงดลใจผู้มีความเชื่อในการพิจารณาคดี (15:26, 27; เทียบ มธ 10:19-20//; ลก 12:11-12; กจ 5:32) พระจิตเจ้าเป็นพระจิตแห่งความจริง ซึ่งนำมนุษยชาติไปสู่ความจริงสมบูรณ์ (16:13) ทรงสอนมนุษย์ให้เข้าใจธรรมล้ำลึกของพระคริสตเจ้า ให้เข้าใจว่าพระเยซูเจ้าทรงทำให้พระคัมภีร์เป็นความจริง (5:39 เชิงอรรถ r) พระจิตเจ้าทรงช่วยให้มนุษย์เข้าใจความหมายของพระวาจาของพระเยซูเจ้า (2:19 เชิงอรรถ g) ความหมายของกิจการของเครื่องหมายอัศจรรย์ที่พระเยซูเจ้าทรงกระทำ (ข้อ 16; 16:13; 1 ยน 2:20ฯ, 27) จนถึงเวลานั้นบรรดาศิษย์ไม่ได้เข้าใจความหมายต่างๆ เหล่านี้เลย (ยน 2:22; 12:16; 13:7; 20:9) ด้วยวิธีนี้ พระจิตเจ้าจะต้องเป็นพยานถึงพระคริสตเจ้า (15:26; 1ยน 5:6, 7) และทำให้โลกที่ไม่มีความเชื่อต้องอับอาย (ยน 16:8-11)

^s “สันติสุข” หรือ “Shalom” เป็นคำทักทาย และคำอำลาของชาวยิว (ดู ลก 10:5//) “สันติสุข” หรือ Shalom หมายถึง สุขภาพร่างกาย แต่ในภายหลังมีความหมายเพิ่มขึ้น หมายถึงความสุขสมบูรณ์และการรอดพ้นที่พระเมสสิยาห์จะนำมาให้ (2 ธส 3:16)

^t แม้พระบุตรเสมอเท่าพระบิดา (8:24 เชิงอรรถ g; 10:30 เชิงอรรถ p) พระสิริรุ่งโรจน์ของพระองค์ถูกปิดบังไว้ชั่วขณะ (1:14) เมื่อพระองค์เสด็จกลับไปหาพระบิดา พระสิริรุ่งโรจน์นี้จะปรากฏแจ้งอีกครั้งหนึ่ง (17:5 เชิงอรรถ f เทียบ ฟป 2:6-9; ฮบ 1:3)

^u ยังแปลได้อีกว่า “เราจะไม่พูดมากกับท่านอีกต่อไป”