วันพฤหัสบดีที่ 22 ตุลาคม 2015
สัปดาห์ที่ยี่สิบเก้า เทศกาลธรรมดา
ลก 12:49-53…
49“เรามาเพื่อจุดไฟในโลก เราปรารถนาอย่างยิ่งที่จะให้โลกนี้ลุกเป็นไฟ 50เรามีการล้างที่จะต้องรับ และเราเป็นทุกข์กังวลใจอย่างมากจนกว่าการล้างนี้จะสำเร็จ”
51“ท่านคิดว่าเรามาเพื่อนำสันติภาพมาสู่โลกหรือ มิได้ เราบอกท่านทั้งหลายว่า เรานำความแตกแยกมาต่างหาก 52ตั้งแต่นี้ไป คนห้าคนในบ้านหนึ่งจะแตกแยกกัน คนสามคนจะแตกแยกกับคนสองคน และคนสองคนจะแตกแยกกับคนสามคน 53บิดาจะแตกแยกกับบุตรชาย และบุตรชายจะแตกแยกกับบิดา มารดาจะแตกแยกกับบุตรหญิง และบุตรหญิงจะแตกแยกกับมารดา มารดาของสามีจะแตกแยกกับบุตรสะใภ้ และบุตรสะใภ้จะแตกแยกกับมารดาของสามี”
อรรถาธิบายและไตร่ตรอง
• วันนี้เป็นวันระลึกถึงไม่บังคับสำหรับพระศาสนจักรสากล แต่ในประเทศโปแลนด์ วันนี้ต้องเป็นวันฉลองใหญ่แน่นอน เพราะเป็นวันฉลองนักบุญ “พระสันตะปาปา ยอห์น ปอลที่สอง” เพราะพระสันตะปาปาพระองค์นี้พระองค์ทรงเป็นพระสันตะปาปาร่วมสมัยกับเรา ผู้ทรงเป็นแรงบันดาลใจยิ่งใหญ่ ทรงเป็นพระสันตะปาปาที่เดินทางนำพระศาสนจักรคาทอลิกออกไปทั่วโลก ไปเยี่ยมลูกๆคริสตชนคาทอลิกทั่วโลก ทำให้คริสตชนทั่วโลกจริงๆ ได้สัมผัสกับผู้แทนพระคริสตเจ้าในโลกนี้ ซึ่งพระสันตะปาปาคือผู้สืบทอดการปกครองต่อจากท่านนักบุญเปโตร... และพระสันตะปาปาทรงเป็นเครื่องหมายแห่งเอกภาพความเป็นหนึ่งเดียวของพระ ศาสนจักร ทรงเป็นเครื่องหมายนำสันติภาพถาวรบนโลกนี้
• ครับ ในประเทศไทยของเรา พิธีกรรมกำหนดให้เป็นการระลึกถึงแบบไม่บังคับ คือ เลือกได้ว่าจะถวายมิสซาตามปกติ อาภรณ์พระสงฆ์สีเขียวและบทอ่านประจำวัน หรือจะระลึกถึงโดยใช้อาภรณ์สีขาวและมีบทอ่านพิเศษก็ได้ โดยไม่ได้บังคับให้ต้องฉลอง... สำหรับพ่อพระสันตะปาปายอห์นปอลที่สองเป็นพระพรพิเศษสำหรับพ่อจริงๆ พ่อมีโอกาสได้บวชเป็นพระสงฆ์ในสมัยของท่าน พ่อได้รู้จักพระสันตะปาปาพระองค์นี้มากที่สุด เพราะทรงเป็นพระสันตะปาปายาวนาน พระองค์เดินทาง และที่สำคัญ เดินทางมาเยือนประเทศไทย เวลานั้น พ่อเป็นเณรเล็กที่บ้านเณรเล็กยอแซฟ พ่อก็ไม่ได้มีโอกาสใดๆเพราะเป็นเรื่องของผู้ใหญ่เขาจัดการ เราก็เป็นเด็กที่จัดงานยกเก้าอี้ ยกของนั่นโน่นนี่ว่ากันไป... การช่วยพิธีกรรม ร้องเพลง ทั้งหลายก็เป็นงานของสามเณรใหญ่ ส่วนพวกเราก็ไปกองกันอยู่หลังเวที ร่วมพิธีมิสซาพระสันตะปาปาที่บ้านเณรเล็กยอแซฟเท่านั้น แต่ใจพ่อตื่นเต้นเหลือเกิน “พระสันตะปาปา” จะมาบ้านเณรเล็กของเรา
• พ่อจำบรรยากาศได้ เราตื่นเต้นกันมาก มากจริงๆ หลังจากวันเสด็จมาพ่อจำได้ว่า พ่อเห็นรูปสวยๆ รูปเด็ดๆมากมายที่พระสันตะปาปาได้เข้าเฝ้าพระเจ้าอยู่หัว สมเด็จพระสังฆราช ไปเยี่ยมบรรดานักบวชชายหญิงที่อัสสัมชัญ ไปเยี่ยมโรงพยาบาลเซนต์หลุยส์ ไปสนามกีฬาถวายมิสซาใหญ่มาก ไปเยี่ยมค่ายผู้ลี้ภัย.. พ่อก็ติดตามข่าวตั้งแต่เสด็จมาจนเสด็จกลับ เป็นเรื่องของผู้ใหญ่ พวกเราเณรเล็กก็มองไกลๆ เวลามาบ้านเณร ความสนใจของพวกเราก็ไปอยู่กับพวกตำรวจ ทหรามากมาย พ่อกับเพื่อนๆ ก็ออกันอยู่หลังเวทีที่ๆเขากำหนดให้เราต้องอยู่ ออกไปไหนไม่ได้ ได้เห็นพระสันตะปาปาจากด้านหลัง... เรียกพวกเราเณรเล็กว่า “พวกหลังเวทีก็คงไม่ผิด” ชะเง้อแลมอง ตื่นเต้น และก็ดูพระสันตะปาปาจากด้านหลังเท่านั้น
• แต่พ่อจำได้ว่า มีช่วงหนึ่งจนได้ พวกเราถูกจับใส่คอกไว้ด้านหลังเวทีก็จริงๆ แต่ที่สุด...ภาพจำไม่ลืมแม้ไม่มีภาพถ่ายให้ปรากฎ คือ พ่อปิยะได้เดินมาหาพวกเราและสักพัก พระสันตะปาปาได้เดินมาหากลุ่มพวกเราสักนาทีหนึ่ง... ตื่นเต้นกันมากมายจริงๆ พวกเราก็ร้องๆๆๆ ร้องภาษาไทยด้วย “พระสันตะปาปา” ร้องกันเซ็งแซ่เหมือนลูกนกร้องหาอาหารยาวหิว เบียดกันสุดไปด้านหน้า ที่สำคัญ พวกเราไม่มีรั้วไม้กันไว้ เราจึงมีโอกาส...พ่อจำได้ว่า พระองค์ในชุดขาวครีมรอยยิ้มเดินเข้ามา (เวลานั้น พระองค์ยังแข็งแรงมาก) พ่อจำได้ว่า พวกเรากระโดดแย่งกันให้โดนพระหัตถ์สักนิดก็ยังดี...สนุก ตื่นเต้น อยากโดนโป๊ปสักนิด ไม่รู้อะไรกันมากหรอกแค่รู้ว่าได้โดนสักนิดก็มีบุญได้พรแล้ว... พ่อก็ดิ้นสุด เบียดสุดเข้าไป ได้คว้าแขนพระองค์ไว้ และโผเข้าไปกอดแขนได้หน่อยนึง มีความสุขมากจริงๆ ทำไมไม่รู้ แต่พระสันตะปาปาทำให้เราได้รู้สึกดีที่สุด
• พ่อเคยคิดว่า โดยธรรมชาตินั้น พ่อเชื่อว่าพระสันตะปาปาทุกพระองค์คือนักบุญอยู่แล้ว แม้ไม่ได้รับการประกาศ เพราะทุกพระองค์คือผู้สืบทอดความศักดิ์สิทธิ์ของนักบุญเปโตร แต่พระสันตะปาปาอันที่จริงสำหรับเราก็ทรงอยู่ไกลจริงๆ โอกาสที่เราจะเข้าถึงพระองค์จะไดเห็นก็ยากเสียจริงๆ สมัยก่อนใครๆที่ไปโรมก็จะบอกว่าได้เฝ้าพระสันตะปาปา พ่อพลอยได้ยินก็ตื่นเต้น เขานำสายประคำกลับมาให้สักเส้นบอกว่าพระสันตะปาปาเสก เราก็เย็นเยือกแทบจะแช่แข็งไปทั้งตัวเพราะความตื่นเต้น... สำหรับเราหรอ คงไม่มีโอกาสได้เห็นพระองค์หรอก... แต่ที่สุด ปี ค.ศ. 1984 พระสันตะปาปาก็มาให้พ่อได้เห็นตัวจริงๆ ได้สัมผัสกอดแขนนิดนึงแบบแป๊บเซี่ยววินาทีก็ดีใจ... ขอบพระคุณพระเจ้า ขอบพระคุณพระสันตะปาปายอห์นปอลที่สองที่ทำให้พ่อได้สัมผัสความ... เป็นหนึ่งเดียว...ศักดิ์สิทธิ์... สากล... ของพระศาสนจักรคาทอลิก ความหมายของศีลล้างบาปที่พ่อได้รับ ขอบคุณพระสันตะปาปายอห์นปอลที่สอง นักบุญผู้เดินทางมากที่สุดในโลกเพื่อนำความรักของพระเจ้าไปยังลูกๆทั่ว โลก... สมแล้วที่พระองค์เป็น “Saint นักบุญ”
• พี่น้องที่รัก วันนี้พ่อไม่แต่พระคัมภีร์ในการอธิบาย แต่เล่าเรื่องความสุขที่เคยได้รับจากคนของพระเจ้า “นักบุญพระสันตะปาปายอห์นปอลที่สอง” แม้พิธีกรรมกำหนดว่าระลึกถึงไม่บังคับ แต่พ่อขอฉลองครับ ขอภาวนา ขอคิดถึงพระองค์ พระสันตะปาปานักบุญองค์แรกและองค์เดียวที่เคยจุมพิตแผ่นดินถิ่นเกิดของเรา “ประเทศไทย” ถ้าจะบอกว่า พระองค์คือนักบุญ “Saint” องค์แรกและยังคงเป็นองค์เดียวที่ได้เสด็จมาประเทศไทยและจุมพิตแผ่นดินไทย ก็ถูกต้องทุกประการ... พระองค์ทรงเป็นนักบุญที่เราต้องภูมิใจและภาวนาวิงวอนขอพระเจ้าผ่านทางคำเสนอ วิงวอนของท่าน พ่อยากภาวนาว่า... “ขอทรงภาวนาเพื่อคริสตชนคาทอลิกไทย วิงวอนพระเจ้าเพื่อแผ่นดินไทยให้ได้มีสันติสุข ความยุติธรรม ความรัก มายิ่งขึ้นด้วยเทอญ...”
• พระเยซูเจ้าทรงมาเพื่อจุดไฟแห่งการแยกแยะความดีจากความชั่วอย่างชัดเจนฉันใด ขอวิงวอนพระองค์โปรดให้สังคมไทยของเรา พระศาสนจักรไทยของเราได้เติบโต เข้มแข็งในการแยกแยะชัดเจนความดี ความจริง จากความขาด หรือความบกพร่องใดๆ โดยเฉพาะความเห็นแก่ตัว ความโลภที่ขาดความรักต่อส่วนร่วม... ขอทรงโปรดให้เราสามารถแยกแยะได้ชัดเจนด้วยแสงสว่างของพระองค์พระเยซูคริสต เจ้าด้วยเทอญ... อาแมน
