วันเสาร์ที่ 6 สิงหาคม 2016
ฉลองพระเยซูเจ้าทรงประจักษ์พระวรกายต่อหน้าอัครสาวก
ดนล 7: 9–10, 13–14 / 2ปต 1: 16-19 / ลก 9: 28ข–36
บทอ่านจากพระวรสารตามคำเล่าของนักบุญลูกา
เวลานั้น พระเยซูเจ้าทรงพาเปโตร ยอห์น และยากอบ ขึ้นไปบนภูเขาเพื่ออธิษฐานภาวนา ขณะที่ทรงอธิษฐานภาวนาอยู่นั้น ลักษณะของพระพักตร์เปลี่ยนไป และฉลองพระองค์ มีสีขาวเจิดจ้า ทันใดนั้น บุรุษสองคนคือโมเสส และประกาศกเอลียาห์ มาสนทนากับพระองค์ ทั้งสองคนปรากฏมาในสิริรุ่งโรจน์ กล่าวถึงการจากไปของพระองค์ ที่กำลังจะสำเร็จในกรุงเยรูซาเล็ม
เปโตร และเพื่อนที่อยู่ด้วยต่างก็ง่วงนอนมาก เมื่อตื่นขึ้น ก็เห็นพระสิริรุ่งโรจน์ของพระองค์ และเห็นบุรุษทั้งสองคนยืนอยู่กับพระองค์ ขณะที่บุรุษทั้งสองคนกำลังจะจากพระเยซูเจ้าไป เปโตรทูลพระองค์ว่า “พระอาจารย์เจ้าข้า ที่นี่สบายน่าอยู่จริง ๆ เราจงสร้างเพิงขึ้นสามหลังเถิด หลังหนึ่งสำหรับพระองค์ หลังหนึ่งสำหรับโมเสส อีกหลังหนึ่ง สำหรับประกาศกเอลียาห์” เขาไม่รู้ว่ากำลังพูดอะไร
ขณะที่เขากำลังพูดอยู่นั้น เมฆก้อนหนึ่งลอยมาปกคลุมเขาไว้ เมื่ออยู่ในเมฆ เขากลัวมาก เสียงหนึ่งดังออกมาจากเมฆว่า “ท่านผู้นี้เป็นบุตรของเรา ผู้ที่เราได้เลือกสรร จงฟังท่านเถิด” เมื่อสิ้นเสียงนั้นแล้ว ศิษย์ทั้งสามก็เห็นพระเยซูเจ้าเพียงพระองค์เดียว เขาเก็บเรื่องนี้เป็นความลับ ไม่ได้บอกเรื่องที่เห็นให้ผู้ใดรู้เลยในเวลานั้น
(พระวาจาของพระเจ้า)
————
พระเจ้าทรงแสดงพระองค์ หรือ ที่เรารู้ว่า “ทรงประจักษ์พระวรกาย” ให้เป็นสัญญลักษณ์
สัญญลักษณ์แห่ง “ปรีชาญาณ” เป็น “บุตรสุดที่รัก” ดังเพิงหลังแรก ปรีชาญาณของพระเจ้า ก็คือ การผ่านพ้นประสบการณ์ “ผู้อาวุโสท่านหนึ่งมานั่งบนบัลลังก์ สวมอาภรณ์ขาวอย่างหิมะ ผมบนศีรษะขาวเหมือนขนแกะ บัลลังก์ของเขาเหมือนเปลวเพลิง มีล้อเหมือนไฟลุกโพลง เบื้องหน้าเขามีธารไฟไหลออกมา”
การเรียนรู้ชีวิตด้วยการให้ประสบการณ์ชีวิตนั้นศักดิ์สิทธ์ เหมือนดังสัญญลักษณ์ ผมขาว เสื้อขาว นั่งบนบัลลังก์เปลวเพลิง เพราะ เหตุการณ์ในชีวิตทำให้เราศักดิ์สิทธิ์ เมื่อให้ชีวิตของเรา เรียนรู้ เติบโต ไม่ใช่ “ลอย” แต่ “จม” ในทางที่พระเจ้าเป็นหนทางที่ทำให้เราศักดิ์สิทธิ์ด้วยวิถีทางของพระองค์
เพิงหลังที่สอง ก็คือ “ระบบ ระเบียบ” โมเสสได้บรรลุความดีในชีวิต ด้วยการถือตามธรรมบัญญัติ ระบบ ระเบียบ ทำให้เรา ยุติธรรม และความยุติธรรม เราจะ รัก เมตตา ผู้อื่นได้มากกว่าคนขาดความยุติธรรม ดังนั้น ระบบระเบียบในชีวิตก็คือ “เป็นเสมือนแสงประทีปส่องสว่างในที่มืด จนกว่าอรุณจะทอแสง และดาวประจำรุ่งจะปรากฏขึ้นในจิตใจของท่าน”
เพิงหลังที่สาม ก็คือ “ความเชื่อฟัง ความวางใจ” ที่ได้มาจาก ผู้มีรอบรู้ ผู้เป็นภูมิปัญญาของสังคม ที่ สั่งสอน หล่อหลอมเรา ดุจดัง “เอลียาห์” ดังนั้น คำพระวาจาที่ชี้แสดงคือ “ข้าพเจ้าเห็นท่านผู้หนึ่งเหมือนบุตรแห่งมนุษย์มาพร้อมกับหมู่ก้อนเมฆในท้องฟ้า เขามาพบผู้อาวุโส และมีผู้แนะนำเขาแก่ผู้อาวุโส เขาได้รับมอบอำนาจปกครอง สิริรุ่งโรจน์ และอาณาจักร”
นี่คือ พระเจ้าที่เราพบเห็น เราเห็นพระวรกายของพระองค์เสมอๆ ใน ปรีชาญาณของผู้มีชีวิตสัมพันธ์กับพระ ผู้มีความยุติธรรมจึงเห็นธรรมในชีวิต ผู้มีภูมิปัญญา ควรวางใจ ที่เราเห็นพระเจ้าในเวลาที่หล่อหลอม สั่งสอน ขัดเกลาเรา
(Credit จาก Facebook คุณพ่อฉลองรัฐ สังขรัตน์)
