วันอังคารที่ 1 พฤศจิกายน 2016
สัปดาห์ที่ 31 เทศกลธรรมด
บทอ่าน ฟป 2:5-11 / ลก 14:15-24
ในพระวรสารวันนี้ ผู้จัดงานเลี้ยงคือพระเป็นเจ้า งานเลี้ยงดังกล่าว คือ งานเลี้ยงของพระเมสสิยาห์ ผู้ที่รับเชิญคือประชากรอิสราเอล คนใช้ที่ออกไปเชิญแขกในงานเลี้ยง คือ บรรดาประกาศก “เชิญมาเถิด เพราะทุกอย่างจัดไว้พร้อมแล้ว” ผู้ได้รับเชิญต่างอ้างถึงกิจธุระของตัวเอง และไม่ได้มาในงานเลี้ยง
คนที่หนึ่งได้อ้างว่าตัวเองได้ซื้อที่นาไว้ และจำเป็นต้องไปดู “ข้าพเจ้าได้ซื้อนาไว้แปลงหนึ่งและจำเป็นต้องไปดู จึงขออภัยที่ไปไม่ได้
คนที่สองได้อ้างว่าตัวเองจะต้องไปทดลองโคที่ซื้อไว้ “ข้าพเจ้าซื้อโคไว้ห้าคู่ จะไปทดลองดู จึงขออภัยที่ไปไม่ได้
ส่วนคนที่สามได้อ้างว่า เพิ่งแต่งงาน จึงไม่สามารถปลีกตัวมาในงานเลี้ยงได้ “ข้าพเจ้าพึ่งแต่งงาน เพราะฉะนั้นจึงไม่สามารถมาได้” ดังนั้นทั้งสามคนต่างไม่ให้ความสำคัญของงานเลี้ยงดังกล่าว เพราะถือว่าเรื่องวัตถุภายนอกมีความสำคัญมากกว่า พวกเขาไม่มีเวลาสำหรับพระเป็นเจ้า เช่นเดียวกัน พระเป็นเจ้าทรงเชื้อเชิญเรา พระองค์ทรงต้องการอยู่กับเรา จึงได้ทรงส่งผู้นำข่าวมาบอกเรา เราควรจะตอบรับการเชื้อเชิญของพระองค์ทันที เราควรให้ความสำคัญต่อพระองค์ มากกว่าความสำคัญด้านวัตถุ
มิฉะนั้นเราจะพลาดโอกาส เพราะพระองค์จะทรงส่งคนรับใช้ไปเชิญคนอื่น “จงรีบออกไปตามถนนหนทางในเมือง พาคนจน คนพิการ คนตาบอด ง่อยเปลี้ยเสียขามาที่นี่เถิด”
มีนักเทววิทยาคนหนึ่งได้ยอมรับกับพระสงฆ์ผู้ฟังแก้บาปของตนว่า “ผมได้ทำการค้นคว้ามากมายเกี่ยวกับพระเยซูเจ้า และผมก็ประสบกับความสำเร็จ”แต่เขาได้สารภาพด้วยความเสียใจว่า “แต่มีสิ่งหนึ่งที่ผมทำผิดพลาดไป คือ ผมไม่ได้ทำการค้นคว้าเพื่อพระเยซูเจ้า”...
ในฐานะเป็นคริสตชน เราแต่ละคนควรเจริญชีวิตให้เหมาะสม ต้องมีเวลาสำหรับพระเป็นเจ้า ไม่ใช่ใช้เวลาเพื่อแสวงหาวัตถุอย่างเดียว บางทีการดำเนินชีวิตตามปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ 9
คงช่วยให้เรามีชีวิตที่สมดุลขึ้น เพราะพ่อสอนให้คนไทยทุกคนรู้จักคำว่า พอเพียง คือ ให้เรามีกินมีใช้ ไม่ฟุ่มเฟือย มีหรูหราได้แต่ให้รู้จักพอ และทำอะไรให้เหมาะกับฐานะตนเอง เพราะ
ถ้าเรารู้จักพอหรือมีความพอดี ชีวิตเราก็ไม่เดือดร้อน การเบียดเบียนคนอื่นก็น้อยลง คนเราก็มีความสุขเพิ่มมากขึ้น...
