วันพฤหัสบดีที่ 31 สิงหาคม 2017
สัปดาห์ที่ 21 เทศกาลธรรมดา
มธ 24:42-51…
42“จงตื่นเฝ้าระวังเถิด เพราะท่านไม่รู้ว่านายของท่านจะมาเมื่อไร 43พึงรู้ไว้เถิด ถ้าเจ้าบ้านรู้ว่าขโมยจะมาในยามใด เขาคงจะตื่นเฝ้าไม่ปล่อยให้ขโมยงัดแงะบ้านของตนได้ 44ท่านทั้งหลายก็เช่นเดียวกัน จงเตรียมพร้อมไว้ เพราะว่าบุตรแห่งมนุษย์จะเสด็จมาในเวลาที่ท่านมิได้คาดหมาย
45“ใครเล่าเป็นผู้รับใช้ที่ซื่อสัตย์และรอบคอบซึ่งนายแต่งตั้งให้ดูแลผู้รับใช้ เพื่อแจกจ่ายอาหารให้ตามเวลาที่กำหนด 46ผู้รับใช้นั้นย่อมเป็นสุข เมื่อนายกลับมาพบเขากำลังทำเช่นนี้ 47เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า นายจะแต่งตั้งเขาให้ดูแลทรัพย์สินทั้งปวงของตน 48แต่ถ้าผู้รับใช้นั้นคิดว่า ‘นายจะมาช้า’ 49แล้วเขาก็เริ่มตบตีเพื่อนผู้รับใช้ กินดื่มกับพวกขี้เมา 50นายของผู้รับใช้นั้นจะกลับมาในวันที่เขามิได้คาดหมาย ในเวลาที่เขาไม่รู้ 51นายก็จะแยกเขาออก ให้ไปอยู่กับพวกหน้าซื่อใจคด ที่นั่นจะมีแต่การร่ำไห้คร่ำครวญ และขบฟันด้วยความขุ่นเคือง
อรรถาธิบายและไตร่ตรอง
• พ่อเปิดในเฟสบุคดูพบว่ามีหลายที่หลายแห่ง หลายครอบครัว หลายหมู่คณะที่มีการจากลา การสูญเสียชีวิต การจากกลับไปบ้านพระบิดาของพี่น้องของเรา มีอยู่เสมอๆ
• เคยมีคนถามว่า “พ่อ ทำไมช่วงนี้มีคนเสียชีวิตเยอะจังเลย”... พ่อตอบว่า “ไม่หรอก อันที่จริง...เป็นเรื่องปกติ มีคนเสียชีวิตเสมอๆ ทุกวันๆ ที่เรามีชีวิตอยู่ แต่สมัยที่เรายังเด็ก เราไม่ได้รู้อะไรหรือรู้จักใครมากนัก.. แต่เมื่อเราโตขึ้น เช่นพ่ออย่างนี้... อายุเกินห้าสิบแล้ว... คนที่เรารู้จัก ในวัยใกล้กับเรา หรือรุ่นพี่ๆเราไม่กี่ปีหรือญาติผู้ใหญ่ ก็ค่อยๆ จากไป เรารู้จักคนในรุ่นเรามากขึ้นที่จากไป ทำให้เรารู้สึกว่า มีคนจากไปมากขึ้นกว่าแต่ก่อน”
• พี่น้องที่รัก พ่อคิดว่านี่เป็นความจริงที่คนที่พ่อรู้จักในวัยของพ่อในช่วงอายุคนรุ่นพี่ๆ หรือรุ่นน้องๆ (รุ่นน้องๆจะไม่มากเลยที่จากไปเพราะวัยของเขายังไม่ถึงเวลา) เมื่อมาอายุนี้เราคนรุ่นใกล้เรา...อันที่จริงต้องบอกว่า คนรุ่นที่เราใกล้เขามาขึ้นได้ค่อยๆ จากเราไป... เรารู้จักและเราทราบเรื่องราว... ยิ่งปัจจุบันเปิดเฟสบุคแม้คนที่ไม่รู้จัก หรือห่างไกล เราก็ได้เห็นเรื่องราวข่าวคราวการจากไปของพวกเขาบ่อยๆ และดูเหมือนเป็นเรื่องปกติที่เรารับทราบมากขึ้น...
• เรื่องราวที่เขียนมา...เรื่องทั้งหมดนี้บอกอะไรกับพ่อ บอกอะไรกับเรา...
o พี่น้องที่รัก เวลา ชีวิต เราไม่ใช่คนกำหนดทุกอย่าง แต่เป็นพระเจ้าที่ทรงดูและและประทานมา จากพระวาจาวันนี้ทำให้พ่อคิด... ไตร่ตรอง การจากไปของหลายๆ ท่าน
o วันนี้ที่พ่อนั่งเขียนบทเทศน์ก็เป็นวันปลงศพซิสเตอร์นักบวชท่านหนึ่งผู้มีพระคุณต่อบ้านเณรใหญ่และท่านเป็นนักบวชที่น่ารักน่าเคารพ และขณะนี้เราก็ภาวนาสำหรับมารดาของคุณพ่อรุ่นพี่... พ่อได้แต่ไตร่ตรอง และภาวนาสำหรับบรรดาพวกท่านที่จากไป และวอนของพระเจ้าให้พี่น้องผู้ล่วงลับจากไปเรากลับไปบ้านพระบิดา เราเชื่อ เราเชื่อ... เชื่อในพระองค์ และพระองค์สัญญา “ผู้ที่เชื่อในเรา จะมีชีวิตนิรันดร”
• พี่น้องที่รัก... วันนี้พ่อไม่ได้เขียนอธิบายพระวรสารอะไรมากเลย เพื่อเพียงอยากจะสะท้อนพระวรสารวันนี้เพียงสั้นๆว่าในพระดำรัสของพระเยซูเจ้า....
1. “จงตื่นเฝ้าระวังเถิด เพราะท่านไม่รู้ว่านายของท่านจะมาเมื่อไร
2. พึงรู้ไว้เถิด ถ้าเจ้าบ้านรู้ว่าขโมยจะมาในยามใด เขาคงจะตื่นเฝ้าไม่ปล่อยให้ขโมยงัดแงะบ้านของตนได้
3. ท่านทั้งหลายก็เช่นเดียวกัน จงเตรียมพร้อมไว้ เพราะว่าบุตรแห่งมนุษย์จะเสด็จมาในเวลาที่ท่านมิได้คาดหมาย”
• พี่น้องที่รักขอให้เราได้เป็น... “ผู้รับใช้ที่ซื่อสัตย์เสมอ” ขอให้บรรดาผู้จากไปแล้วที่ได้เป็นผู้รับใช้ที่ซื่อสัตย์ทั้งหลายได้รับความรอดพ้น... ขอให้เราที่ดำเนินชีวิตอยู่ได้เป็นผู้รับใช้ของพระเจ้า เป็นผู้รับใช้ซื่อสัตย์ตลอดไปด้วยเทอญ เพราะพระองค์ตรัส
o “ใครเล่าเป็นผู้รับใช้ที่ซื่อสัตย์และรอบคอบซึ่งนายแต่งตั้งให้ดูแลผู้รับใช้ เพื่อแจกจ่ายอาหารให้ตามเวลาที่กำหนด
o ผู้รับใช้นั้นย่อมเป็นสุข เมื่อนายกลับมาพบเขากำลังทำเช่นนี้”
• พี่น้องที่รัก...
o ขอให้เราพร้อมเสมอในชีวิต
o เราไม่รู้ว่าอะไรจะเกิดกับเราในโลกที่ไม่เที่ยงแท้ แต่เราเชื่อในชีวิตนิรันดร
o ขอให้เราพร้อมเสมอครับ... และพระเจ้าข้าขอทรงพระเมตตาต่อวิญญาณของพี่น้องที่พระองค์ทรงรับกลับบ้านของพระองค์ด้วยเทอญ
