วันจันทร์ที่ 5 มิถุนายน 2017
สัปดาห์ที่ 9 เทศกาลธรรมดา
บทอ่าน ทบต 1:1-2,2:1-9 / มก 12:1-12
งานที่แสดงถึงความเมตตาต่อคนตายที่พระศาสนจักรสั่งสอน คือการฝังศพให้ผู้ตาย โทบิตได้อุทิศตัวเองเพื่อทำงานนั้น ก่อนที่พระศาสนจักรจะประกาศใช้ บทอ่านในวันนี้ เป็นหนึ่งในหกบท จากหนังสือวรรณกรรมภาษาฮีบรู ที่ถือว่าเป็นเป็นวรรณกรรมด้านปรีชาญาณ มากกว่าในด้านประวัติศาสตร์ โทบิตเป็นคนที่อพยพไปในต่างแดน โดยเจริญชีวิตที่นั้นพร้อมกับครอบครัว
ท่านไม่เคยลืม ที่จะรักษาคำสอนของชาวอิสราเอลในสมัยเด็ก ความคิดและความประพฤติของท่าน ตั้งอยู่บนภูมิหลังเรื่องความศรัทธาที่ซื่อๆ ท่านเชื่อว่าพระเป็นเจ้าจะจัดเตรียมและคุ้มครองท่าน ครอบครัวของท่าน ตลอดจนชาวอิสราเอลในดินแดนเนรเทศ คุณธรรมของท่านเป็นที่เด่นชัด ไม่ใช่เพียงแค่การเคารพคนตาย และยินดีฝังศพให้ แต่ยังเป็นความประสงค์ของท่าน ที่จะแบ่งปันอาหารกับคนแปลกหน้าที่หิวโหย บทเรียนที่มีคุณค่าจากความเชื่อในพระเป็นเจ้า และการลงมือทำในสิ่งที่ดีนั้น ไม่ต้องคำนึงถึงความยากลำบากในชีวิต ที่จะเกิดอะไรขึ้น
แม้จะต้องประสบกับปัญหาที่ใหญ่ขึ้นตามมา แต่ถ้าเรายินดีที่จะตอบรับ เหมือนกับโทบิตได้เคยกระทำ เพื่อสนองความต้องการ และยินรับใช้คนที่มีโชคน้อยกว่าปัญหาของเรานั้นก็จะลดน้อยลง หรือแม้จะหายไปก็ได้
นักบุญบอนีฟาส ซึ่งเราระลึกถึงท่านในวันนี้ ก็เคยประสบปัญหาในการทำงานเช่นเดียวกัน ท่านเองเคยเขียนไว้ว่า เส้นทางในการทำงานเพี่อเกียรติมงคลของพระเป็นเจ้านั้น คือ เส้นทางแห่งการแบกไม้กางเขน ท่านได้เรียนรู้ว่า รางวัลที่ยิ่งใหญ่ที่พระเป็นเจ้าจะมอบให้แก่ท่านในการทำงานนั้น คือ การมีความสามารถที่จะทำงานที่ดีขึ้นกว่าเดิม...เพราะฉะนั้นเราจงสวดภาวนา...เหมือนกับว่าทุกอย่างนั้นขึ้นกับพระเป็นเจ้า...และจงทำงานเหมือนกับว่าทุกอย่างนั้นขึ้นอยู่กับตัวเรา...เราจงทำเรื่องเกี่ยวกับตัวเองด้วยการใช้สมอง...แต่ทำกับคนอื่นด้วยการใช้หัวใจ...บางครั้งมีสิ่งเดียวเท่านั้น... ที่เราสามารถทำให้กับคนอื่น...คือการสวดภาวนาให้พวกเขา...โดยหวังว่าวันหนึ่งพวกเขา จะเปิดใจให้พระเป็นเจ้าทำงานในชีวิตของเขา…เวลาเป็นเรื่องของพระเป็นเจ้า..งานเป็นเรื่องของมนุษย์...จงใช้เวลาทำงานเพื่อเกียรติมงคลของพระเป็นเจ้า
