วันเสาร์ที่ 6 สิงหาคม 2016
ฉลองพระเยซูเจ้าทรงประจักษ์พระวรกายต่อหน้าอัครสาวก
บทอ่าน ดนล 7:9-10,13-14 หรือ
2ปต 1:16-19 / ลก 9:28ข-36
ผู้แต่งพระวรสารสหทรรศ์ทั้ง 3 ท่านได้เล่าเรื่องพระเยซูเจ้าทรงประจักษ์พระวรกายต่อหน้าอัครสาวก (มธ 17:1-8;มก 9:2-9;ลก 9:28-36) ทั้งสามท่านได้เล่าเรื่องหลังจากที่เปโตรได้ประกาศยืนยันว่าพระเยซูเจ้าเป็นพระเมสสิยาห์ และพระองค์ได้ทำนายถึงมหาทรมานของพระองค์เป็นครั้งแรก พระเยซูเจ้าเองทรงทราบดีว่าความตาย การทรยศ และการถูกตรึงบนไม้กางเขนกำลังรอคอยพระองค์อยู่ที่กรุงเยรูซาเล็ม เมื่อครั้งที่โมเสสได้พบพระเป็นเจ้าบนภูเขาซีนัย ใบหน้าของท่านส่งแสง เพราะท่านได้สนทนากับพระเป็นเจ้า (อพย 34:29) ในกรณีของพระเยซูเจ้า พระพักตร์ของพระองค์เปลี่ยนไป และฉลองพระองค์ก็ขาววาววับ พระองค์มิทรงต้องการให้อัครสาวกทั้งสามเห็นสิริมงคลของพระองค์เท่านั้น แต่ทรงต้องการให้พวกท่านมีส่วนร่วมในสิริมงคลนี้ ด้วยวิธีดังนี้ คือ: “จงตามเรามา”... “จงเชื่อฟังคำของเรา”
....“จงเดินตามเส้นทางที่เราได้เลือกให้ท่าน และเจ้าจะได้รับพระพรจากพระบิดา...”และชื่อของเจ้าจะถูกบันทึกไว้ในสวรรค์” นักบุญลูกาได้บอกว่า ขณะที่พระเยซูเจ้ากำลังประจักษ์พระวรกายนั้น เปโตร ยากอบ และยอห์นต่างก็ง่วงนอน (ลก9:32) และเมื่อตื่นขึ้น พวกท่านก็ได้เห็นพระสิริรุ่งโรจน์ของพระองค์ โดยมีโมเสสและเอลิยาห์อยู่กับพระองค์ด้วย ในชีวิตของเรา มีอยู่กี่ครั้งที่เราพลาดไม่ได้เห็นพระสิริรุ่งโรจน์ของพระองค์ เพราะเรามัวแต่ง่วงหลับใหลทางด้านจิตใจ? มีหลายสิ่งที่ทำให้เราตกอยู่ในสถานะนั้น เช่น ความเฉื่อยชาทางด้านจิตใจ การเจริญชีวิตแบบสบายๆ ทำให้เราไม่อยากทำงาน ตามคำเรียกร้องของพระเยซูเจ้า อคติทำให้เราตาบอดมืด ที่มองไม่เห็นสิ่งใหม่ๆที่พระองค์เสนอให้แก่เรา และความทุกข์ที่สามารถขัดขวางไม่ให้เรามองเห็นพระสิริมรุ่งโรจน์ของพระองค์
…”พระองค์ทรงเปลี่ยนแปลงรูปร่างอันต่ำต้อยของเรา เหมือนพระกายอันรุ่งโรจน์ของพระองค์”(ฟป3:21)
