วันจันทร์ที่ 15 สิงหาคม 2016
สัปดาห์ที่ 20 เทศกาลธรรมดา
อสค 24: 15-24
บทอ่านจากพระวรสารตามคำเล่าของนักบุญมัทธิว มธ 19: 16-22
เวลานั้น ชายคนหนึ่งมาเฝ้าพระองค์ทูลถามว่า “พระอาจารย์ ข้าพเจ้าต้องทำความดีอะไรเพื่อจะมีชีวิตนิรันดร”
พระองค์ตรัสกับเขาว่า “เหตุใดจึงถามเราถึงความดี ผู้ทรงความดีมีแต่ผู้เดียวเท่านั้น ถ้าท่านอยากเข้าสู่ชีวิตนิรันดร ก็จงปฏิบัติตามบทบัญญัติเถิด”เขาทูลถามว่า “บทบัญญัติข้อใด” พระเยซูเจ้าตรัสตอบว่า “อย่าฆ่าคน อย่าล่วงประเวณี อย่าลักขโมย อย่าเป็นพยานเท็จ จงนับถือบิดามารดา จงรักผู้อื่นเหมือนรักตนเอง”
ชายหนุ่มผู้นั้นทูลถามว่า “ข้าพเจ้าปฏิบัติตามบทบัญญัติเหล่านี้ทุกข้อแล้ว ยังขาดอะไรอีกหรือ”
พระเยซูเจ้าตรัสตอบเขาว่า “ถ้าท่านอยากเป็นคนดี อย่างสมบูรณ์ จงไปขายทุกสิ่งที่มี มอบเงินให้คนยากจน และท่านจะมีขุมทรัพย์ในสวรรค์ แล้วจงติดตามเรามาเถิด” เมื่อได้ยินพระวาจานี้ ชายหนุ่มผู้นั้นจากไปด้วยความทุกข์ เพราะเขามีทรัพย์สมบัติมากมาย
(พระวาจาของพระเจ้า)
—————
เมื่อเรามีวัดสวย แต่มีเวลาแค่ได้ชื่นชมความงาม ความอลังการ ไม่ได้ทำให้เรา “พบพระ” เพียงแต่เห็นหน้าตาสวยสะ ของรูปปั้น รูปวาด เท่านั้นเอง
เราจะรำพึง ไตร่ตรอง ถึงความสัมพันธ์อันมั่นคงของพระเจ้ากับเรา ไม่ได้อยู่ที่ ปูนปั้น รูปวาดอันเต็มไปด้วยฝีแปรง หรือ สิ่งแสดงศิลปะ แต่ ภาพสะท้อนถึง “พระเมตตา” ของพระเจ้าปรากฎชัด “ในชีวิตแห่งความเมตตาต่อพี่น้อง” ที่ผ่านมาแล้วต่างหาก
ดังประกาศกเอเสเคียล ได้พูดถึง วัด ที่ถวายความเคารพต่อพระว่า “สักการสถานที่ท่านภาคภูมิใจว่าจะได้รับพลังความช่วยเหลือ เป็นเหมือนแก้วตาของท่าน และเป็นความยินดีจิตใจของท่าน”
แต่เมื่อ “แก้วตาถูกกระทำ” “วัดถูกละเมิด” “พื้นที่ถูกเหยียบย่ำ” แก้วตาแตกไปด้วยเพราะว่า พระของเราไปอยู่ที่พื้น ไปอยู่ที่กระจก ไปอยู่ที่ปูนเรซิ่น พระไม่ได้อยู่ในใจ ใจแห่งความเมตตา ดังที่พระเยซูเจ้าถูกกระทำ แต่ไม่ได้เสียความดี ความศักดิ์สิทธิ์ไปแม้แต่น้อย
กิจการแห่งความรักความเมตตา ต้องทำให้เรา “ผ่านพ้นวัตถุ ลอยแยกจากข้าวของ เป็นไทจากการครอบครอง” ที่เราอาจมีต่อ วัด สักการสถาน หิ้งพระ ที่เป็นการแยกไม่ออก บอกไม่ตรง ถึงความสัมพันธ์กับพระ ที่ไม่ใช่ ข้าวของ วัตถุ พื้นที่
ดังพระวาจาที่ของนักบุญมัทธิวที่ว่า “ถ้าท่านอยากเป็นคนดี อย่างสมบูรณ์ จงไปขายทุกสิ่งที่มี มอบเงินให้คนยากจน และท่านจะมีขุมทรัพย์ในสวรรค์ แล้วจงติดตามเรามาเถิด”
ความสัมพันธ์กับพระ เป็นการติดตามพระ แสดงออกในมิติความเมตตาต่อพี่น้อง ที่เราต้องเป็นไทต่อวัตถุ พื้นที่ สิ่งครอบครอง ที่เป็นสัญญลักษณ์ของการมีชีวิตฝ่ายจิตวิญญาณ ที่เป็นปรากฎการณ์ของความสัมพันธ์กับพระ
(Credit จาก Facebook คุณพ่อฉลองรัฐ สังขรัตน์)
