วันพฤหัสบดีที่ 16 มีนาคม 2017
สัปดาห์ที 2 เทศกาลมหาพรต
บทอ่าน ยรม 17:5-10 / ลก 16:19-31
       ประกาศกเยเรมีย์ได้ตอบปัญหาที่สำคัญในวันนี้ว่า “อะไรคือความวางใจในพระเป็นเจ้า ที่มีผลต่อชีวิตของฉัน?” ท่านได้อธิบายว่า ถ้าใครมีความเชื่อที่แข็งแรง เขาก็เหมือนกับมีชีวิตอยู่ใกล้กับทางน้ำไหล ที่จะสามารถดำรงชีวิตอย่างผู้เยาว์วัย และมีสุขภาพที่ดี

ซึ่งตรงข้ามกับพุ่มไม้โกร๋นที่แห้งแล้ง ที่ปลูกในดินเค็ม ที่ไม่มีผู้คนอาศัย อย่าลืมว่า บาปเป็นการปฏิเสธ และเป็นความเห็นแก่ตัว ที่ไม่เคยให้การหล่อเลี้ยงสำหรับชีวิตเราเลย มันเหมือนกับการมีชีวิตอยู่ในที่ดินเค็ม พระหรรษทาน ความรัก และมิตรภาพต่างหาก ที่จะให้การหล่อเลี้ยงทุกวัน และจะให้ผลผลิตเป็นเวลานานหลายปี

          ในพระวรสารวันนี้ เมื่ออับราฮัมตอบแก่เศรษฐีว่า “ลูกเอ๋ย จงจำไว้ว่า เมื่อเจ้ายังมีชีวิต เจ้าได้รับแต่ของดีๆ ส่วนลาซารัสได้รับแต่สิ่งที่เลวร้าย “คำพูดของท่าน อาจจะทำให้เราสรุปว่า คนรวยนั้นจะต้องไปนรกเมื่อเขาเสียชีวิตลง เพราะว่าเขาได้มีชีวิตที่สะดวกสบาย ขณะที่คนยากจนนั้นไปสวรรค์เพราะว่าเขาได้รับผลทรมานขณะที่ยังมีชีวิตอยู่ แต่เราอย่าลืมว่า ในความเป็นจริง มีคนร่ำรวยจำนวนมากซึ่งเป็นคนใจกว้าง และได้รับรางวัลจากพระเจ้าอย่างแน่นอน แต่ก็ยังมีคนจนจำนวนมาก ซึ่งได้หันหลังให้กับพระเป็นเจ้า

         ข้อคิด:
พระวรสารในวันนี้จึงต้องการที่จะสอนหลายสิ่งหลายอย่างสำหรับเรา
ประการที่ 1คนร่ำรวยจะถูกลงโทษไม่ใช่เพราะว่าพวกเขาร่ำรวย แต่เพราะเขาทำตัวไม่รู้ร้อนรู้หนาว ต่อลาซารัส ซึ่งนอนอยู่ที่ประตู ที่ต้องการอาหาร และที่พักนักอาศัย เราทุกคนต่างก็อยู่ในอันตรายที่จะกลายเป็นคนที่ไม่รู้ร้อนรู้หนาว

ประการที่ 2 เราได้รับการเตือนจากความเชื่อว่า “จงรักเพื่อนบ้าน จงรักเพื่อนบ้าน” พระเยซูเจ้าไม่ทรงต้องการที่จะพูดเกี่ยวกับการให้เงินหรือวัตถุอย่างเดียว การให้รอยยิ้ม การทักทาย การใช้คำพูดที่ไพเราะ และการต้อนรับด้วยความยินดี เราก็จะกลายเป็นคนที่รับรู้ความขัดสนของเพื่อนบ้าน

ประการที่ 3 ถ้าพระเยซูเจ้าบอกกับเราว่า “ถ้าท่านต้องการที่จะเป็นผู้ครบครัน เหมือนอย่างพระบิดาเจ้าสวรรค์ ท่านต้องแสดงความรักต่อเพื่อนบ้าน ช่วยเหลือคนทีขัดสน เพระนี่คือเป็นเส้นทางที่จะไปสู่ความครบครัน”