วันศุกร์ที่ 5 พฤษภาคม 2017
สัปดาห์ที่ 3 เทศกาลธรรมดา
บทอ่าน กจ 9:1-20 / ยน 6:52-59
ในปัจจุบันนี้ มีคำแนะนำมากมายที่จะช่วยให้เราดำเนินชีวิตประจำวันอย่างมีคุณค่า ด้วยการปฏิบัติต่อคนอื่น อย่างที่เราต้องการให้คนอื่นปฏิบัติต่อเรา พระเยซูเจ้าทรงเตือนเราในหนังสือกิจการอัครสาวกว่า สิ่งใดก็ตาม ที่เราปฏิบัติต่อคนอื่น ก็เท่ากับเราปฏิบัติต่อพระองค์เอง นักบุญเปาโลเป็นผู้เบียดเบียนบรรดาคริสตชน เมื่อท่านได้ยินเสียงพระเยซูเจ้าตรัสว่า “เซาโล เซาโล เจ้าเบียดเบียนเราทำไม?”
สิ่งนี้เตือนให้เราระลึกว่า การนินทาก็ดี การพูดจาลับหลังคนอื่นก็ดี ล้วนแต่เป็นการกระทำที่ผิดต่อพระเยซูเจ้าเอง เปาโลซึ่งตอนนั้นยังใช้ชื่อว่าเซาโล ได้รับการเรียกชื่อจากพระเยซูเจ้า 2 ครั้งด้วยกัน เพื่อให้ท่านหยุดเบียดเบียนพระเยซูเจ้าเอง เราก็เช่นเดียวกันเราอาจจะตาบอดในสิ่งที่เรากำลังทำ และบางครั้งเราทำร้ายคนอื่นด้วยกิจการเล็กๆน้อยๆ และเมื่อเราทำผิดต่อคนอื่น เราไม่ต้องการเพียงแต่ขอโทษบุคคลนั้นเท่านั้น แต่ต้องขอโทษพระเยซูเจ้าด้วย เพราะว่าการกระทำของเรานั้น ผิดทั้งต่อพระเยซูเจ้าและคนๆนั้น
เปาโลเป็นคนที่มีความศรัทธาในศาสนายูเดว ท่านอุทิศตัวเพื่อทำงานรับใช้พระเป็นเจ้า เหมือนอย่างที่ท่านได้เคยเขียนเกี่ยวกับตัวท่านว่า”ในด้านความกระตือรือร้น เป็นผู้เบียดเบียนพระศาสนจักร ในด้านความชอบธรรม ตามธรรมบัญญัติ ไม่มีสิ่งใดจะตำหนิข้าพเจ้าได้”(ฟป 3:6)
ปัญหาของท่านคือท่านไม่รู้จักพระเยซูเจ้าว่าพระองค์เป็นใคร ท่านเพียงแต่รู้ว่าพระเยซูเจ้าแห่งนาซาเร็ธ และผู้ติดตามพระองค์นั้น เป็นบุคคลอันตรายและเป็นศัตรูกับพระเป็นเจ้า และในบริบทนั้นเอง ที่เปาโลไม่ต้องการที่จะเปลี่ยนเส้นทางเดิน เพื่อไปหาพระเป็นเจ้า เพราะท่านได้เดินในเส้นทางนั้นอยู่แล้ว แต่สิ่งที่ต้องการก็คือ ท่านจะต้องหันไปหาพระเยซูเจ้า ซึ่งเป็นหนทางที่จะนำท่านไปหาพระเป็นเจ้า อย่างที่พระองค์เจ้าได้ตรัสว่า “เราคือหนทาง...ไม่มีใครมาหาพระบิดาได้ นอกจากผ่านทางเรา” (ยน 14:6)...
พระองค์ไม่มีวันที่จะเดินไปจากเรา แต่ว่าเรามีความยากลำบากที่จะกลับมาหาพระองค์ โปรดมาเถิด พระเยซูเจ้าข้า โปรดให้ลูกมีความร้อนรน จงเป็นทั้งไฟและความอ่อนหวาน ขอให้ลูกรักพระองค์ ขอให้ลูกวิ่งไปหาพระองค์”(น.ออกัสติน)
