วันพุธที่ 6 กรกฎาคม 2016
สัปดาห์ที่ 14 เทศกาลธรรมดา
ฮชย 10:1-3, 7-8,12…………..
1อิสราเอลเป็นเหมือนเถาองุ่นเขียวชอุ่มที่มีผลมาก
เขายิ่งเกิดผลมากเท่าใด
ก็ยิ่งสร้างแท่นบูชามากขึ้นเท่านั้น
แผ่นดินของเขายิ่งอุดมสมบูรณ์มากเท่าใด
เขาก็ยิ่งสร้างเสาศักดิ์สิทธิ์ให้งดงามยิ่งขึ้นเท่านั้น
2ใจของเขาไม่ซื่อ
เขาจึงจะต้องรับโทษความผิด
พระเจ้าจะทรงพังแท่นบูชา
จะทรงทำลายเสาศักดิ์สิทธิ์ของเขา
3แล้วเขาจะพูดว่า “พวกเราไม่มีกษัตริย์
เพราะเราไม่ยำเกรงพระยาห์เวห์
กษัตริย์จะมีประโยชน์อะไรสำหรับเรา”
7กรุงสะมาเรียจะพินาศ
กษัตริย์ของเขาจะเป็นเหมือนเศษไม้ที่ลอยอยู่บนผิวน้ำ
8สักการสถานบนที่สูงทั้งหลายของเมืองอาเวน
ซึ่งเป็นบาปของอิสราเอล จะถูกทำลาย
หนามและกอหนามจะงอกขึ้นบนแท่นบูชา
เขาจะพูดกับภูเขาว่า “จงปกคลุมเราไว้”
จะบอกเนินเขาว่า “จงล้มลงทับพวกเราเถิด”
12ท่านทั้งหลายจงหว่านความชอบธรรมสำหรับตน
จงเกี่ยวผลเป็นความรักมั่นคง
จงไถดินที่ยังไม่เคยเพาะปลูก
เพราะถึงเวลาแล้วที่จะแสวงหาพระยาห์เวห์
จนกว่าพระองค์จะเสด็จมา
หลั่งความรอดพ้นลงมาเหนือท่านเหมือนฝน
อรรถาธิบายและไตร่ตรอง
• คนเราหนอเป็นเช่นนี้....“ยิ่งเป็นใหญ่เป็นโตก็ยิ่งโชว์ป๋ามาก”
o พ่อได้ยินคำนี้เมื่อไม่นานมานี้เอง คำว่า “โชว์ป๋า” หมายถึงโชว์ความเป็นป๋า โชว์ว่ามีอำนาจมากเหลือล้น เหลือเฟือ และคล้ายๆกับคำว่า “กร่าง” อะไรทำนองนั้น ประเภทที่ว่า “ไม่มีปัญหาอะไร สบายมาก...เดี๋ยวพี่เคลียร์ได้”
o เมื่อวันสอนวันก่อนก็ได้ยินข่ายแบบนี้ นักการเมืองท้องถิ่นไปทานข้าวต้มรอบดึกกับลูกน้อง... ได้ยินว่า เรียกเด็กเสริฟมาหา มาช้า ลูกน้องโชว์ป๋าเดินเข้าไปตบเด็กผู้ชายที่เสริฟในร้านนั้นโชว์สักหน่อย... เจ้าของร้านเข้าไปห้าม เป็นเรื่องเล็กน้อย แต่ที่สุดไม่เอาเรื่องกัน... เพราะเขาป๋ามากๆ
• พ่อคิดว่าเราต้องหันกลับมามองสังคมของเรากันจริงๆ ครับ
o เอาความจริงมาวางต่อหน้า พิจารณาไตร่ตรองกันหน่อยดีกว่า...สังคมไทยเขาเรา ประเทศของเรา โลกของเรา ที่ผ่านมายาวนานสังคมไทยของเราคนใหญ่ๆโตๆ มีอำนาจจะตัวเหมือนป๋าที่เคยโชว์ๆกันว่าเยี่ยมยอด ใหญ่มากในเรื่องเขตเศรษฐกิจที่ยิ่งใหญ่ เหนือกว่าชาติอื่นๆ
o แต่ความจริงกลับเป็นว่า ประเทศเรากำลังล้มละลายไปกันเป็นทิวแถว ประเทศร่ำรวยที่ถือว่ายิ่งใหญ่มากในโลก เรียกว่า “ป๋า” มากๆ สำหรับโลกนี้ จัดการได้ เรียกเคลียร์ได้ เหนือชั้น แต่ที่สุดก็ค่อยๆล้มลงไม่ค่อยเป็นท่า
o เศรษฐกิจที่ว่าแน่ เหนียวแน่น แข็งแรง เวลานี้ยุโรปก็ช้ำ อเมริกาก็อ่วม ส่วนจีนพ่อว่ากำลังบวมมากรอวันแตก “ฟองสบู่”
o เงินที่คิดว่าคืออำนาจที่ไว้วางใจได้ ก็ค่อยๆ พ่นพิษของหนี้ที่ไร้การควบคุม หลงระเริง หลงไปจนกระทั่งเอาไม่อยู่เสียแล้ว อยู่อย่างพ่อเพียงไม่ได้ เพราะต้องไปถอยรถใหม่ที่ช่วยลดภาษีหนึ่งแสน แต่เป็นหนี้เพิ่มห้าหกแสนก็ไปถอยกันมาจนจนจริงๆ พวกที่ทำตัวป๋าใหญ่ๆในโลกเริ่มล้มละลาย เริ่มเข่าอ่อนให้คนอื่นโหนความสูงเด่นของตนเองต่อไปไม่ไหวแล้ว... ต้องถอยถอนตัวจากการโอบอุ้มประเทศอื่นๆ ให้ตนเองหลุดไปเอาตัวรอดดีกว่า เกิดคำใหม่ในโลกใบนี้ที่เรียกว่า “Brexit” ที่กำลังเป็นข่าวกันอยู่... “Brexit” แปลว่าอะไรหรอครับ... แปลแบบ irony เรียกว่า “กูชิ่งดีกว่า” ก็ได้มังครับ เห็นใจๆๆ ที่ต้องแบกรับภาระวันละหลายสิบล้านปอนด์ครับ
• สังคมไทยของเราก็ “ป๋าเยอะครับ” เวลาทีไม่มีอำนาจหรือเคยมีอำนาจ วนๆเวียนๆกันอยู่ในอำนาจก็ใหญ่กันคับฟ้า พ่อก็ใหญ่ ลูกก็ใหญ่ คนขับรถยังใหญ่ เรียกว่าโชว์ป๋ากันสุดๆ แต่พอหมดอำนาจที่เป็นหัวโขน ตัวจริงๆ ก็ปรากฏ ไม่ได้มีอะไรจริงๆ แม้แต่สมองก็น้อยเต็มที มีแต่เสียงดังๆ อารมณ์เกรี้ยวกราดกร่างกลางลานกลางแจ้ง พ่อหมดอำนาจ หายเงียบ ไม่เป็นข่าว ไม่โชว์ป๋าอะไรอีกเลย... เงียบหายไปเลย
• สังคมเรา สังคมแบบไทยๆของเรา ...พ่อได้ยินคนเล่าให้ฟังว่า
o เขาเคยไปงานที่โรงแรมหรูห้าดาวมีงานแต่งงานของคนมีชื่อเสียงในสังคม มีคนใหญ่ๆโตๆมาเยอะมาก และในล้อบบี้โรงแรมก็มีฯพณฯ....ท่านหนึ่ง เป็นคนใหญ่คนโต เพิ่งได้ตำแหน่งเป็น รมต ในเวลานั้นในยุคพรรคการเมืองที่นำประเทศย่ำแย่มากๆน่ะครับ.... โดยผู้นำประเภทนี่ที่คนต่างก็ต้องจำยอมยกย่องเยินยอกันหลังจากที่เขาได้ออกเดินหาเสียง พยายามยกมือไหว้คนทั่วทุกซอกทุกมุมทุกซอย แล้วพอได้คะแนนที่บ่อยๆก็มีนายทุนซื้อเสียงให้ แล้วก็ได้เป็นใหญ่ เป็น ฯพณฯ ท่านแล้ว ก็นะ... หลุดโลก
o คนที่เขาได้พบเขาเล่าให้พ่อฟังว่า “ป๋ามากๆ” เดินมีคนตามเต็มรอบตัว (เดินคนเดียวไม่ได้แล้ว คงจะกลัวมั้ง) เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยเพียบชุดซาฟารีเทาๆ แว่นดำๆ ทั้งๆที่เป็นกลางคืน พวกนี้สายตาไม่ค่อยสู้แสง ไม่ค่อยสู้ความจริง แล้วเจ้านาย หรือนายท่านก็เดินทั่วล้อบบี้ คาดคอยให้ทุกคนทักทายหรือแสดงความเคารพ...
o และที่สำคัญ ฯพณฯ ท่านเดินโทรศัพท์ตลอดเวลา เสียงดัง สั่งงาน เสียงดังมากๆ (ทั้งที่โทรศัพท์นั้น อันที่จริงเป็นเรื่องส่วนตัวโดยสมบัติผู้ดี...) แต่นี่ท่านคุยดังลั่น สั่งการตลอด คนที่เล่าได้ยินและได้ความประมาณว่า หัวเราะเสียงดังๆ... (ดูไม่ค่อยมีมรรยาทสมบัติผู้ดีเท่าไร แต่ใหญ่นะ) มีเสียงสั่งดังลั่น... “จัดการไปเลย ไม่ใช่ปัญหา จัดการไปเลย เรื่องเล็ก... เคลียร์ได้ ไม่ใช่ปัญหา เออ... สั่งการลงไป...” ถ้อยคำก็ประมาณนี้แหละซ้ำๆ วกวนเพราะคนพวกนี้ไม่ค่อยคิดอะไรได้มากนักหรอก
• ก็อย่างนี้แหละครับ ที่พ่อเล่ามาก็เรื่องสังคม การเมือง ของเรา อย่างที่เป็นๆกันมา
o เมื่อคนเราจำนวนหนึ่งได้อำนาจ ก็มักจะลุแก่อำนาจ คือใช้อำนาจผิดเพื่อแสดงอำนาจของตน หลงระเริงเหลิงเจ้งไป ใช้อำนาผิดๆ คิดว่าอำนาจคือสามารถสั่งการ สามารถใช้ความรุนแรง ความเด็ดขาด ทั้งๆที่อำนาจที่ได้มาคือเพื่อความรักและความดีต่อประเทศชาติต่อสังคมและบ้านเมือง
o อำนาจเมื่อได้มาก็ทำให้หลงใหลได้ปลื้ม ได้ยศได้สรรเสริญ ได้คำเยินยอก็ลืมตัวกันหมด จนกระทั่งคิดว่า ทุกอย่างคืออำนาจและความสามารถของตน มั่นใจและเชื่อถือได้ ไม่ต้องห่วง ... หลง หลงผิด และคิดว่าแน่ ทำตัวแบบว่าป๋ามากๆ ... นี่แหละครับ สังคมของเรา คนของเราบ่อยครั้งก็ลืมตัวและมัวเมาแบบนี้
• พี่น้องครับ อ่านพระคัมภีร์วันนี้จากโฮเชยาแล้วเราจะเห็นว่า
o ประชากรของพระเจ้าก็เคยหลงระเริงเหลิงทรนงกับอำนาจและคิดว่า ตนเองใหญ่เหลือเกิน
o ภาษาอังกฤษเรียกว่า “Overconfident” คือการมั่นใจในตนเองมากเกินไป เหลิงเกินไป พ่อดูตัวอย่างในพจนานุกรม เขายกตัวอย่างสำหรับลักษณะอาการเหลิงแบบนี้ครับ
• overconfident ตัวอย่าง “แกนนำพรรคบางคนออกอาการเหลิงจนลืมตัวไปชั่วขณะ, Thai definition: เกินความพอดีพอควรไป” และมีคำอธิบายอีกคำที่น่าสนใจมากครับคือคำว่า
o “เหลิงเจิ้ง” แปลว่า “พล่าม, เพ้อเจ้อ, อาการที่พูดมากไม่มีสาระ เหลิงอำนาจ” ชอบคำนี้จังครับ
o “เหลิงเจิ้ง” พ่อไม่เคยได้ยินมาก่อน แต่ชอบจริงๆ เพราะเป็นอาการจริง เจิ้งๆที่เห็นบ่อยกับหลายๆกรณีในบรรดาคนที่มีอำนาจทางสังคมจริงๆนะครับ
• พ่อมีข้อสรุปแบบนี้คำ
o คำสอนของพระเยซูเจ้า พระองค์ตรัสสอนว่า “ท่านทั้งหลายย่อมรู้ว่า คนต่างชาติที่คิดว่าตนเป็นหัวหน้าย่อมเป็นเจ้านายเหนือผู้อื่น และผู้เป็นใหญ่ย่อมใช้อำนาจบังคับ แต่ท่านทั้งหลายไม่ควรเป็นเช่นนั้น ผู้ใดที่ปรารถนาจะเป็นใหญ่จะต้องทำตนเป็นผู้รับใช้ผู้อื่น และผู้ใดที่ปรารถนาจะเป็นคนที่หนึ่งในหมู่ท่าน ก็จะต้องทำตนเป็นผู้รับใช้ทุกคน เพราะบุตรแห่งมนุษย์มิได้มาเพื่อให้ผู้อื่นรับใช้ แต่มาเพื่อรับใช้ผู้อื่น และมอบชีวิตของตนเป็นสินไถ่เพื่อมวลมนุษย์” (มก 10:42-45)
o ครับ หลังจากเห็นอาการ “ป๋า” แล้ว และได้เห็นความหมายของอำนาจแท้จริงแบบที่พระเยซูเจ้าสอนแล้ว
o อ่านโฮเชยาวันนี้ครับ จะเห็นว่า
o ความเหลิงของอิสราเอล ต้นองุ่นที่เกิดผลมาก และลืมตัวก็ทำให้พวกเขาต้องหลุดโลกเหมือนกัน
o พระเจ้าทรงตีสอนอิสราเอลด้วยความรักมั่นคงแบบโฮเชยา และต้องการให้เห็นว่า การเหลิงหรือหลงตนเองนั้น ทำให้พวกเขาลืมพระเจ้าและคิดว่าตนเองใหญ่จนลืมพระเจ้าอันที่จริง ไม่ได้ลืมพระเจ้าเท่านั้น แต่เริ่มจากลืมตนเองนี่แหละ ลืมไปว่าตนเองเป็นใคร...
o ขอพระเจ้าอวยพรให้เราได้ระลึกถึงความรักมั่นคงของพระเจ้าเสมอนะครับ และเราจะไม่มีวันลืมไปเลยว่าเราเป็นใครและพระองค์เป็นใคร....
• พระคัมภีร์ประกาศกโฮเชยา...พระเจ้าตรัสไพเราะมากครับ....
o “ท่านทั้งหลายจงหว่านความชอบธรรมสำหรับตน จงเกี่ยวผลเป็นความรักมั่นคง”
• พี่น้องที่รักครับ...
o ให้เราภาวนาเพื่อโลก สังคม ประเทศของเรา ขอให้มนุษย์มีสำนึกเสมอว่า อำนาจนั้นมีไว้เพื่อรักและรับใช้จริงๆ ไม่โชว์ป๋าในใจความที่พ่อบอกข้างต้น... แต่...
o ต้องแสดงความรักมั่นคงเหมือนพระเจ้าทรงรักประชากรของพระองค์เสมอนะครับ...
