วันจันทร์ที่ 24 กรกฎาคม 2017
สัปดาห์ที่ 16 เทศกาลธรรมดา
บทอ่าน อยพ 14:5-8 / มธ 12:38-42
เราสามารถที่จะเข้าใจความทุกข์ของประชากรอิสราเอล ที่อยู่ระหว่างทะเลและกองทัพของชาวอียิปต์ ทำให้เราเห็นปฏิกิริยาที่ขาดกลัว ละทิ้งการเป็นทาส และตกลงใจที่จะติดตามโมเสส”หลุมฝังศพในประเทศอียิปต์ไม่มีหรือ?ท่านจึงได้พาพวกเราออกมาให้ตายในถิ่นทุรกันดาร ทำไมหนอท่านจึงได้พาเราออกจากประเทศอียิปต์?”
การแก้ปัญหาของพวกเขา คือการยอมกลับไปเป็นทาสอีกครั้งหนึ่ง แต่การแก้ปัญหาของพระเป็นเจ้านั้น ตรงกันข้าม พระองค์ได้ตรัสกับโมเสสว่า”อย่ากลัวเลย จงตั้งใจให้มั่นไว้ แล้วท่านจะเห็นความรอด ที่พระเจ้าประทานให้แก่ท่านทั้งหลายในวันนี้”การแก้ปัญหาของพระเป็นเจ้า คือให้มองไปข้างหน้า และเดินทางต่อไป โดยมีความเชื่อในพระองค์ และเราเองก็ได้รับบทสอนเช่นเดียวกันว่า ในทุกขณะของชีวิต เราประสบกับข้อขัดขวาง ความยากลำบาก และหลายครั้งเราถูกทดลอง ให้กลับไปยังสถานที่เดิม ที่เราดูเหมือนว่าดีกว่า และมีปัญหาน้อยกว่า แต่ความคิดของพระเป็นเจ้าไม่ใช่เช่นนั้น อย่างที่พระเยซูเจ้าเคยตรัสว่า”ใครที่จับคันไถแล้วเหลียวหลัง คนนั้นไม่สามารถที่จะเข้าสู่พระราชัยสวรรค์”การแก้ปัญหาของพระองค์ ไม่ใช่การหันหลังกลับ แต่ให้เราสวดภาวนา ขอพระเป็นเจ้า โปรดให้เราได้พบวิธีแก้ปัญหาที่ถูกต้อง มันอาจจะเป็นวิธีการที่ไม่คาดคิด แต่บ่อยๆเป็นวิธีการ ที่เริ่มต้นด้วยความนบนอบ ตามพระประสงค์ของพระองค์
หรือเราต้องการ ที่จะเรียกหาเครื่องหมายสำคัญเหมือนที่ฟาริสีได้ ที่เรียกร้องพระเยซูเจ้าในวันนี้
ถ้าพระเป็นเจ้าได้เคยให้เครื่องหมายสำคัญ แก่ประชากรอิสราเอลในถิ่นทุรกันดารอย่างไร พระองค์ก็จะให้แก่เราเช่นเดียวกันในวันนี้ บ่อยๆการเรียกร้องขอเครื่องหมายสำคัญ เป็นเพียงข้อแก้ตัว เพราะความเกียจค้านมากกว่า หรือเป็นการลังเลใจไม่ทำตามพระประสงค์ของพระเป็นเจ้า บทเรียนสำหรับเรา คือให้เรามีความกล้าหาญ และวางใจในพระเป็นเจ้า เพราะพระเป็นเจ้านั้นเข้มแข็ง และซื่อสัตย์ ทรงเรียกเราให้เดินหน้าไปพร้อมกับพระองค์ อย่างผู้มีชัย.
