สัปดาห์ที่  15  เทศกาลธรรมดา
วันอาทิตย์ที่ 10 กรกฎาคม  2011
บทอ่าน  : อสย 55:10-11, รม 8: 18-23, มธ 13:1-23
หัวใจข่าวสารของพระเยซู คือ อาณาจักรสวรรค์ อุปมาต่างๆเป็นวิธีพิเศษเพื่อช่วยเราให้เข้าใจความหมายดีขึ้น
จุดเน้น  ผลของพระวาจา

  
 ความลำบากในการยอมรับอาณาจักรสวรรค์
               บทที่ 13 มีบทบาทสำคัญในพระวรสารนักบุญมัทธิว บทก่อนหน้านี้เกี่ยวกับการต่อต้านพันธกิจของพระเยซู ส่วนในบทนี้นักบุญมัทธิวพยายามอธิบายถึงเหตุผลที่ประชาชนบางคนสามารถโต้แย้ง และเมินเฉยเรื่องอาณาจักรสวรรค์ แต่บางคนยอมรับ ข้อความวันนี้เป็นอุปมาที่พัฒนามากที่สุด ผู้ฟังสองกลุ่มสำคัญของ พระวรสารโดยนักบุญมัทธิว คือบรรดาศิษย์ และบรรดาฟาริสี พระเยซูเจ้าทรงอธิบายให้บรรดาศิษย์ฟังถึงเหตุผลที่พระองค์มิได้ประกาศเรื่องอาณาจักรสวรรค์ แบบทำให้หลงใหล

              พระเยซูตรัสกับประชาชนจำนวนมาก (ข้อ 2) พระองค์มิได้เทศน์สอนให้ฟังยาก แต่ทรงพูดกับทุกคน มีสภาพแวดล้อมแน่ชัดที่ช่วยให้เข้าใจการสอนนี้ 4 ประการ คือ 3 ประการแรกประชาชนไม่ยอมรับพระวาจา ตรงข้ามประการที่ 4 ผลดี และแตกต่างกัน (ข้อ 3-8) เมล็ดพืชที่ไม่ออกผล ขึ้นกับสภาพลำบากของบทที่ 12 ไม่ประสบผลสำเร็จมาจากการไม่ยอมฟังพระวาจาอย่างไรก็ดี มิใช่ทุกคนที่ล้มเหลว มีบางคนที่ต้อนรับฟังพระวาจา และเกิดผล 

              นักบุญมัทธิวได้อธิบายอุปมานี้ในตอนท้าย ซึ่งมีอุปมาน้อยมากที่มีคำอธิบายในพระวรสาร บรรดาศิษย์สนใจ ว่า“ทำไมพระเยซูตรัสเป็นอุปมา” พวกเขาสงสัย จึงเข้าไปทูลถามพระเยซู (ข้อ10) พระองค์ทรงตอบตรงประเด็น “พระเจ้าประทานธรรมล้ำ ลึกเรื่องอาณาจักรสวรรค์ให้ท่านทั้งหลายรู้ แต่ไม่ได้ประทานให้แก่ผู้อื่น..ที่จิตใจแข็งกระด้าง ทำหูทวนลม และปิดตาเสีย” (ข้อ 15) กล่าวคือผู้ที่กล่าวอย่างหนึ่ง แต่ปฏิบัติอีกอย่างหนึ่ง พวกเขาคือชาวฟาริสีในสมัยพระเยซูเจ้าพระองค์ทรงตำหนิพวกนี้ แต่อันที่จริงเป็นอันตรายสำหรับทุกสมัยหากบรรดาศิษย์ฟังพระวาจาแล้วแต่มิได้ปฏิบัติตามให้บังเกิดผล

ขนมปังเพื่อเป็นอาหาร
          บรรดาศิษย์แท้คือผู้ที่ฟังพระวาจา และนำไปปฏิบัติจนบังเกิดผลผู้ที่แปลอาณาจักรแห่งความรักให้มีความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันกับผู้อื่นการต้านที่แย่ที่สุดเรื่องอาณาจักรสวรรค์ คือ เราแกล้งยอมรับพระวาจาแต่ปฏิเสธโดยการประพฤติของเรา อุปมาและคำอธิบายชัดเจนมากพลังของข่าวสารอยู่ในพระเป็นเจ้า หากเราต้อนรับพระวาจา ก็จะได้รับการหล่อเลี้ยงในชีวิต “ให้ผู้กินมีอาหาร” (อสย 55:10)

          พระศาสนจักร พยายามปฏิบัติหน้าที่ เป็นเครื่องหมายของอาณาจักรสวรรค์เมื่อนำไปปฏิบัติพระวรสารจึงบังเกิดผล หากมิได้ทำเช่นนี้ก็กลายเป็นแบบชาวฟาริสี ที่พระวรสารนักบุญมัทธิวอ้างถึง

          หากเราต้อนรับพระวาจาด้วยวิธีการที่มั่นคงเสมอ เราจะมีส่วนร่วม “รับอิสรภาพอันรุ่งเรืองของบรรดาบุตรของพระเจ้า” (รม 8:21) คืออิสรภาพที่จะรัก คือประสบการณ์ลึกซึ้งกับพระเจ้าในการอุทิศตนเป็นหนึ่งเดียวกับผู้อื่น

(แปลจาก Sharing the Word through the Liturgical Year ของ Gustavo Gutiérrez 2004 หน้า 181- 182)