วันอังคารที่ 16 สิงหาคม 2016
น.สเตเฟนแห่งประเทศฮังการี อสค 28: 1-10
บทอ่านจากพระวรสารตามคำเล่าของนักบุญมัทธิว
มธ 19: 23-30
เวลานั้น พระเยซูเจ้าตรัสแก่บรรดาศิษย์ว่า
“เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า คนมั่งมีจะเข้าสู่อาณาจักรสวรรค์ได้ยาก เราบอกท่านอีกว่า อูฐจะลอดรูเข็ม ยังง่ายกว่าคนมั่งมีเข้าสู่อาณาจักรสวรรค์” เมื่อบรรดาศิษย์ได้ยินเช่นนี้ ต่างรู้สึกประหลาดใจมาก จึงทูลถามว่า “แล้วดังนี้ ใครเล่าจะสามารถรอดพ้นได้”
พระเยซูเจ้าทอดพระเนตรบรรดาศิษย์ แล้วตรัสว่า “สำหรับมนุษย์เป็นไปไม่ได้ แต่สำหรับพระเจ้า ทุกอย่างเป็นไปได้”
เปโตรจึงทูลถามว่า “ข้าพเจ้าทั้งหลายสละทุกสิ่ง และติดตามพระองค์แล้วจะได้อะไรบ้าง” พระเยซูเจ้าตรัสตอบว่า “เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า ในโลกใหม่เมื่อบุตรแห่งมนุษย์จะประทับเหนือพระที่นั่งอันรุ่งโรจน์ ท่านทั้งหลายที่ติดตามเรา ก็จะนั่งบนบัลลังก์ทั้งสิบสองบัลลังก์ เพื่อพิพากษาตระกูลอิสราเอลทั้งสิบสองตระกูลด้วย และผู้ใดที่ได้สละบ้านเรือน พี่น้องชายหญิง บิดามารดา บุตร ไร่นาเพราะเห็นแก่เรา ก็จะได้รับการตอบแทนร้อยเท่า และจะได้ชีวิตนิรันดรเป็นมรดกด้วย “หลายคนที่เป็นกลุ่มแรกจะกลับกลายเป็นกลุ่มสุดท้าย และกลุ่มสุดท้ายจะกลับกลายเป็นกลุ่มแรก”
(พระวาจาของพระเจ้า)
——————
ต้องมีสมาธิ ถึงจะสงบ
แต่ “การมี” ก็เป็นการครอบครองแบบหนึ่ง
“การวาง” เป็นการทิ้งการครอบครอง การวางตัวให้สงบ ไม่แสวงหาการมี ก็เป็นการวางแล้ว ที่สามารถ “สอนตัว สอนใจ” ตนเอง ในเรื่องที่เราอาจกำลังแสวงหาอยู่ก็เป็นได้ “หาสมาธิ มีปัญญา หาความสมบูรณ์” ดังนั้น ประกาศกเอเสเคียล ได้พูดคำแรงแทงใจ ว่า
“ใจของท่านก็ผยองขึ้น เพราะทรัพย์สมบัติของท่าน”
การหา “ให้มี” แม้แต่เรื่องที่ไม่ใช่เรื่องทรัพย์สมบัติ ก็อาจเป็นเรื่อง “หน้าตาทรัพย์สมบัติแปลงร่าง” ก็เป็นได้
เราจึง กดดัน และถูกกดดัน จากการพยายาม “มี” สิ่งต่าง แม้แต่ ความสงบ ไม่ได้วางตัวเอง ให้เปล่า ให้หมดไม่เหลือ แม้แต่ความอยากได้ให้มี
คำว่า “คนมั่งมีจะเข้าสู่อาณาจักรสวรรค์ได้ยาก”
อาจทำให้เราพิจารณาได้ว่า เราอยากมีสมาธิ เราอยากมีหน้าตาสงบ เราอยากมีชีวิตที่แสดงถึงความสัมพันธ์กับพระเจ้า แต่เพราะความอยากแบบนี้เอง ที่ให้เราขวนขวาย แสวงหา อยากนำมา ที่เป็นเหตุ ของการไม่รู้จักวางลง ไม่ยอมปล่อยมือ ไม่ละความอยากได้ใคร่มี ที่เป็นแรงผลักดันของการมั่งมี ที่แปลงร่างจากทรัพย์สมบัติ มาเป็น “คุณค่า” แทนที่
(Credit จาก Facebook คุณพ่อฉลองรัฐ สังขรัตน์)
