วันพุธที่ 5 ตุลาคม 2016

สัปดาห์ที่ 27 เทศกาลธรรมดา

ระลึกถึงนักบุญโฟสตินา โควัลสกา
บทอ่าน กท 2:1-2 / ลก 11:1-4

 การสวดภาวนาเป็นสิ่งสำคัญในชีวิตของคริสตชน พระเยซูเจ้าเองได้ทรงสวดภาวนา เราเองก็จะต้องสวดภาวนาเช่นเดียวกันมิใช่หรือ? สัตบุรุษคนหนึ่งไปหาพระสงฆ์ และเล่าให้ท่านฟังว่า เขาเป็นคนที่ลืมบทสวดภาวนา และได้ถามพระสงฆ์ว่ามีวิธีใดที่จะจำบทสวดภาวนาได้ พระสงฆ์จึงได้แนะนำว่า วิธีที่จะจำบทสวดภาวนา คือ

1. เราต้องยอมรับว่าทุกสิ่งมาจากพระเป็นเจ้า
2.เราต้องวิงวอนขอพระองค์ในสิ่งที่เราต้องการ
3.เราต้องคืนดีกับพระเป็นเจ้า เมื่อเราผิดพลาดไป
4. เราต้องวางใจในพระญาณสอดส่อง

ในพระวรสารวันนี้ พระเยซูเจ้าได้สอนศิษย์ของพระองค์ให้สวดภาวนาบท “ข้าแต่พระบิดาของข้าพเจ้าทั้งหลาย” โดยเรียกพระเป็นเจ้าว่าเป็น  ”บิดา” ที่รักและเอาใจใส่ เป็น “กษัตริย์” ที่มีอาณาจักร เป็น “ผู้ฟัง”ที่รับฟังการวิงวอนขอ เป็น “ผู้ให้”ที่ให้สิ่งที่จำเป็นในการดำเนินชีวิต เป็น “ผู้มีใจเมตตากรุณา” ที่ให้อภัยบาปและความผิด และเป็น “ผู้ช่วยให้รอด” ที่ให้เราพ้นจากความชั่วร้าย

เมื่อเราสวดภาวนา เราต้องสวดภาวนาบ่อยๆ สวดให้เหมาะสม ไม่ใช่แค่การออกเสียง แต่ต้องสวดด้วยความจริงใจ โดยสวดช้าๆไม่ต้องรีบเร่ง บางครั้งอาจสวดพร้อมกับขับร้องก็ได้ การสวดหรือการร้องเพลงอย่างดี จะช่วยให้ผู้สวดเกิดความประทับใจ การสวดภาวนายังต้องสวดให้สอดคล้องกับ พระประสงค์ของพระเป็นเจ้า

พระเยซูเจ้าทรงสอนให้เราสวดภาวนาอย่าได้หยุดหย่อน และไว้วางใจว่าพระบิดาเจ้าจะฟังคำภาวนาของเรา เพราะเราซึ่งเป็นคนบาป ยังให้สิ่งดีดีแก่คนที่เรารัก พระบิดาเจ้าบนสวรรค์จะไม่ให้สิ่งที่ดีที่สุดแก่เราได้อย่างไร?

นักบุญออกัสตินได้กล่าวว่า “จงสวดภาวนา เหมือนกับว่า ทุกสิ่งขึ้นอยู่กับพระเป็นเจ้า จงทำงานเหมือนกับว่าทุกสิ่งขึ้นอยู่กับตัวท่าน” ...

นักบุญยอห์น คริสซอสโตรมได้กล่าวว่า” เป็นไปไม่ได้ที่ท่านจะเจริญชีวิตอย่างศักดิ์สิทธิ์ โดยที่ไม่สวดภาวนา”

นักบุญเทเรซา แห่ง อาวิลาได้กล่าวว่า “…"มีน้ำตาหยดลงบนคำภาวนาที่ได้รับการตอบรับ มากกว่าบนคำภาวนาที่ไม่ได้รับการตอบรับ”...

และนักบุญเอแฟรม แห่งซีเรียได้กล่าวว่า “ฤทธิ์กุศลเกิดขึ้นจากการสวดภาวนา คำภาวนาช่วยควบคุมอารมณ์ คำภาวนาช่วยละลายความโกรธ คำภาวนาช่วยป้องกันความเย่อหยิ่งจองหองและความอิจฉาริษยา และคำภาวนาช่วยดึงดูดพระจิตเจ้ามาสู่วิญญาณ และนำมนุษย์ขึ้นสู่สวรรค์”