วันเสาร์ที่ 7 มกราคม 2017
สัปดาห์ที่ 2 เทศกาลพระคริสตสมภพ
บทอ่าน 1ยน 5:14-21 / ยน 2:1-11
ในพระวรสารวันนี้ เราจะเห็นการโต้ตอบระหว่างพระเยซูเจ้าและพระแม่มารีอา ...”เขาไม่มีเหล้าองุ่นแล้ว”...”คุณแม่ เรื่องนี้เกี่ยวอะไรกับลูกและกับคุณแม่ด้วยหรือ? เวลาของลูกยังมาไม่ถึง”...”เขาจะบอกให้พวกท่านทำอะไร ก็จงทำเถิด”
ประโยคเหล่านี้ทำให้เราเห็นความผูกพัน ระหว่างพระเยซูเจ้าและพระมารดา พระแม่ไม่ได้ขอร้องหรือพยายามชักชวน มีแต่ความเชื่อล้วนๆ ไม่ต้องมีการถกเถียงโดยใช้เหตุผล มีแต่ความเข้าใจในสถานการณ์ที่กำลังเกิดขึ้น
หัวใจที่เปิดของพระแม่มารีอา เห็นความต้องการที่เกิดขึ้นในงานมงคลสมรส ที่หมู่บ้านคานา พระแม่มีความเห็นใจครอบครัวที่จัดงาน เห็นใจคู่แต่งงานที่จะถูกตำหนิ เพราะขาดเหล้าองุ่น สำหรับเลี้ยงแขกเหรื่อที่ได้รับเชิญมาในงาน ซึ่งจะทำให้งานมงคลสมรสจบลง โดยเจ้าภาพจะเสียหน้า และแขกรับเชิญจะไม่พอใจเจ้าภาพ โดยที่เจ้าภาพไม่ได้ขอร้องแต่อย่างใด พระแม่ก็หยิบยื่นความช่วยเหลือผ่านทางพระเยซูเจ้า ก่อนที่แขกเหรื่อจะพบเองว่า ไม่มีเหล้าองุ่นสำหรับเลี้ยงแขก เหตุการณ์ในครั้งนั้นแสดงถึง “หัวใจ”ของความเป็นแม่ของพระแม่มารีอา ที่จะช่วยกู้สถานการณ์ ช่วยกู้หน้าคู่แต่งงานไม่ให้อับอาย พระเยซูเจ้าเองก็ทรงทราบถึงความเร่งด่วนที่พระแม่มารีอา ต้องการให้พระองค์ช่วยกู้สถานการณ์
ในชีวิตประจำวันของเรา ความช่วยเหลือของพระแม่มารีอาผ่านทางพระเยซูเจ้า ยังคงดำเนินต่อเนื่อง เพื่อให้ความบรรเทาใจแก่เรา ที่ตกอยู่ในสถานการณ์ที่ไม่แน่นอนและมีแต่ความกลัวอย่างเดียว พระแม่มารีอาจะช่วยป้องกันเราให้พ้นจากความลำบากต่างๆในการติดต่อสัมพันธ์กับบุคคลอื่น กับความเลวร้าย จากการถูกทำลายล้าง หรือจากความตาย
สรุป
1)การทำอัศจรรย์ในครั้งนั้น ทำให้คู่แต่งงานได้รับอานิสงค์อันยิ่งใหญ่ นั่นคือ การเปลี่ยนน้ำให้เป็นเหล้าองุ่น 2) เช่นเดียวกัน เมื่อเราได้มอบสิ่งที่ดีที่สุดของเราให้คนอื่น เราก็พบแต่ความชื่นชมยินดี เพราะพระหรรษทานจะหลั่งมาสู่เรา เกินกว่าที่เราจะเข้าใจได้ ทำให้สามารถดำเนินชีวิตประจำวันต่อไปได้
