วันอังคารที่ 13 มิถุนายน 2017
สัปดาห์ที่ 10 เทศกาลธรรมดา
ระลึกถึงนักบุญอันตน แห่งปาดัว
บทอ่าน 2คร 1:18-22 / มธ 5:13-16
นักบุญอันตนเป็นผู้ที่ได้ปฏิบัติตามพระวาจาของพระเยซูเจ้าอย่างครบถ้วน เมื่อพระองค์ตรัสว่า ”พวกท่านเป็นเกลือรักษาโลก ถ้าเกลือจืดเสียแล้ว จะมีประโยชน์อันใดเล่า นอกจากทิ้งให้คนเหยียบย่ำ” ท่านเป็นเกลือที่รักษาความดีตลอดชีวิต
ท่านยังเป็นความสว่างของโลก ที่ไม่สามารถตั้งอยู่บนภูเขา และไม่มีใครจะปิดบังได้ ความสว่างของท่านนั้นได้ส่องแสงต่อหน้ามนุษย์ ตั้งแต่สมัยของท่าน จนถึงสมัยปัจจุบันนี้ จนทำให้คนทั้งหลาย ซึ่งได้แห่งกิจการดีของท่าน จึงได้สารเสริมพระบิดาเจ้าบนสวรรค์
ในพระวรสารพระเยซูเจ้ายังได้เรียกร้องให้เราสละทุกสิ่ง และติดตามพระองค์ไป และสิ่งนี้เป็นกฎในการดำเนินชีวิตของนักบุญอันตน ครั้งแล้วครั้งเล่าที่พระเป็นเจ้าได้เรียกท่าน ให้ทำตามแผนการของพระองค์ และทุกๆครั้ง ท่านก็จะตอบด้วยความกระตือรือร้น ท่านได้ติดตามพระเยซูเจ้า ตั้งแต่ยังเป็นหนุ่ม ได้เคยสมัครเข้าเป็นสมาชิกของคณะเอากุสตีเนียน แต่เมื่อเห็นศพของบรรดามรณสักขีคณะฟรังซิสกัน ที่ได้ถูกนำกลับมายังประเทศโปรตุเกส จึงได้สมัครเข้าคณะฟรังซิสกัน เพื่อที่จะได้ไปประกาศข่าวดีแก่พวกมัวร์ แต่ล้มป่วย จึงได้เดินทางไปที่ประเทศอิตาลี ใช้ชีวิตแบบฤษี โดยบำเพ็ญภาวนา อ่านพระคัมภีร์ และการรำพึง
ท่านท่านได้สอนเทววิทยากับเพื่อนนักบวช และไปเทศน์สอนพวกเฮเรติกในประเทศฝรั่งเศส เพื่อจูงใจผู้ที่หลงผิด ซึ่งได้ปฏิเสธธรรมชาติความเป็นพระของพระเยซูเจ้า ต่อมาท่านก็ไปเดินทางไปที่ตอนเหนือของประเทศอิตาลี ได้สร้างศูนย์กลางอยู่ที่เมืองปาดัว หลังจากได้ปลีกตัวออกไปจากหมู่คณะแล้ว ก็ได้สร้างบ้าน เพื่อเตรียมตัวตาย ในวันที่ 13 มิถุนายน ท่านได้ล้มป่วยลง และได้ขอร้องให้นำท่านกลับมายังที่เมืองปาดัวที่ซึ่งท่านได้เสียชีวิต และได้รับการประกาศชื่อเป็นนักบุญ และได้รับเกียรติเป็นนักปราชญ์ของพระศาสนจักรในปี 1946 ...
ท่านเป็นองค์อุปถัมภ์ของคนที่ทำของหาย ของคนยากจน และของคนเดินทาง...การที่ท่านช่วยคนให้ค้นพบของที่หายไป เพราะขณะมีชีวิตอยู่ ท่านเองได้ทำให้ตัวเองสูญหายไป ในพระญาณสอดส่องของพระเป็นเจ้า.
