วันพุธที่ 28 ธันวาคม 2016
ฉลองทารกผู้วิมล
1 ยน 1:5-2:2 / มธ 2:13-18
บทอ่านจากพระวรสารนักบุญมัทธิว
เมื่อบรรดาโหราจารย์กลับไปแล้ว ทูตสวรรค์ขององค์พระผู้เป็นเจ้ามาเข้าฝันโยเซฟ กล่าวว่า “จงลุกขึ้น พาพระกุมารและพระมารดาหนีไปอียิปต์ และจงอยู่ที่นั่นจนกว่าเราจะบอกท่าน เพราะกษัตริย์เฮโรดกำลังสืบหาพระกุมารเพื่อจะประหารชีวิต” โยเซฟจึงลุกขึ้นพาพระกุมารและพระมารดาออกเดินทางไปอียิปต์ในคืนนั้น และอยู่ที่นั่น จนกระทั่งกษัตริย์เฮโรดสิ้นพระชนม์ ทั้งนี้เพื่อให้พระดำรัสขององค์พระผู้เป็นเจ้าที่ตรัสทางประกาศกเป็นความจริงว่า “เราเรียกบุตรของเรามาจากอียิปต์”
เมื่อกษัตริย์เฮโรดทรงเห็นว่าพระองค์ถูกบรรดาโหราจารย์หลอกลวง ก็กริ้วยิ่งนัก จึงทรงสั่งให้ประหารชีวิตเด็กชายทุกคนที่มีอายุตั้งแต่สองขวบลงมาในเมืองเบธเลเฮมและบริเวณใกล้เคียงตามเวลาที่ทรงทราบมาจากบรรดาโหราจารย์ ดังนี้ พระดำรัสที่ตรัสไว้โดยประกาศกเยเรมีย์ก็เป็นความจริงว่า
“มีผู้ได้ยินเสียงในหมู่บ้านรามาห์ เป็นเสียงร้องไห้และคร่ำครวญอย่างขมขื่น นางราเคลร้องไห้อาลัยถึงบรรดาบุตร นางไม่ยอมรับคำปลอบโยนใดๆ เพราะบุตรเหล่านั้นไม่อยู่แล้ว”
(พระวาจาของพระเจ้า)
---------
การบังเกิดของพระเจ้า เป็นความสว่าง
ที่แสดงบ่งชี้ถึงความสว่างคือ มองเห็นได้ ไม่ซ่อนตัว เป็นแสงลำนำทาง เป็นที่กระจ่างสว่างตา เป็นจุดเด่นไม่ใช่ซ่อนเร้น
นี่คือความสว่าง ที่แม้กระทั่ง "สละชีวิต" ก็ยอมได้
ตามแนวทางชีวิตของผู้สละชีวิตตั้งแต่เล็กๆ ทารกผู้วิมล
ความสว่างตามแนวทางชีวิตแบบนี้ เล่าในจดหมายนักบุญยอห์น ฉ.1
"พระเจ้าทรงเป็นความสว่าง และไม่มีความมืดใดๆ อยู่ในพระองค์เลย ถ้าเราพูดว่า เราสนิทสัมพันธ์กับพระองค์ แต่ยังดำเนินชีวิตอยู่ในความมืด เราก็กำลังพูดเท็จ เพราะเราไม่ดำเนินชีวิตอยู่ในความจริง"
ความสว่างกับความจริง เป็นเรื่องเดียวกัน
ความสว่าง กับ ความเด่นชัด ก็เป็นเรื่องเดียวกัน
ความสว่าง กับ ความเชื่อ ทำให้พบความจริง เห็นความเด่นชัด
ตามแนวชีวิตที่ผู้คน สละชีวิตของตนได้เพราะความเชื่อ
เพราะชีวิตของเขา บังเกิดแล้ว ด้วยพระเจ้าผู้ทรงประทับอยู่ท่ามกลางเรา
ตามแนวทางของทารกผู้วิมล ที่เล่าในพระวรสารที่ว่า
"เมื่อกษัตริย์เฮโรดทรงเห็นว่าพระองค์ถูกบรรดาโหราจารย์หลอกลวง ก็กริ้วยิ่งนัก จึงทรงสั่งให้ประหารชีวิตเด็กชายทุกคนที่มีอายุตั้งแต่สองขวบลงมาในเมืองเบธเลเฮมและบริเวณใกล้เคียงตามเวลาที่ทรงทราบมาจากบรรดาโหราจารย์"
