กระถางไฟเผากำยาน

17 ¹พระยาห์เวห์ตรัสแก่โมเสสว่า ²“จงบอกเอเลอาซาร์บุตรของสมณะอาโรน ให้ไปเอากระถางไฟออกมาจากกองไฟที่กำลังลุกไหม้อยู่ ทิ้งถ่านไฟให้ห่างจากผู้คน กระถางไฟเหล่านั้นศักดิ์สิทธิ์เพราะได้ถวายแด่พระยาห์เวห์แล้ว ³คนเหล่านั้นได้รับโทษถึงแก่ชีวิตเพราะบาปที่ได้ทำ ท่านทั้งหลายจงเอากระถางไฟเหล่านี้ไปตีเป็นแผ่นบางสำหรับใช้หุ้มพระแท่นบูชา เพื่อเป็นเครื่องเตือนใจสำหรับชาวอิสราเอล”

⁴สมณะเอเลอาซาร์จึงนำกระถางไฟทองสัมฤทธิ์ของผู้ที่ถูกไฟเผาตายไปตีเป็นแผ่นบางสำหรับใช้หุ้มพระแท่นบูชา ⁵แผ่นโลหะนี้จะได้เตือนใจชาวอิสราเอลว่า อย่าให้ผู้ใดที่ไม่ใช่เชื้อสายของอาโรน เข้ามาเผากำยานเฉพาะพระพักตร์พระยาห์เวห์ มิฉะนั้น เขาจะต้องรับชะตากรรมเดียวกันกับโคราห์และพวก ดังที่พระยาห์เวห์ได้ตรัสไว้ผ่านทางโมเสส

อาโรนอธิษฐานอ้อนวอน

⁶วันรุ่งขึ้น ชุมชนชาวอิสราเอลทั้งหมดได้บ่นว่าโมเสสและอาโรนว่า “ท่านทั้งสองคนทำให้ประชากรของพระยาห์เวห์ถูกประหารชีวิต” ⁷คนเหล่านั้นมาชุมนุมกันประท้วงโมเสสและอาโรน เมื่อเขาหันหน้าไปทางกระโจมนัดพบ ก็เห็นเมฆปกคลุมอยู่ และพระยาห์เวห์ทรงสำแดงพระสิริรุ่งโรจน์ ⁸โมเสสและอาโรนจึงเดินไปอยู่เบื้องหน้ากระโจมที่ประทับ

⁹พระยาห์เวห์ตรัสแก่โมเสสว่า ¹⁰“จงถอยออกไปให้พ้นคนเหล่านี้ เราจะทำลายเขาในทันทีนี้แหละ” โมเสสและอาโรนกราบลงศีรษะจรดพื้น ¹¹โมเสสสั่งอาโรนว่า “จงเอาถ่านไฟที่ลุกอยู่จากพระแท่นใส่กระถางไฟ แล้วใส่กำยาน รีบเอาไปทำพิธีชดเชยบาปสำหรับชุมชน เพราะพระยาห์เวห์ทรงพระพิโรธ บันดาลให้เกิดโรคระบาดขึ้นแล้ว” ¹²อาโรนจึงเอากระถางไฟของตนมาทำตามที่โมเสสสั่ง วิ่งเข้าไปกลางชุมชนที่เกิดโรคระบาด เขาถวายกำยานและทำพิธีชดเชยบาปสำหรับประชากร ¹³เขายืนอยู่ระหว่างคนเป็นและคนตาย ทำให้โรคระบาดหยุด ¹⁴คนที่ตายเพราะโรคระบาดมีจำนวนหนึ่งหมื่นสี่พันเจ็ดร้อยคน ไม่นับผู้ตายที่เสียชีวิตเมื่อครั้งโคราห์เป็นกบฏ ¹⁵เมื่อโรคระบาดหยุดแล้ว อาโรนก็กลับไปหาโมเสสที่ทางเข้ากระโจมนัดพบ

ไม้เท้าของอาโรน

¹⁶พระยาห์เวห์ตรัสแก่โมเสสว่า ¹⁷“จงบอกชาวอิสราเอลให้หัวหน้าเผ่าแต่ละเผ่านำไม้เท้ามาให้ท่านคนละอัน ท่านจะต้องนำไม้เท้าทั้งสิบสองอันมาเขียนชื่อแต่ละเผ่าไว้บนไม้เท้า ¹⁸ท่านจะต้องเขียนชื่อของอาโรนไว้บนไม้เท้าของเผ่าเลวี หัวหน้าเผ่าแต่ละเผ่าจะมีไม้เท้าหนึ่งอัน ¹⁹ท่านจะต้องนำไม้เท้าเหล่านี้มาวางไว้ในกระโจมนัดพบตรงหน้าหีบบรรจุแผ่นศิลาจารึก ซึ่งเป็นที่ที่เราเคยพบกับท่าน ²⁰ไม้เท้าของผู้ที่เราเลือกจะแตกใบอ่อนออกมา วิธีนี้จะทำให้ชาวอิสราเอลเลิกบ่นว่าท่านทั้งสองคน”

²¹โมเสสจึงแจ้งแก่ชาวอิสราเอล หัวหน้าเผ่าทุกคนก็นำไม้เท้ามาให้โมเสสเผ่าละอัน รวมเป็นสิบสองอัน มีไม้เท้าของอาโรนรวมอยู่ด้วย ²²โมเสสนำไม้เท้าทั้งหมดวางไว้เฉพาะพระพักตร์พระยาห์เวห์ในกระโจมที่ประดิษฐานศิลาจารึก ²³วันรุ่งขึ้น เมื่อโมเสสเข้าไปในกระโจมที่ประดิษฐานศิลาจารึก เขาก็เห็นไม้เท้าของอาโรนซึ่งเป็นผู้แทนของเผ่าเลวี ไม่เพียงแตกใบอ่อนเท่านั้น แต่ยังผลิดอกและมีผลอัลมอนด์สุกติดอยู่ด้วย ²⁴โมเสสจึงนำไม้เท้าทั้งสิบสองอันนั้นออกมาเฉพาะพระพักตร์พระยาห์เวห์ นำไปให้ชาวอิสราเอลทั้งปวงดู ทุกคนได้ตรวจดู หัวหน้าเผ่าแต่ละคนก็นำไม้เท้าของตนกลับไป

²⁵พระยาห์เวห์ตรัสแก่โมเสสอีกว่า “จงนำไม้เท้าของอาโรนกลับไปไว้เบื้องหน้าหีบที่บรรจุศิลาจารึก จะได้เก็บไว้เป็นเครื่องเตือนใจชาวอิสราเอลที่กบฏว่า ถ้าเขายังไม่เลิกบ่นว่าเรา เขาจะต้องตาย” ²⁶โมเสสก็ทำตามที่พระยาห์เวห์ทรงบัญชา

หน้าที่ของสมณะและชนเลวี

²⁷ชาวอิสราเอลกล่าวแก่โมเสสว่า “เห็นไหมพวกเรากำลังจะตาย พวกเรากำลังพินาศ พวกเราทุกคนกำลังพินาศแล้ว ²⁸ผู้ใดเข้าใกล้ที่ประทับของพระยาห์เวห์จะต้องตาย พวกเราทุกคนจะต้องตายเช่นนี้หรือ”