วันอังคารที่ 2 พฤษภาคม 2017
สัปดาห์ที่ 3 เทศกาลธรรมดา
บทอ่าน กจ 7:51-8:1 / ยน 6:34-35
มนุษย์เราชอบเลียนแบบวีรบุรุษหรือวีรสตรีของพวกเขา วัยรุ่นชอบสวมเสื้อและกางเกงยีนส์ ใส่รองเท้าถุงเท้า หรือแม้แต่ไว้ทรงผม
เพื่อเลียนแบบคนที่พวกเขาถือว่าเป็นวีรบุรุษในการกีฬา เป็นดาราภาพยนต์และทีวี ในหนังสือกิจการอัครสาวก สตีเฟนได้เลียนแบบพระเยซูเจ้าอย่างเต็มที่
ท่านพูดเหมือนกับพระองค์ ต่อต้านคนที่เป็นฝ่ายตรงข้าม ที่เรียกพวกเขาว่า “เป็นคนหัวแข็ง” คนที่ไม่ได้เข้าสุหนัต และมีใจและหูที่ตรงข้ามกับพระจิตเจ้า ในภวังค์ท่านได้เห็นพระเยซูเจ้าประทับอยู่เบื้องขวาของพระบิดา “ข้าพเจ้าเห็นท้องฟ้าเปิดออก เห็นพระบุตรแห่งมนุษย์ประทับยืนเบี้องขวาพระเป็นเจ้า”
และท่านได้ถูกลากไปยังประตูเมือง และได้ถูกตัดสินประหารชีวิต คล้ายกับพระเยซูเจ้า.
”ข้าแต่พระเยซูเจ้า โปรดรับวิญญาณข้าพเจ้าด้วยเถิด”
ท่านยังได้เลียนแบบพระเยซูเจ้า ซึ่งได้ยกโทษแก่คนที่ประหารชีวิตท่าน สเตเฟน คือ บุคคลแรกที่ได้รับบำเหน็จรางวัลเป็นมรณสักขี
เพื่อยืนยันถึงชีวิตและคำสอนของพระเยซูเจ้า ถ้าท่านสามารถที่จะยืนหยัด และต้อนรับความเจ็บปวดของความตายที่โหดร้าย
เพราะว่าท่านมีพระเยซูเจ้าในหัวใจของท่านนั่นเอง ท่านได้เลียนแบบพระอาจารย์ในทุกกรณี
เราทุกคนจะสามารถเลียนแบบการเจริญชีวิต และความตายของพระองค์ ในระดับหนึ่งหรือด้วยวิธีใดวิธีหนึ่งเช่นกัน
เมื่อนายทหารคนหนึ่งของนโปเลียนได้ทูลถามพระองค์ว่า “วันที่พระองค์มีความสุขที่สุดในชีวิตคือวันอะไร?”
พระองค์ได้ทรงตอบว่า “วันที่มีความสุขที่สุดในชีวิตฉัน คือวันที่ฉันรับศีลมหาสนิทครั้งแรก” ที่มีความหมาย ว่า เราทุกคนไม่สามารถที่จะมีวันใด ที่ดีกว่าวันที่เราได้รับพระเยซูเจ้าเข้ามาในชีวิตของเราอย่างไรก็ตาม ยังมีคนที่ไม่เห็นพ้องกับคำพูดนี้ ดังนั้น พวกเขาจึงสลวนแต่แสวงหาอาหาร ที่มีวันหมดสิ้นไป
พระเยซูเจ้าได้เชิญให้ประชาชน แสวงหาอาหารที่คงอยู่นิรันดร สำหรับอาหารของชีวิตนิรันดร คือ ความเชื่อในบุคคลที่พระบิดาเจ้าได้ทรงส่งมา
คือ พระเยซูเจ้า พระเมสสิยาห์ ซึ่งเป็นปังแห่งชีวิตที่แท้จริงของเรา.
