วันอาทิตย์ที่ 18 มิถุนายน 2017
สมโภชพระวรกายและพระโลหิตพระคริสตเจ้า
บทอ่าน ฉบธ 8:2-3,14-16 / 1คร 10:16-17 / ยน 6:51-58
“นี่คือปังที่ลงมาจากสวรรค์ ไม่เหมือนปังที่บรรพบุรุษได้กินแล้วยังตาย ผู้ที่กินปังนี้จะมีชีวิตอยู่ตลอดไป” ศีลมหาสนิทเป็นเครื่องหมายยิ่งใหญ่ ที่พิสูจน์ความรักของพระเจ้าต่อมนุษยชาติ ทรงปรารถนาประทับอยู่กับเรา ถึงกับยอมมอบพระกายและพระโลหิต ให้เป็นอาหารของเรา อาหารมีความหมายแฝงอย่างลึกซึ้ง
เราจึงต้องพยายามเข้าใจความหมายแฝงที่ตามองไม่เห็น เมื่อมนุษย์รับประทานอาหาร สิ่งที่มนุษย์รับประทานนั้น ก็จะกลายเป็นเลือดเป็นเนื้อเป็นชีวิตของมนุษย์ อาหารที่เรารับประทานกันทุกๆ วัน เรารับประทานแล้วก็จะหิวกระหายอีก และชีวิตที่เกิดขึ้นนั้น ก็เป็นชีวิตที่เป็นอนิจจัง
วันหนึ่งจะต้องตาย มนุษย์มิได้ต้องการอาหารทางกายอย่างเดียว แต่มนุษย์ต้องการอาหารที่หล่อเลี้ยงจิตวิญญาณด้วย เพราะมนุษย์ประกอบด้วยร่างกาย และจิตวิญญาณ...
“ดิฉันรู้ว่าดิฉันกำลังสัมผัสพระกายของพระคริสตเจ้า โดยการสัมผัสร่างกายที่ถูกทำร้าย เพราะความหิวโหยและความทุกข์ทรมาน” (นักบุญเทเราซา แห่งกัลกัตตา)…
ถ้าท่านรับศีลมหาสนิท เพียงปีละครั้ง ท่านจะได้รับประโยชน์อะไรในแต่ละวัน
ขอให้ท่านเจริญชีวิต เหมือนกับว่าท่านสมควรที่จะรับศีลมหาสนิททุกวัน ใครที่คิดว่าตัวเองสมควรที่จะรับทุกวัน ก็ไม่สมควรที่จะรับมันเพียงปีละครั้งเท่านั้น (นักบุญอัมโบรส แห่งมิลาน)...
ที่ประทับของพระเป็นเจ้า ก็คือบรรดาคนที่ศักดิ์สิทธิ์ในพระเยซูเจ้า...พระกายทิพย์ของพระเยซูเจ้านั้น คือพระวิหารที่มีชีวิตของพระเป็นเจ้า ( ดีตริช บอนฮอฟเฟอร์)...
พระเยซูเจ้าทรงทำให้ตาของข้าพเจ้าศักดิ์สิทธิ์ไปด้วยการมองดูพระหฤทัยของพระองค์ เพื่อว่าดวงตานั้นจะมองดูพระองค์ยิ่งวันยิ่งมากขึ้น ...
ทุกครั้งที่ข้าพเจ้ามองมองดูศีลมหาสนิท...
พระเยซูเจ้าได้มอบแสงสว่างของพระเป็นเจ้านั้นในหัวใจของข้าพเจ้า...
เพื่อว่าข้าพเจ้าจะได้รู้จักพระองค์และตัวข้าพเจ้าดีขึ้นทุกวัน...
เมื่อข้าพเจ้ามองดูพระหฤทัยอันศักดิ์สิทธิ์ของพระเยซูเจ้า...
พระองค์ก็มอบไฟแห่งความรักเข้ามาที่ในหัวใจของข้าพเจ้า...
เพื่อจะได้รวมทุกสิ่งทุกอย่างไว้ในพระองค์.
