วันสมโภชพระนางมารีย์ พระชนนีพระเจ้า
1  มกราคม  2014
บทอ่าน    กดว  6: 22-27  ;  กท  4: 4-7  ;  ลก  2: 16-21
หัวข้อ    พระนางมารีย์มิได้เป็นพระชนนีพระเจ้าเท่านั้น  แต่เป็นแม่ของเราด้วย
    บ่ายวันที่  12 ตุลาคม ค.ศ. 1972  เครื่องบิน F–227  กำลังบินนำทีมรักบี้ชาวอุรุกกวัยจากเมืองมอนเตวีเดโอ  ไปเมืองซานติเอโก (ประเทศชิลี) มีผู้โดยสาร  45 คนบนเครื่องบินลำนี้

    ขณะที่เครื่องบินกำลังมุ่งข้ามเทือกเขาแอนดีส  เครื่องเกิดขัดข้องและดิ่งลงอย่างรวดเร็ว  เพียงไม่กี่นาทีก็ชนภูเขา  จมลงในหิมะ  เครื่องบินฉีกเป็นชิ้นๆ  แต่เหลือเชื่อ  ชายหนุ่ม  28 คนยังรอดชีวิต  พวกเขาบางคนใส่เสื้อแจ็คเก็ตของโรงเรียน  บางคนใส่เสื้อแขนสั้นธรรมดาๆ  ไม่มีใครใส่เสื้อกันหนาวสำหรับอากาศติดลบใต้ศูนย์องศา  มีเสื้อกันหนาวบางตัวในกระเป๋าเดินทางเท่านั้น  คืนนั้น  ทั้ง  28 คนไปรวมอยู่ด้วยกันในส่วนเครื่องบินที่กันหนาวได้

    8 วัน  ทีมค้นหาจากประเทศชิลี  อาร์เจนตินา  และอุรุกกวัย  เลิกความพยายามหาจุดเครื่องบินตก  บรรดาผู้รอดชีวิตทราบข่าวจากวิทยุของเครื่องบิน  ที่มีบางคนซ่อมวิทยุจนใช้การได้  ผู้เคราะห์ร้ายตระหนักดีว่าถ้าเขาต้องการรอดชีวิต  แต่ละคนต้องดูแลตัวเอง

    2 – 3 วันต่อมา  เพื่อน 12 คนสิ้นชีวิต  ผู้รอดชีวิตเหลือ 16 คน  ถึงจุดนี้  ทั้ง 16 คนได้ตัดสินใจครั้งสำคัญ คือ สวดภาวนาด้วยกัน  ประมาณ 3 ทุ่ม  เมื่อเห็นดวงจันทร์ลับภูเขา  นักรักบี้เริ่มสวดสายประคำ

    การสวดคืนนี้ช่วยให้พวกเขามีกำลังใจมาก  หลายคนไม่ใช่คนศรัทธา  ก็ได้มีประสบการณ์พบพระเจ้าในช่วงเวลานั้น  ตัวอย่างเช่น  อาร์ตูโรเป็นคนบึ้งตึง  ไม่ค่อยพูด  แม้พ่อแม่ของเขาก็รู้ว่าเขาไม่ค่อยชอบอยู่กับเพื่อน  เป็นคนพูดน้อย     คืนหนึ่ง  อาร์ตูโรทำให้ทุกคนแปลกใจที่ขอนำสวดภาวนาเอง  เวลาที่เขาภาวนา  เขาอธิษฐานด้วยความรู้สึกลึกๆ จนเพื่อนๆ ประทับใจ  และรู้สึกรักเขา    หลังภาวนาเสร็จทุกคนนิ่งเงียบ  อาร์ตูโรสะอื้นร้องไห้  เพื่อนคนหนึ่งถามว่า “ร้องไห้ทำไม”  อาร์ตูโรตอบว่า “ผมรู้สึกว่าพระเจ้าอยู่ใกล้ชิดกับเรา”

    จากวันเป็นสัปดาห์  ที่สุดผ่านไปแปดสัปดาห์  อากาศเริ่มดีขึ้น  เพื่อนสองคนที่แข็งแรงที่สุดได้ตัดสินใจพยายามหาทางลงจากภูเขาไปขอความช่วยเหลือ  เป็นเรื่องที่ยากมากๆ  พวกเขาใช้เชือกไนล่อนผูกยึดกันไว้  หากใครลื่นล้มทั้งสองอาจตกลงเหวได้  คนหนึ่งจึงเริ่มอธิษฐานต่อพระเจ้า  เขาเคยดูในภาพยนต์เรื่อง Fiddler on the Roof (บุษบาหาคู่ – ค.ศ. 1971)  เขาจำได้ว่า  เทฟภาวนาว่า “ข้าแต่พระเจ้า  พระองค์สามารถทำให้ยาก  แต่ขอโปรดช่วยให้เป็นไปได้ด้วยเถิด”
    9 วันต่อมา  ทั้งสองคนก็ลงไปสำเร็จ  ไม่กี่ชั่วโมง  เฮลิคอปเตอร์ทหารก็ได้บินไปบนยอดเขาช่วยเหลือเพื่อน  14 คนได้สำเร็จ

    เรื่องของหนุ่ม 16 คนนี้  เหมาะสำหรับวันฉลองนี้  เพราะหนุ่มทั้ง 16 คน ตั้งใจขอความช่วยเหลือจากพระนางมารีย์ให้รอดชีวิตจาก 70 วัน  ด้วยการสวด “สันตะมารีย์  พระมารดาพระเจ้า” (Holy Mary, Mother of God)  มากกว่า 50,000 ครั้ง  ระหว่าง 70 วันบนภูเขา  หนุ่มทั้ง 16 คนได้พบว่า  พระนางมารีย์ไม่ได้เป็นพระชนนีพระเจ้าเท่านั้น  แต่เป็นแม่ของพวกเขาด้วย

    วันพระคริสตสมภพเป็นการเกิดใหม่ทางจิตใจสำหรับมนุษยชาติ  ดังนั้น  พระนางมารีย์ทรงเป็นแม่ฝ่ายจิตของมนุษยชาติ  ดังที่นักบุญเปาโลได้กล่าวถึงความเชื่อนี้ในบทอ่านที่สองว่า   “เมื่อถึงเวลาที่กำหนดไว้  พระเจ้าทรงส่งพระบุตรของพระองค์ให้มาบังเกิดจากหญิงผู้หนึ่ง  เกิดมาอยู่ใต้ธรรมบัญญัติ  เพื่อทรงไถ่กู้ผู้ที่อยู่ใต้ธรรมบัญญัติ  และทำให้พวกเราได้เป็นบุตรบุญธรรม” (กท 4:4)

    (พี่น้อง)  เมื่อพระนางมารีย์ได้ให้กำเนิดพระเยซูเจ้า  พระนางได้ให้กำเนิดแก่มนุษยชาติใหม่ด้วย  ดังนั้น  พระนางมารีย์มิได้เป็นพระมารดาพระเจ้าเท่านั้น  แต่เป็นแม่ของเราเองด้วย

    เพราะเหตุที่พระนางมารีย์เป็นแม่ของเรา  พระนางทรงเป็นผู้วอนขอทรงอำนาจเพื่อเราในสวรรค์  การไม่สนใจที่พระนางมารีย์เอาใจใส่ฉันแม่ต่อเรา  ก็เป็นการไม่สนใจของขวัญที่พระเจ้าโปรดให้พระนางเป็นแม่ของเรานั่นเอง

    ปีใหม่เป็นเวลาแห่งความหวังไว้ใจใหม่     ปีใหม่เป็นเวลาของชีวิตใหม่     ปีใหม่เป็นโอกาสที่จะเริ่มต้นใหม่
    ปีที่แล้วผ่านไปแล้ว  จบแล้ว  ปีนี้กำลังเริ่มต้น  อยู่ข้างหน้า  เป็นของขวัญจากพระเจ้าประทานให้เรา  เราจะทำอะไรกับของขวัญจากพระเจ้า  เมื่อคิดเช่นนี้  พ่อว่าเป็นการเหมาะสมแล้วที่เราควรฉลองพระนางมารีย์ พระชนนีพระเจ้า (Mater Dei, Mother of God)  ในวันแรกของปีใหม่  เพื่อเตือนใจเราว่า  เพราะเหตุที่พระนางมารีย์เป็นพระชนนีพระเจ้า  พี่น้องและพ่อได้รับชีวิตใหม่  เราได้รับความหวังไว้ใจใหม่  เราได้รับโอกาสที่จะเริ่มต้นอีกครั้ง

    ถ้าเรากำลังมองหาวิธีแก้ไขปัญหาของปีใหม่  เราคงไม่มีอะไรดีกว่าตัวอย่างของนักรักบี้ทั้ง 16 คนบนภูเขานั้น  เราควรตัดสินใจแบบพวกเขาด้วย  เราอาจตัดสินใจเริ่มวันนี้ว่า เราจะสวดภาวนา  โดยถือว่าเป็นส่วนสำคัญของชีวิตที่เหลือ
    ถ้าการภาวนาเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตแล้ว  เราคงแก้ปัญหาโดยพยายามทำให้มีประสบการณ์ลึกซึ้งขึ้น  วิธีหนึ่งที่จะทำต้องทำแบบ 16 คนบนภูเขา คือ ขอให้พระนางมารีย์ช่วยเราภาวนา

    ถ้าเราทำเช่นนี้  เรามั่นใจได้ว่า  เราจะพบแม่พระทรงช่วย  เหมือนพวกเขาทั้ง 16 คน ได้ทำมาแล้วทุกคืนตอนจบภาวนาบนภูเขา  ทุกคนสวดบท Salve Regina  บทวันทาพระราชินี

    พ่อขอเชิญพี่น้องอธิษฐานตามพ่อในใจเงียบๆ
    วันทาพระราชินี  พระแม่ผู้ทรงเมตตากรุณา  ทรงเป็นชีวิต  ความอ่อนโยน  และความหวังของลูกทุกคน  ลูกผู้เป็นลูกหลานที่ถูกเนรเทศของเอวา  ขอวันทาร้องหาพระแม่  ถอนใจคร่ำครวญร่ำไห้ในเหวน้ำตานี้  โปรดเถิดพระแม่  ผู้ทรงช่วยเหลือเกื้อกูลลูก  โปรดทอดพระเนตรเมตตามายังลูก  และเมื่อชีวิตเนรเทศนี้ผ่านพ้นไปแล้ว  โปรดแสดงให้ลูกเห็นพระเยซู  พระบุตรผู้ทรงได้รับพระพร 

ข้าแต่พระแม่ผู้เมตตากรุณา  พระแม่ผู้โอบอ้อมอารี  มารีย์พรหมจารีผู้มีพระทัยอ่อนโยน

พระสังฆราช  วีระ  อาภรณ์รัตน์  แปล
จาก  Sunday Homilies Year A  
โดย Mark Link (2010), หน้า 38-41.