คำกล่าวโทษประกาศกเทียม
13. 1พระยาห์เวห์ตรัสกับข้าพเจ้าอีกว่า 2“บุตรแห่งมนุษย์เอ๋ย ท่านจงประกาศพระวาจาaกล่าวโทษบรรดาประกาศกของอิสราเอล จงบอกผู้ที่ประกาศพระวาจาตามใจตนว่า ‘จงฟังพระวาจาของพระยาห์เวห์เถิด’ 3พระยาห์เวห์องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ วิบัติจงเกิดแก่ประกาศกโง่เขลาที่พูดตามความคิดของตน และไม่ได้เห็นนิมิตอะไรเลย 4อิสราเอลเอ๋ย บรรดาประกาศกของเจ้าเป็นเหมือนหมาในที่หากินอยู่กลางสิ่งปรักหักพัง 5ท่านทั้งหลายไม่ได้ขึ้นไปซ่อมแซมช่องโหว่ตามกำแพง ไม่ได้สร้างกำแพงล้อมพงศ์พันธุ์อิสราเอลเพื่อให้ยืนหยัดอยู่ได้ในการสู้รบในวันของพระยาห์เวห์ 6เขาทั้งหลายได้เห็นนิมิตไร้สาระและทำนายความเท็จเมื่อพูดว่า ‘พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้’ ขณะที่พระยาห์เวห์ไม่ได้ทรงส่งเขามา ถึงกระนั้นเขาก็ยังหวังว่าถ้อยคำของตนจะเป็นจริง 7ท่านได้เห็นนิมิตไร้สาระ และประกาศคำทำนายเท็จมิใช่หรือ เมื่อท่านพูดว่า ‘พระยาห์เวห์ตรัส’ ทั้งๆที่เราไม่ได้พูดเลย”
8ใช่แล้ว พระยาห์เวห์องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสว่า “ท่านทั้งหลายได้กล่าวถ้อยคำไร้สาระและได้เห็นนิมิตเท็จ เราจึงเป็นอริกับท่าน” – พระยาห์เวห์องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัส – 9“มือของเราจะสู้กับประกาศกที่เห็นนิมิตไร้สาระและประกาศคำทำนายเท็จ เขาจะไม่ได้เข้าอยู่ในที่ประชุมแห่งประชากรของเรา ชื่อของเขาจะไม่มีบันทึกไว้ในทะเบียนของพงศ์พันธุ์อิสราเอล เขาจะไม่ได้เข้าไปในแผ่นดินอิสราเอล และท่านทั้งหลายจะรู้ว่าเราเป็นพระยาห์เวห์องค์พระผู้เป็นเจ้า 10เพราะเขาหลอกลวงประชากรของเรา พูดว่า ‘สันติภาพ’ เมื่อไม่มีสันติภาพb เมื่อประชากรของเราซ่อมแซมกำแพง ประกาศกเหล่านี้ก็เอาปูนขาวมาฉาบไว้c 11จงบอกผู้ที่เอาปูนขาวมาฉาบนี้ว่า ‘กำแพงจะพังd ฝนจะตกหนัก ลูกเห็บจะตกe ลมพายุจะพัดมา’ 12แล้วกำแพงก็จะพังลง ประชาชนจะถามท่านว่า ปูนขาวที่ท่านฉาบไว้นั้นอยู่ที่ไหน 13พระยาห์เวห์องค์พระผู้เป็นเจ้าจึงตรัสว่า ‘เราจะปล่อยลมพายุด้วยความกริ้ว เราจะให้ฝนตกหนักด้วยความโกรธ จะส่งลูกเห็บมาทำลายด้วยความเกรี้ยวกราด 14เราจะทำลายกำแพงที่ท่านทั้งหลายฉาบปูนขาวให้พังลงถึงพื้นดินจนเห็นรากฐานของกำแพง กำแพงจะพังและท่านทั้งหลายจะพินาศพร้อมกับกำแพงนั้น แล้วท่านทั้งหลายจะรู้ว่าเราเป็นพระยาห์เวห์ 15เมื่อเราจะระบายความโกรธมาทำลายกำแพงนั้น เราจะบอกท่านว่ากำแพงไม่อยู่แล้ว ผู้ใช้ปูนขาวฉาบก็ไม่อยู่ด้วย 16คือบรรดาประกาศกของอิสราเอลที่ประกาศพระวาจาเกี่ยวกับกรุงเยรูซาเล็มและเห็นนิมิตแห่งสันติของเมืองนั้น ขณะที่ไม่มีสันติ’” – พระยาห์เวห์องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัส
กล่าวโทษหญิงที่เป็นประกาศกเทียม
17“บัดนี้ บุตรแห่งมนุษย์เอ๋ย ท่านจงหันหน้าพูดกล่าวโทษบรรดาบุตรหญิงแห่งประชากรของท่าน เขาประกาศพระวาจาตามใจตน จงประกาศพระวาจากล่าวโทษเขาเถิดf 18ท่านจงกล่าวว่า ‘พระยาห์เวห์องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ วิบัติจงเกิดแก่หญิงที่เย็บผ้ายันต์ไว้รอบข้อมือg และเตรียมผ้าคลุมศีรษะทุกขนาดไว้เพื่อล่าชีวิตผู้อื่น ท่านคิดจะล่าชีวิตประชากรของเราและรักษาชีวิตของตนไว้ได้หรือ 19ท่านทั้งหลายทำให้เราไม่ได้รับเกียรติในหมู่ประชากรของเราเพื่อจะได้ข้าวบารลีไม่กี่กำ และขนมปังไม่กี่ชิ้น โดยฆ่าผู้ที่ไม่ควรจะตาย แต่ไว้ชีวิตผู้ไม่ควรจะมีชีวิตอยู่ต่อไป โดยพูดเท็จต่อประชากรของเราที่ชอบฟังคำมุสา’
20‘ดีแล้ว พระยาห์เวห์องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ บัดนี้ เราต่อสู้กับผ้ายันต์ที่ท่านใช้ล่าชีวิตของผู้คนเหมือนล่านกh เราจะฉีกผ้ายันต์เหล่านั้นจากแขนของท่าน และจะปล่อยคนที่ท่านได้ดักไว้เหมือนดักนก 21เราจะฉีกผ้าคลุมศีรษะของท่านและปลดปล่อยประชากรของเราให้พ้นจากมือของท่าน เขาจะไม่เป็นเหยื่อในมือของท่านอีกต่อไป และท่านจะรู้ว่าเราเป็นพระยาห์เวห์ 22เพราะคำมุสาของท่านทำให้ผู้ชอบธรรมต้องเศร้าใจ ขณะที่เราไม่ทำให้เขาต้องเศร้าใจ แต่ท่านให้กำลังใจคนชั่วร้าย เพื่อไม่ให้เขาเลิกดำเนินชีวิตชั่ว จะได้มีชีวิตอยู่ต่อไป 23ดังนั้น ท่านจะไม่ได้เห็นนิมิตที่ไร้สาระอีกต่อไป ท่านจะไม่ทำนายอีก เพราะเราจะปลดปล่อยประชากรของเราให้พ้นจากมือของท่าน แล้วท่านจะรู้ว่าเราเป็นพระยาห์เวห์’”
13 a “ท่านจงประกาศพระวาจา” – ตามต้นฉบับภาษากรีก – ต้นฉบับภาษาฮีบรูว่า “ซึ่งประกาศพระวาจา”
b คำว่า “สันติภาพ” มิได้หมายถึงเพียงการไม่มีอันตรายจากศัตรูภายนอก แต่ยังหมายถึงความรุ่งเรือง ความสงบสุข และความสามัคคีกลมเกลียวกันภายในชุมชนอีกด้วย – ดู ยรม 6:14 เชิงอรรถ f.
c ประกาศกเอเสเคียลกล่าวกล่าวโทษประกาศกเทียมที่ชวนให้ประชาชนหลงคิดถึงแต่เรื่องดีๆ กรุงเยรูซาเล็มเป็นเหมือนบ้านที่กำลังจะพังทลาย และแม้จะต้องมีการซ่อมแซมทั้งโครงสร้างครั้งใหญ่ บรรดาประกาศกเทียมเพียงแต่เอาปูนขาวมาฉาบไว้ไม่ให้เห็นรอยแตกเท่านั้น
d “กำแพงจะพัง” – บางคนละวลีนี้เพราะคิดว่าเป็นคำที่ผู้คัดลอกซ้ำคำที่เริ่มข้อ 12.
e “ลูกเห็บจะตก” – แปลตามตัวอักษรว่า “ก้อนหินลูกเห็บเอ๋ย ท่านจะตกลงมา”
f ในข้อความต่อไป ประกาศกกล่าวกล่าวโทษผู้ใช้เวทมนตร์คาถาและไสยาศาสตร์
g “(ทุกๆ)ข้อมือ” – ตามสำนวนแปลโบราณต่างๆ – ต้นฉบับภาษาฮีบรูว่า “ข้อมือทั้งหมดของฉัน”
h “เหมือนล่านก” (เช่นเดียวกับ “เหมือนดักนก” ตอนปลายของข้อนี้) – แปลโดยคาดคะเน – วลีนี้อาจเกี่ยวข้องกับการบิน (เหมือนนก) ตามที่สำนวนภาษาอาราเมอิกชวนให้เข้าใจ – ต้นฉบับภาษากรีกไม่มีคำว่า “นก” ในตอนต้นของข้อ และแปลวลีตอนปลายของข้อว่า “การทำให้กระจัดกระจายไป”
