วันเสาร์ที่ 21 มกราคม 2017
ระลึกถึง น.อักแนส พรหมจารีและมรณสักขี
ฮบ 9:2-3,11-14 / มก 3:20-21
บทอ่านจากพระวรสารนักบุญมาระโก
เวลานั้น พระเยซูเจ้าเสด็จเข้าไปในบ้านหลังหนึ่ง ประชาชนมาชุมนุมกันอีกจนพระองค์ไม่อาจเสวย และบรรดาศิษย์ก็ไม่อาจกินอาหารได้ เมื่อพระประยูรญาติของพระองค์ได้ยินเช่นนี้ ก็ออกไปควบคุมพระองค์ไว้ เพราะคิดว่าทรงเสียพระสติ
(พระวาจาของพระเจ้า)
----------
เราใส่ใจกับ รูปร่าง หน้าตา แต่ไม่ "ลงลึกถึงหัวใจ"
เพราะเมื่อใดที่เราต้องการ "เปลี่ยนแปลง"และ "จัดการ" ตัวเอง ให้เป็นผู้ศักดิ์สิทธิ์ เรากลับไป ทำหนังสือสวด แต่งวัด จัดผ้าผ่อนหรูหรา แต่ไม่ได้ "นั่งลง" สำรวจตัวเอง ตรวจสอบความสัมพันธ์กับพระในมิติความสัมพันธ์กับพี่น้อง
ดังชาวอิสราเอล ใส่ใจ กับของถวาย แต่ลืมดูแลความเป็นไปในโลก ความร้อนใจของพี่น้องทั้งหลาย แต่กลับ "ใส่ใจ" รายละเอียดกับพระเหมือนดัง "เอาใจแต่พระ"
ดังนั้น ในจดหมายจึงเขียนถึงความศักดิ์สิทธิ์ในชีวิต ไม่ต้องเกี่ยวข้องกับของถวาย ของเซ่น ของบูชาใดๆ ว่า
"พระคริสตเจ้าทรงถวายพระองค์โดยปราศจากตำหนิมลทินแด่พระเจ้าเดชะพระจิตเจ้าผู้ทรงดำรงอยู่ตลอดนิรันดร พระโลหิตชำระจิตใจของเราให้บริสุทธิ์จากกิจการที่ตายแล้วเพื่อจะได้รับใช้พระเจ้าผู้ทรงชีวิต"
การกระทำที่ดูเป็นการ "เสียสติ" ก็คือ สนใจแต่องค์ประกอบ ไม่ได้ลงลึกถึงในใจ ดังนั้น เรื่องรุ่มร่ามวุ่นวาย จัดการจนหัวเสีย เพื่อจะเอาใจพระเจ้าอาจเป็นเรื่องเสียสติในสายของพระองค์แน่แท้
