วันเสาร์ที่ 9 กันยายน 2017
สัปดาหที่ 22 เทศกาลธรรมดา
บทอ่าน คส 1:21-23 / ลก 6:1-5
       “บุตรแห่งมนุษย์เป็นนายเหนือวันสับบาโต” ความขัดแย้งระหว่างพระเยซู พวกฟาริสีนั้น ได้เกิดเป็นครั้งแรกในพระวรสารนักบุญลูกา เกี่ยวกับเรื่องของการละเมิดวันสับบาโต นักบุญลูกาได้แสดงให้เห็นถึงความขัดแย้ง ที่จะนำไปสู่ การร้างฉานกับผู้สำศาสนา ที่จะนำไปสู้การสิ้นพระชนม์ของพระเยซูเจ้า

        เมื่อสานุศิษย์ของพระเยซูเจ้าได้เด็ดรวงข้าว ในวันสับบาโต พวกฟาริสีได้กล่าวหาพวกเขาว่า กำลังละเมิดกฏของวันสับบาโต ที่ห้ามมิให้มีการทำการเก็บเกี่ยวข้าว(อพย 34:21) โดยพวกเขาแปลว่าการเด็ดรวงข้าว และนำมารับประทานนั้น เป็นขบวนการที่ไม่แต่ต่างจากการเก็บเกี่ยวข้าว และหุงเป็นอาหาร ที่เป็นสิ่งต้องห้ามในวันสับบาโต พระเยซูเจ้าได้ทรงปกป้องบรรดาสานุศิษย์ของพระองค์ โดยยกตัวอย่างในพระคัมภีร์ ในเรื่องของกษัตริย์ดาวิด ซึ่งได้นำขนมปังในพระวิหาร ที่มีคนนำมาถวาย มารับประทานพร้อมกับบริวารของพระองค์ เนื่องจากมีแต่พระสงฆ์เท่านั้น ที่สามารถจะรับประทานปังนั้น (1ซมอ 21:17) แต่พระเยซูเจ้าได้โต้แย้งพวกเขาว่า ความเมตตากรุณานั้น สำคัญกว่ากฎเกณท์ทางศาสนา พระเยซูเจ้าในฐานะเป็น “บุตรแห่งมนุษย์” ได้ทรงทำตัวให้เป็นอันหนึ่งอันเดียว กับความต้องการของประชาชน และยังได้แสดงอำนาจของพระองค์เหนือกฎเกณท์

       ขีวิตของปีเตอร์ คลาแวร์ เป็นการแสดงให้เห็นว่า สิ่งที่สำคัญกว่าหมด คือ การแสดงความรักต่อทาส ที่ถูกนำมาจากอัฟริกา เมือกษัตริย์ เฟอร์ดินัล แห่งสเปน ได้เริ่มออกแสวงหาเมืองขึ้น และได้นำทาสจากอัฟริกาจำนวน 250 คน มาไว้มในดินแดนของพระองค์ ที่เป็นเหตุการณ์ที่เกี่ยวพันกับชีวิตของคลาแวร์ ท่านเป็นสมาชิกของคณะเยซูอิต เมื่อมีอายุ 20 ปีปีเตอร์ได้ช่วยเหลือพวกทาสทั้งด้านร่างกายและจิตใจ เมื่อพวกเขาได้เดินทางมาที่เมืองคาร์เตเยนา ตลอดระยะ 40 ปี ท่านได้ปฏิบัติต่อพวกเขา อย่างมีมนุษยธรรม สอนให้พวกเขาเพาะปลูก และจัดตั้งองค์การกุศลตล้ายกับสมาคมนักบุญวินเซนต์ เดอ ปอล ท่านได้พูดกับพวกทาสว่า “เราต้องพูดกับพวกเขา ด้วยการยื่นมือไปช่วยเหลือ มากกว่าการพูดด้วยปากอย่างเดียว”