วันพุธที่ 10 สิงหาคม 2016
ฉลอง น.ลอเรนซ์ สังฆานุกร มรณสักขี
2 คร 9: 6–10 / ยน 12: 24–26
บทอ่านจากพระวรสารตามคำเล่าของนักบุญยอห์น
เวลานั้น พระเยซูเจ้าตรัสกับบรรดาศิษย์ว่า
“เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า ถ้าเมล็ดข้าวไม่ได้ตกลงในดิน และตายไป มันก็จะเป็นเพียงเมล็ดเดียวเท่านั้น แต่ถ้ามันตาย มันก็จะบังเกิดผลมากมาย ผู้ที่รักชีวิตของตน ย่อมจะเสียชีวิตนั้น ส่วนผู้ที่พร้อมจะสละชีวิตของตนในโลกนี้ ก็ย่อมจะรักษาชีวิตนั้นไว้สำหรับชีวิตนิรันดร ผู้ใดรับใช้เรา ผู้นั้นจงตามเรามา เราอยู่ที่ใด ผู้รับใช้ของเราก็จะอยู่ที่นั่นด้วย ผู้ใดรับใช้เรา พระบิดาจะประทานเกียรติแก่เขา
(พระวาจาของพระเจ้า)
————
“การให้ไม่สิ้นสุด” จะเป็นเรื่องที่ทำให้เรากังวลว่าจะ“หมดเปลือง” “หมดไป” หรือ “ทำให้เราเป็นผู้ให้และผู้รับจะพัฒนาเป็นผู้แบมือหรือไม่?”
เมื่อเราพิจารณาพระวาจาจากจดหมายนักบุญเปาโลอัครสาวกถึงชาวโครินทร์ ฉบับที่สอง ก็คือ “พระเจ้าประทานพระหรรษทานทุกประการแก่ท่านได้อย่างอุดม เพื่อให้ท่านมีทุกสิ่งเพียงพอ และยังมีเหลือเฟือสำหรับกิจการดีทุกประการอีกด้วย ดังที่มีเขียนไว้ในพระคัมภีร์ว่า “เขาเอื้อเฟื้อแจกจ่าย เขาให้แก่คนยากจน ความชอบธรรมของเขาดำรงอยู่ตลอดนิรันดร”
เป็น “สัญญาลมแล้ง” หรือ “เป็นคำหวานล่อใจ” หรือไม่?
เมื่อเราพิจารณา จะสละละไป เสียชีวิตพลีตัวตน ตามอย่างนักบุญลอเรนซ์ แล้ว เราพบในพระวรสารนักบุญยอห์นว่า
“ถ้าเมล็ดข้าวไม่ได้ตกลงในดิน และตายไป มันก็จะเป็นเพียงเมล็ดเดียวเท่านั้น แต่ถ้ามันตาย มันก็จะบังเกิดผลมากมาย ผู้ที่รักชีวิตของตน ย่อมจะเสียชีวิตนั้น ส่วนผู้ที่พร้อมจะสละชีวิตของตนในโลกนี้ ก็ย่อมจะรักษาชีวิตนั้นไว้สำหรับชีวิตนิรันดร”
ชีวิตนิรันดร คือ “เมล็ดพืชที่ตกลงดินแล้วตายไป” ไม่ได้หวงหัก ตักตวง ทวงถาม เอามาเป็นเจ้าของ ตกลงแล้วตายไป จึงแสดงว่า สิ่งที่งอกมาจากตาย สิ่งที่หวงหา ตักตวง “ไม่งอก” สิ่งที่สละโปรยไป หว่านวาง กลับ “งอก”
ชีวิตนิรันดร “งอก” จากการสละ การให้ การแบ่งบอก เพราะได้ “ตายจากตัวเอง” ไม่ได้ “งอก” จากตัวคนที่สะสมอะไรใส่ตัวเลย
(Credit จาก Facebook คุณพ่อฉลองรัฐ สังขรัตน์)
