วันพุธที่ 22 กุมภาพันธ์ 2017
ฉลองธรรมาสน์นักบุญเปโตร อัครสาวก
1 ปต5:1-4 / มธ16:13-19
บทอ่านจากพระวรสารนักบุญมัทธิว
เวลานั้น พระเยซูเจ้าเสด็จมาถึงเขตเมืองซีซารียาแห่งฟีลิปและตรัสถามบรรดาศิษย์ว่า “คนทั้งหลายกล่าวว่าบุตรแห่งมนุษย์เป็นใคร” เขาทูลตอบว่า “บ้างกล่าวว่าเป็นยอห์นผู้ทำพิธีล้างบ้างกล่าวว่าเป็นประกาศกเอลียาห์บ้างกล่าวว่าเป็นประกาศกเยเรมีย์หรือประกาศกองค์ใดองค์หนึ่ง”
พระองค์ตรัสกับเขาว่า “ท่านล่ะคิดว่าเราเป็นใคร” ซีโมนเปโตรทูลตอบว่า “พระองค์คือพระคริสตเจ้าพระบุตรของพระเจ้าผู้ทรงชีวิต” พระเยซูเจ้าตรัสตอบเขาว่า “ซีโมนบุตรของยอห์นท่านเป็นสุขเพราะไม่ใช่มนุษย์ที่เปิดเผยให้ท่านรู้แต่พระบิดาเจ้าของเราผู้สถิตในสวรรค์ทรงเปิดเผยเราบอกท่านว่าท่านเป็นศิลา และบนศิลานี้เราจะสร้างพระศาสนจักรของเรา ประตูนรกจะไม่มีวันชนะพระศาสนจักรได้เราจะมอบกุญแจอาณาจักรสวรรค์ให้ทุกสิ่งที่ท่านจะผูกบนแผ่นดินนี้จะผูกไว้ในสวรรค์ด้วยทุกสิ่งที่ท่านจะแก้ในแผ่นดินนี้ก็จะแก้ในสวรรค์ด้วย”
(พระวาจาของพระเจ้า)
---------
พระคริสตเจ้าพระบุตรพระเจ้าผู้ทรงชีวิต" ในความหมายของซีโมน เปโตร คือการเรียนรู้ที่จะ มีอ้อมแขนที่เกื้อหนุน มีพลังวาจาไว้ค้ำจุน มีกำลังทรัพย์ไว้เจือจุน มีกำลังใจไว้เป็นแรงผลักดัน ที่ "สิ่งดี" ที่จะมอบให้กันได้
ดังนั้น การที่ซีโมน เปโตร เรียนรู้ เรื่องพระอาณาจักรสวรรค์ ไม่ใช่ สถานที่แสนสบาย อาณาจักรกว้างใหญ่ไว้เป็นสิ่งตอบแทน หรือรางวัลติดปลายนวมไว้ล่อใจ
แต่การเรียนรู้แบบนี้ คือ "การอยู่ท่ามกลางพี่น้อง และดีขึ้นให้ได้ ทำให้พี่น้องดีขึ้มาด้วยกัน" คือภาพลักษณ์ของการสร้างอาณาจักรที่ตรงข้าม ที่แสนสบาย อาณาเขตกว้างใหญ่ รางวัลล่อใจ ที่บอกว่า "ข้าพเจ้าขอร้องบรรดาผู้อาวุโสในกลุ่มของท่านทั้งหลาย จงเลี้ยงดูฝูงแกะของพระเจ้าที่อยู่ในความดูแลของท่าน"
"คนทั้งหลายกล่าวว่าบุตรแห่งมนุษย์เป็นใคร?"
พระคริสตเจ้าพระบุตรพระเจ้าผู้ทรงชีวิต จึงเป็น "พี่น้อง" ที่ทำให้เราดีขึ้นมาได้ และเราก็ทำให้พี่น้องดีขึ้นได้
