วันอังคารที่ 13 กันยายน 2016
ระลึกถึง น.ยอห์น คริสโซสตม พระสังฆราชและนักปราชญ์
1คร 12: 12-14, 27-31ก / ลก 7: 11-17
บทอ่านจากพระวรสารตามคำเล่าของนักบุญลูกา
หลังจากนั้นไม่นาน พระเยซูเจ้าเสด็จไปที่เมืองหนึ่งชื่อนาอิน บรรดาศิษย์ และประชาชนจำนวนมากติดตามพระองค์ไป เมื่อพระองค์เสด็จมาใกล้ประตูเมืองก็ทรงเห็นคนหามศพออกมา ผู้ตายเป็นบุตรคนเดียวของมารดาซึ่งเป็นม่าย ชาวเมืองกลุ่มใหญ่ มาพร้อมกับนางด้วย
เมื่อองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเห็นนาง ก็ทรงสงสาร และตรัสกับนางว่า “อย่าร้องไห้ไปเลย” แล้วพระองค์เสด็จเข้าไปใกล้ ทรงแตะแคร่หามศพ คนหามก็หยุด พระองค์จึงตรัสว่า “หนุ่มเอ๋ย เราบอกเจ้าว่า จงลุกขึ้นเถิด”
คนตายก็ลุกขึ้นนั่ง และเริ่มพูด พระเยซูเจ้าจึงทรงมอบเขาให้แก่มารดา ทุกคนต่างมีความกลัว และถวายพระเกียรติแด่พระเจ้ากล่าวว่า “ประกาศกยิ่งใหญ่ได้เกิดขึ้นในหมู่เรา พระเจ้าได้เสด็จมาเยี่ยมประชากรของพระองค์” และข่าวเรื่องนี้ก็แพร่ไปทั่วแคว้น ยูเดีย และทั่วอาณาบริเวณนั้น
(พระวาจาของพระเจ้า)
——————
เราอาจมีร่างกายไม่ครบ แต่เรา ครบถ้วน ในพระกายทิพย์ของพระเจ้า
การขาดบางส่วน การไม่ครบถ้วนสมบูรณ์สมอง การควบคุมร่างกาย ไม่ใช่ปัญหาของการเป็น “คนทั้งครบในพระกายทิพย์ของพระเจ้า”
จึงหมายความว่า ที่เราขาดส่วนใด ที่เราไม่ได้พัฒนาศักยภาพครบด้าน ที่เราเป็นส่วนน้อยหรือส่วนเกินที่คนจัดสรร ก็ไม่ได้เป็น “ปัญหา” สำหรับความสัมพันธ์อันครบถ้วนของพระเจ้าองค์ความรักความเมตตาต่อมนุษย์ทุกคน
เพราะ “ที่ขาด” ที่อยากให้ผู้คน “เกื้อกูล”
ที่ “ห่างหายไป” ก็อยากให้คน “ตามหา ต่อเติม”
ที่ “แหว่งวิ่น” ก็อยากให้คน “เติมแต่งต่อเติม”
ที่ไม่ครบ ก็เห็น เมตตา
ที่ไม่สมบูรณ์ ก็ กรุณาเมตตา จัดหา จัดการ ด้วยความเมตตา
ดังภาพของความเมตตาในจดหมายนักบุญเปาโลได้บอกว่า
“เราทุกคนจึงได้รับการล้างมารวมเข้าเป็นร่างกายเดียวกัน ไม่ว่าจะเป็นชาวยิวหรือชาวกรีก ไม่ว่าจะเป็นทาสหรือเป็นไทก็ตาม เราทุกคน ต่างได้รับพระจิตเจ้าพระองค์เดียวกัน”
และพระวรสารที่บอกว่า ““ประกาศกยิ่งใหญ่ได้เกิดขึ้นในหมู่เรา พระเจ้าได้เสด็จมาเยี่ยมประชากรของพระองค์” และข่าวเรื่องนี้ก็แพร่ไปทั่วแคว้น ยูเดีย และทั่วอาณาบริเวณนั้น”
(Credit จาก Facebook คุณพ่อฉลองรัฐ สังขรัตน์)
