วันอังคารที่ 28 กุมภาพันธ์ 2017
สัปดาห์ที่ 8 เทศกาลธรรมดา
บสร35:1-12 / มก 10:28-31
บทอ่านจากพระวรสารนักบุญมาระโก
เวลานั้น เปโตรทูลพระเยซูเจ้าว่า “ข้าพเจ้าทั้งหลายได้สละทุกสิ่งและติดตามพระองค์แล้ว” พระเยซูเจ้าตรัสว่า “เราบอกความจริงกับท่านว่าไม่มีใครที่ละทิ้งบ้านเรือนพี่น้องชายหญิงบิดามารดาบุตรหรือไร่นาเพราะเห็นแก่เราและเพราะเห็นแก่ข่าวดีจะไม่ได้รับการตอบแทนร้อยเท่าในโลกนี้เขาจะได้บ้านเรือนพี่น้องชายหญิงมารดาบุตรไร่นาพร้อมกับการเบียดเบียนและในโลกหน้าจะได้ชีวิตนิรันดรหลายคนที่เป็นกลุ่มแรกจะกลับเป็นกลุ่มสุดท้ายและกลุ่มสุดท้ายจะกลับกลายเป็นกลุ่มแรก”
(พระวาจาของพระเจ้า)
---------
ไม่ได้มีหนทางพิเศษเลิศเลอ สำหรับการเป็นคนดี
ไม่ได้วิเศษพิเศษ พิศดาร ยากเกินประมาณ สำหรับการบรรลุความดี
ความดี คือ ชีวิตสามัญ
ความดี คือ ชีวิตประจำวัน ที่ทำกับพี่น้องให้ดี
เราจึงไม่ต้อง สรรเครื่องบูชา หรูหรา มากมายมาเปรียบเปรย
เราจึงต้องไม่ สร้างเงื่อนไข ล้นพ้นตัว มา ต่อรอง
เพราะ กุศล ผลดี ไม่ใช่ "เอาใจ เอาหน้า เอาดี"
แต่เป็น ประจำวัน สามัญ ในชีวิตตน ทำให้ดี ทำให้ต่อเนื่อง ตั้งใจแบบไม่ต่อรอง ดังในหนังสือบุตรสิราที่ได้ขยายความว่า
"การปฏิบัติตามธรรมบัญญัติก็เป็นเสมือนการถวายเครื่องบูชามากมายการปฏิบัติตามบทบัญญัติก็เป็นเสมือนการถวายศานติบูชาการรู้บุญคุณก็เป็นเสมือนการถวายแป้งสาลีดีเยี่ยมการให้ทานก็เป็นเสมือนการถวายเครื่องบูชาสรรเสริญพระเจ้าสิ่งที่พอพระทัยองค์พระผู้เป็นเจ้าก็คือการละทิ้งความชั่วร้ายการละเว้นความอยุติธรรมก็เป็นเสมือนการถวายเครื่องบูชาชดเชยบาปอย่าเข้าเฝ้าองค์พระผู้เป็นเจ้าโดยไม่นำของถวายมาด้วยเพราะบทบัญญัติเรียกร้องให้ถวายสิ่งเหล่านี้ทั้งหมดเมื่อผู้ชอบธรรมถวายสัตว์อ้วนพี"
ดังนั้น การละทิ้ง บ้านเรือน พี่น้องชายหญิง บิดามารดา ในความหมายการมุ่งสู่ความดี ความศักดิ์สิทธิ์ จึงไม่ใช่ "การตัดขาด" แต่เป็นการไม่เอาพวกพ้อง ไม่เอาเข้าหาตัว ไม่สนใจแต่เรื่องของตัว ที่เป็นวิธีการบรรลุความศักดิ์สิทธิ์ ด้วยการ "เลิกนึกถึงตัวเอง"
