วันอาทิตย์ที่ 23 ตุลาคม 2016
สัปดาห์ที่ 30 เทศกาลธรรมดา
บทอ่าน บสร 15:12-14,16-18 / 2 ทธ4:6-8,16-18 / ลก 18:9-14
ในเรื่องธุรกิจ การแข่งขันเป็นเรื่องธรรมดา เราพบการแข่งขันในด้านการค้าในทีวี วิทยุ ในหนังสือพิมพ์ ในอินเตอร์เน็ต ซึ่งจะบรรยายถึงคุณภาพที่ดี ราคาที่ยุติธรรม และความนิยม เพื่อให้สินค้าของบริษัทต่างๆได้รับความนิยมมากกว่าสินค้าตัวอื่น
ถ้าเราพูดเกี่ยวกับเรื่องฝ่ายจิตใจ จะไม่มี”การแข่งขัน” หรือ “การเปรียบเทียบ” เหมือนเรื่องธุรกิจ เมื่อใครเริ่มเปรียบเทียบตัวเองกับคนอื่น เขาไม่สามารถบอกได้ว่าเขาดีกว่าทุกคน ถ้าเขาทำเช่นนั้น เขาก็กลายเป็นคนจองหอง ในพระวรสารวันนี้ ฟาริสีคนหนึ่งได้ยกย่องตัวเอง
โดยถือว่าตัวเองเป็นคนดีกว่าคนอื่น และให้เหตุผลว่า เขาจำศีลอดอาหารสัปดาห์ละสองวัน ได้ทำบุญหนึ่งในสิบของทรัพย์สินที่มี ที่ไม่เหมือนกับคนเก็บภาษี ซึ่งเป็นคนบาป เป็นคนโลภมาก เป็นคนคดโกง และเป็นชู้กับภรรยาคนอื่น เขาได้สวดขอพระเป็นเจ้าโดยก้มศีรษะลง เราไม่รู้ว่าเขาสวดภาวนาอย่างนี้ทุกวัน หรือระหว่างวันของพระเจ้า ส่วนคนเก็บภาษีไม่กล้าแม้แต่จะเงยศีรษะขึ้นมองฟ้า เขาได้แต่เพียงทุบหน้าอกของตัวเองและสวดภาวนาว่า “ข้าแต่พระเป็นเจ้า โปรดเมตตาข้าพเจ้า ผู้เป็นคนบาปด้วยเทอญ”
เขาได้กลับบ้าน พร้อมกับได้รับอภัยจากพระเป็นเจ้า เพราะเขายอมรับว่าตัวเองเป็นคนบาป ในสองคนนี้ เราเองควรเลียนแบบใคร ฟาริสีหรือคนเก็บภาษี? เราสามารถเลียนแบบฟาริสีก็ได้
คือ การปฏิบัติตามพระบัญญัติของพระเป็นเจ้าด้วยความซื่อสัตย์ เขาได้ถือวันพระเจ้าเป็นวันศักดิ์สิทธิ์ เขายังสอนให้เราจำศีลอดอาหารและทำพลีกรรม เราจึงไม่สามารถจะตำหนิเขาอย่างเดียว ยกเว้นความ เราควรจะเลียนแบบความสุภาพถ่อมตัวของคนเก็บภาษี แต่ไม่ควรเลียนแบบความประพฤติบางอย่างของเขา เช่น การใช้ตำแหน่งหน้าที่ในการหาผลประโยชน์ส่วนตัว การขโมย หรือการขู่กรรโชกเพื่อเรียกร้องอามิสสินจ้าง เป็นต้น... . คนอื่น ไม่ให้โอกาสเรา ยังไม่น่าเศร้า เท่ากับเราไม่ให้โอกาสตัวเอง...
เพราะฉะนั้นถ้าทำผิด จงรีบกลับใจ…อย่าเป็นคนจองหอง ที่แล้งน้ำใจ แต่จงเป็น คนธรรมดาทั่วไป ที่มีน้ำใจ และไม่เห็นแก่ตัว
