วันศุกร์ที่ 13 มกราคม 2017
สัปดาห์ที่หนึ่งเทศกาลธรรมดา
นักบุญฮีลารี พระสังฆราชและนักปราชญ์
บทอ่าน ฮบ 4:1-5,11 / มก 2:1-12
ในบทอ่านจากจดหมายถึงชาวฮีบรู มีคำว่า”พักผ่อน”ถึง 6 ครั้งด้วยกัน และพบอีก 2 หรือ 3 ครั้งในพระวรสารนักบุญมาระโก ทุกคนต้องการพักผ่อน หลังจากต้องทำงานเหนื่อยมาทั้งวัน: ชาวนาจากการทำนา ชาวประมงจากการหาปลา นายพรานจากการล่าสัตว์ คนงานจากการทำงาน คนงานจากทุกสาขาอาชีพจากงานอาชีพ
แต่หลายครั้งที่เราพบอุปสรรค ที่ขัดขวางมิให้เราได้มีโอกาสพักผ่อน เป็นต้น ปัญหาเรื่องรถติด ที่ทำให้เสียเวลาทั้งการเดินทางไปกลับ เพื่อจะสามารถอดทนต่อการต้องเสียเวลานานบนถนน เราอาจจะเปรียบเทียบตัวเรากับประชากรอิสราเอล ที่ต้องรอนแรมอยู่ในทะเลทรายเป็นเวลา 40 ปี ก่อนจะเข้าสู่ดินแดนพระสัญญา หรือคิดถึงบรรดาคริสตชนจำนวนมากต้องเดินทางแสวงบุญ ก่อนที่จะเข้าสู่พระราชัยสวรรค์ พวกเขาขาดความอดทน ได้บ่น และทำประทุษร้ายต่อคนอื่น เป็นต้น
ผู้แต่งหนังสือฮีบรู ได้เล่าถึงประชากรอิสราเอล ที่ไม่สามารถเดินทางเข้าสู่ดินแดนพระสัญญา เพราะพวกเขาได้ต่อต้านและไม่มีความไว้วางใจในพระองค์ และผู้แต่งยังต้องการเตือนเราว่า ถ้าเราไม่เชื่อฟังพระเป็นเจ้า เราก็จะประสบกับชะตาชีวิตเหมือนกับพระชากรอิสราเอล เนื่องจากเราไม่ตอบรับการเชิญของพระองค์ ให้มาพักผ่อนในที่ของพระองค์ เพราะเราไม่ละทิ้งบาป เพื่อเดินทางไปยังดินแดนพระสัญญา คือ พระราชัยสวรรค์ ภายใต้การนำของพระเยซูเจ้า ที่เป็นเหมือนโมเสสคนใหม่
และในพระวรสารของนักบุญมาระโกวันนี้ ได้บรรยายเกี่ยวกับพระเยซูเจ้า ที่ได้เสด็จกลับมาที่เมืองคาเปอร์นาอุม เมื่อประชาชนทราบข่าว ได้พากันมาชุมนุมกัน จนบ้านไม่มีที่บรรจุคนแม้แต่ที่ประตู จนทำให้เพื่อนทั้งสี่คน ที่หามเพื่อนที่ป่วยเป็นงง่อย ได้ตัดสินใจนำคนง่อยขึ้นไปเปิหลังคาบ้าน หย่อนแคร่ลงมาวางต่อหน้าพระองค์ และพระเยซูเจ้าได้ตรัสว่า “บาปของเจ้าได้รับการอภัยแล้ว”จนทำให้คัมภีราจารย์บางคนไม่พอใจ เพราะถือว่าพระองค์ดูหมิ่นพระเป็นเจ้า พระองค์รู้ทัน จึงกล่าวกับเขาว่า “อะไรจะง่ายกว่ากัน ที่จะบอกคนง่อยว่า ‘บาปของเจ้าได้รับการอภัยแล้ว’หรือว่า ‘ลุกขึ้น แบกแคร่เดินไป” สรุป คนง่อยได้กลับไปบ้าน ได้พักผ่อนอย่างสงบที่บ้าน เพราะเขาได้รับทั้งสุขภาพทางกาย คือ หายจากเป็นง่อย และสุขภาพทางวิญญาณ คือ ได้รับการอภัยบาป ท่านอยากพักผ่อนเหมือนคนง่อยคนนี้หรือไม่?
