วันจันทร์ที่ 15 สิงหาคม 2016
สัปดาห์ที่ 20 เทศกาลธรรมดา
บทอ่าน อคส 24:15-23 / มธ 19:16-22
มีสามสิ่งที่เราถูกเรียกร้องให้ทำ คือ
1) ต้องทำสิ่งดีดี ความหมายของการปฏิบัติพระบัญญัติที่สั่งว่า “อย่าฆ่าคน อย่าผิดประเวณี อย่าลักทรัพย์ อย่าใส่ความเท็จ จงนับถือบิดามารดา จงรักผู้อื่นเหมือนรักตนเอง”ล้วนแต่มีความหมายว่า ต้องทำสิ่งดีดี การทำสิ่งดีดีต่อคนอื่น เรียกร้องให้เราละเว้นไม่ทำร้ายใคร การทำสิ่งดีดีต่อคนอื่น เรียกร้องให้เราสร้างความมั่นใจแก่คนอื่นว่า พวกเขาจะปลอดภัย และมีความมั่นคงในชีวิต
2) ต้องสละตัวเองจากสิ่งต่างๆ หรือจากสมบัติ ที่เป็นอุปสรรคมิให้เรา มอบตัวแด่พระเป็นเจ้า ในการให้คำตอบแก่ชายหนุ่มคนนั้น พระเยซูเจ้ามิได้ประณามทรัพย์สมบัติ หรือชายหนุ่มคนนั้นแต่อย่างใด เพียงแต่พระองค์ต้องการจะบอกว่า ทรัพย์สมบัติไม่ใช่หลักประกัน สำหรับการได้รับความรอด เพราะพระราชัยสวรรค์ คือ พระพร ที่เราสามารถเข้าไปได้ อาศัยพระหรรษทาน อาศัยการทำสิ่งดีดี อาศัยการอุทิศตัวเราเองแก่พระเป็นเจ้า พระเยซูเจ้าทรงชี้ให้เห็นว่า ทรัพย์สมบัติเป็นภัยอันตราย ที่จะทำให้เราหลงไปว่า ทรัพย์สมบัติสามารถซื้อทุกสิ่งได้ นอกจากนี้พระองค์ยังชี้เพิ่มเติมว่า การอยากเป็นคนร่ำรวยนั้น จะทำให้เรามัวแต่แสวงหาเงินอย่างเดียวเท่านั้น
3) ต้องอุทิศตัวให้พระเยซูเจ้า เราจะไม่มุ่งหาทรัพย์สมบัติ จะไม่ทุ่มเทพลังทั้งหมด จะไม่ฝากอนาคตไว้กับวัตถุภายนอก แต่จะอุทิศตัวเพื่อพระเยซูเจ้าแต่ผู้เดียวเท่านั้น...ให้เราถามตัวเอง เหมือนอย่างที่ชายหนุ่มคนนั้นถามพระเยซูเจ้าว่า “ข้าพเจ้าจะต้องทำอะไร จึงจะได้รับชีวิตนิรันดร? และมีสิ่งหนึ่งที่ข้าพเจ้ายังไม่ได้ทำ คือ “การขายทุกสิ่งที่มี แจกจ่ายให้คนยากจน และติดตามพระเยซูเจ้าไป ใช่หรือไม่? ท่านเห็นด้วยหรือไม่ว่าสิ่งที่เงินซื้อไม่ได้ คือ ..“ความรัก” ,
“เวลา” , “ชีวิต”, “มิตรแท้”,”ความสุข”,” สุขภาพ”,” สันติภาพ”,”ความตาย” และ “ความรอดนิรันดรในสวรรค์”
