วันพุธที่ 7 มิถุนายน 2017
สัปดาห์ที่ 9 เทศกาลธรรมดา
บทอ่าน ทบต 3:1-11ก,16-17ก / มก 12:18-27
เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับคู่แต่งงานใหม่คู่หนึ่ง ที่ต้องการมองหาบริษัทประกันชีวิตที่ดีที่สุด สำหรับลูกๆที่จะเกิดใหม่ในอนาคต บริษัทประกันชีวิตสามแห่ง ได้ส่งตัวแทนมาติดต่อ และได้อธิบายเกี่ยวกับเงื่อนไขและค่าใช้จ่ายทั้งหมด แต่พวกเขาไม่สามารถที่จะทำให้คู่สมรสนี้ตกลงลงใจ พวกเขาจึงได้เสนอแนะบริษัทประกันชีวิตที่ดีที่สุด ที่มีแต่เป็นเจ้าเป็นเจ้าของแต่ผู้เดียว นั่นคือการประกันชีวิตตั้งแต่วันปฏิสนธิในครรภ์ จนกระทั่งถึงวันกลับคืนชีพ
พวกสะดูสีไม่เชื่อเรื่องการกลับคืนชีพ พวกเขาจึงได้อ้างบทบัญญัติของโมเสสว่า “ ถ้าพี่ชายของใครตาย ทิ้งภรรยาไว้ไม่มีบุตร ก็ให้น้องชายของเขารับเอาหญิงนั้นมาเป็นภรรยา เพื่อจะสืบเผ่าพันธุ์ของพี่ชายไว้” โดยบอกว่าพี่น้องทั้ง 7 คน ได้หญิงคนหนึ่งเป็นภรรยา และได้ตายโดยไม่มีบุตร ที่สุดหญิงนั้นก็ตาย พวกเขาถามพระองค์ว่าในวันสิ้นพิภพ หญิงนั้นจะเป็นภรรยาของใคร กฎหมายของโมเสสเป็นกฎหมายที่ดีและมีจุดประสงค์ที่ดี แต่กฎหมายจะต้องได้รับการตีความ ในบริบทที่ถูกต้อง พวกสะดูสีกลับใช้กฏหมายเรื่องการกลับคืนชีพเป็นเครื่องจับผิดพระเยซูเจ้าและคำสอนของพระองค์ เพราะเพียงการอ้างการกลับคืนชีพของคนใดคนหนึ่ง ไม่สามารถอธิบายความหมายที่แท้จริงเรื่องการกลับคืนชีพได้
มีแต่การกลับคืนชีพของพระเยซูเจ้าเท่านั้น ที่จะให้ความหมายที่แท้จริง เพราะว่า
1.การกลับคืนชีพของพระองค์ เป็นหลักประกัน และเป็นจุดศูนย์กลางของความเชื่อ
2.การกลับคืนชีพของพระองค์ หมายถึงชัยเหนือบาปและความตาย และทำให้การไถ่กู้ของพระองค์สำเร็จ ตามที่พระเป็นเจ้าได้เคยทรงสัญญาไว้ 3. และการกลับคืนของพระเยซูเจ้า คือเครื่องพิสูจน์ว่าพระเป็นเจ้านั้น เป็นพระเป็นเจ้าของผู้เป็น ไม่ใช่ของผู้ตาย...
การกลับคืนชีพของพระเยซูเจ้าได้เปลี่ยนโฉมหน้าของความตาย สำหรับผู้มีความเชื่อ ความตายจึงไม่ใช่ที่คุมขัง แต่เป็นช่องทางที่มนุษย์จะเข้าไปอยู่ต่อหน้าพระเป็นเจ้า เหตุการณ์ในวันปัสกาเตือนใจเราว่า เราไม่สามารถที่จะวางความจริงไว้ที่ในหลุมฝังพระศพ เพราะความจริงไม่ได้อยู่ตรงนั้นอีกต่อไป
