วันพฤหัสบดีที่ 17 สิงหาคม 2017
สัปดาห์ที่ 19 เทศกาลธรรมดา
บทอ่าน ยชว 3: 7-10,11,13-17 / มธ 18:21- 19:1
      ในการเดินทางข้ามแม่น้ำจอร์แดน ประชากรอิสราเอลได้ให้ความสำคัญกับหีบพันธสัญญา บุคคลที่มีบทบาทนั้นไม่ใช่โยชัว ไม่ใช่ประชากรของพระเป็นเจ้า แต่เป็นหีบพันธสัญญา ที่มีชื่ออีกอย่างหนึ่งว่า “หีบพันธสัญญาของพระเป็นเจ้าสำหรับประชากรทั่วโลก” หีบพันธสัญญาสามารถช่วยให้ประชากรอิสราเอล ข้ามแม่น้ำจอร์แดน ที่มีน้ำเต็มในฤดูเก็บเกี่ยวเหมือนกับทุกวันนี้

เรื่องดังกล่าว ยังแสดงให้เราเห็นว่า ในชีวิตของเรานั้น การที่เราจะสามารถชนะความยากลำบาก ชนะอุปสรรคต่างๆ ไม่ใช่พลัง ไม่ใช่ความสามารถของเรา แต่เป็นการประทับอยู่ของพระเป็นเจ้า ในความเป็นหนึ่งเดียวกับพระองค์ หีบพันธสัญญาบรรจุการประทับอยู่ของพระเป็นเจ้า 2 ประการ คือ บรรจุพระพรของพระองค์ และบรรจุพระประสงค์ของพระองค์ บนหินสองแผ่นที่บันทึกพระบัญญัติ 10 ประการ เพราะฉะนั้น ถ้าเราต้องการจะเป็นหนึ่งเดียวกับพระเป็นเจ้า เราจะต้องยอมรับการทับอยู่ของพระองค์ในชีวิตของเรา เช่นเดียวกัน

      1)พระพรของพระเป็นเจ้า สำคัญที่สุด โดยเริ่มตั้งแต่ความรักของพระเจ้า ที่มีต่อเรา “เราไม่ได้รักพระเป็นเจ้า แต่เป็นเจ้าที่ทรงรักเรา” มานนาในถิ่นทุรกันดารเป็นเครื่องหมายถึงความรักของพระเป็นเจ้า และความเมตตากรุณาของพระองค์ ที่ทำให้เรามีชีวิตอยู่ ทำให้เราก้าวหน้า มานนาในปัจจุบันที่เรารู้จัก หมายถึงพระพรพิเศษของพระเป็นเจ้า ในองค์พระเยซูเจ้าในศีลมหาสนิท มานนาจากสวรรค์ไม่ได้ถูกมอบให้แก่โมเสส แต่เป็นพระบิดาเจ้าแห่งสวรรค์ ได้มอบมานนาที่แท้จริงจากสวรรค์แก่เรา มานนาจากสวรรค์นั้น คือพระกายของพระบุตรของพระองค์ ที่มอบให้แก่เรา
     2)พระประสงค์ของพระองค์ เป็นพระประสงค์แห่งความรัก แห่งการไถ่กู้..เราสามารถรัก เพราะชีวิตคริสตชน คือการยินดีรับพระพรพิเศษพระพรแห่งความรัก ที่ยินดีให้พระองค์รักเรา แต่เราก็ต้องยอมรับความทุกข์ยากลำบากต่างๆ ที่เป็นโอกาสที่จะทำให้เราเติบโตขึ้นและก้าวหน้าขึ้น.นักบุญออกัสตินกล่าวว่า “โปรดประทานสิ่งที่พระองค์ทรงสั่ง และจงสั่งสิ่งที่พระองค์ทรงพอพระทัย”...ขอให้พระประสงค์เป็นไปในแผ่นดิน เหมือนในสวรรค์”