วันอาทิตย์ที่ 30 กรกฎาคม 2017
สัปดาห์ที่ 17 เทศกาลธรรมดา
บทอ่าน 1พกษ 3:5,7-12 / รม 8:28-30 / มธ 13:44-52
นักบุญโธมัส อไควนัส นักเทวศาสตร์ผู้ยิ่งใหญ่ ของสมัยกลาง ได้ใช้ภาพลักษณ์ดังต่อไปนี้:เรามนุษย์เหมือนกับลูกศร ที่กำลังวิ่งออกไปอย่างเต็มที่ มีบางคน ได้กำหนดเป้าหมายไว้ก่อน และยิงมันไปออกไป จึงไม่ใช่เป็นหน้าที่ของเรา ที่จะต้องกำหนดเป้าหมายปลาย เพราะเป้าหมาย ได้ถูกกำหนดไว้แล้ว
ส่วนเป้าหมายของลูกศรจะไปไหน ตามที่พระผู้สร้าง ได้ทรงกำหนดไว้?และคำตอบก็คือ:ลูกศรวิ่งไปสู่สิ่งที่ดีงาม ที่เป็นความสุข พระเป็นเจ้าและความสุขอยู่ควบคู่กัน สอดคล้องกับแรงจูงใจ ที่ลึกที่สุดของมนุษย์ ไม่มีการบีบบังคับ ไม่ต้องคิด คล้ายกับธรรมชาติของน้ำ ที่ไหลไปสู่ยังทะเล และมนุษย์ก็อยู่บนเส้นทาง ที่มุ่งไปสู่พระเป็นเจ้า บทสอนดังกล่าว อยู่ในนิทานอุปมาของพระเยซูเจ้า ที่แสดงไว้ในพระวรสาร ที่สรุปไว้ว่า พระราชัยสวรรค์ เหมือนกับสิ่งที่เรากำลังแสวงหา ที่อยู่ในส่วนลึกของหัวใจของเรา เหมือนกับขุมทรัพย์ ในทุ่งนา ที่มีคนไปพบ เหมือนกับไข่มุก ที่พ่อค้ากำลังแสวงหาตลอดชีวิต ถ้าพ่อค้าคนนั้นบรรลุเป้าหมาย ไม่ใช่เพราะว่า เขามีความพยายาม แต่เพราะว่าสิ่งนั้น เป็นพระพรพิเศษ ที่พระเป็นเจ้ามอบให้เขา แน่นอนเราต้องพร้อม ที่จะเสียสละทุกสิ่ง เพื่อจะได้พระพรพิเศษนี้ เรายังรู้วิธีที่เราจะได้รับพระพรนี้ เราจึงต้องเตรียมตัวให้พร้อมไว้ เมื่อได้บรรลุถึงเป้าหมายแล้ว เราต้องไม่หมดแรง ที่จะรักษาไว้
ในหนังสือพงศ์กษัตริย์ เราจะเห็นความปรีชาฉลาด ของกษัตริย์โซโลมอน ที่สามารถแยกแยะระหว่างความดีและความไม่ดี ที่ช่วยให้พระองค์สามารถ เป็นผู้นำประชาชนที่มีความรับผิดชอบ ขอให้เราสวดขอพระเป็นเจ้า โปรดให้เรามีปรีชาญาณ ในการเลือกขุมทรัพย์ในสวรรค์ ด้วยความรับผิดชอบเช่นเดียวกัน เพื่อเป็นที่สบพระทัยของพระเป็นเจ้าดังนี้ “เพราะพระเจ้าประทานปัญญาความรู้ และความเข้าใจ มาจากพระโอษฐ์ของพระองค์ ทรงสะสมสติปัญญาไว้ ให้คนเที่ยงธรรม
พระองค์ทรงเป็นโล่ห์ให้ผู้ที่กำลังดำเนินในความซื่อสัตย์ ทรงรักษาระวังวิถีของความยุติธรรม และทรงสงวนทางของธรรมิกชนของพระองค์ไว้
แล้วเจ้าจะเข้าใจความชอบธรรมและความยุติธรรม และความเที่ยงธรรม” (สภษ 2:6-13)
