VI. กฎเกี่ยวกับการถวายบูชา หน้าที่ของสมณะและชนเลวี

การถวายธัญบูชาเป็นองค์ประกอบการถวายบูชา

15 ¹พระยาห์เวห์ตรัสสั่งโมเสส ²ให้บอกชาวอิสราเอลว่า

“เมื่อท่านทั้งหลายจะเข้าในแผ่นดินที่เราจะให้ท่านอาศัยอยู่ ³ท่านจะต้องถวายเครื่องบูชาที่ใช้ไฟเผาแด่พระยาห์เวห์ คือเครื่องเผาบูชา ศานติบูชา เพื่อแก้บนหรือโดยสมัครใจ หรือในโอกาสวันสมโภช เป็นเครื่องบูชามีกลิ่นหอมเป็นที่พอพระทัยพระยาห์เวห์ ท่านจะเลือกสัตว์ที่ใช้บูชาจากฝูงโคหรือฝูงแพะแกะก็ได้ ⁴ผู้ถวายเครื่องบูชาเช่นนี้แด่พระยาห์เวห์จะต้องนำธัญบูชามาถวายคู่กันด้วย คือแป้งสาลีอย่างดีสองกิโลกรัมผสมน้ำมันมะกอกเทศหนึ่งลิตรครึ่ง ⁵และเหล้าองุ่นหนึ่งลิตรครึ่งต่อลูกแกะหนึ่งตัว นอกเหนือจากเครื่องเผาบูชาหรือศานติบูชา ⁶เมื่อถวายแกะเพศผู้หนึ่งตัว ท่านจะต้องเพิ่มธัญบูชา ประกอบด้วยแป้งสาลีอย่างดีสี่กิโลกรัมผสมน้ำมันมะกอกเทศสองลิตร ⁷และเหล้าองุ่นสองลิตร เป็นเครื่องบูชามีกลิ่นหอมเป็นที่พอพระทัยพระยาห์เวห์ ⁸ถ้าท่านถวายโคเพศผู้หนึ่งตัวเป็นเครื่องเผาบูชาหรือเป็นเครื่องบูชาเพื่อแก้บน หรือเป็นศานติบูชาแด่พระยาห์เวห์ ⁹ท่านจะต้องเพิ่มธัญบูชาพร้อมกับโค คือแป้งสาลีอย่างดีหกกิโลกรัม ผสมน้ำมันมะกอกเทศสามลิตร ¹⁰และเหล้าองุ่นสามลิตร เป็นเครื่องบูชาที่ใช้ไฟเผามีกลิ่นหอมเป็นที่พอพระทัยพระยาห์เวห์ ¹¹ท่านจะต้องทำเช่นนี้ทุกครั้งที่ท่านถวายโคเพศผู้ แกะเพศผู้ ลูกแกะหรือลูกแพะแต่ละตัว ¹²จำนวนสัตว์ที่ท่านจะถวายมีเท่าใด ท่านจะต้องทำเช่นนี้กับสัตว์แต่ละตัว

¹³ชาวอิสราเอลทุกคนจะต้องถือปฏิบัติเช่นนี้ เมื่อเขาถวายเครื่องบูชาที่ใช้ไฟเผามีกลิ่นหอมเป็นที่พอพระทัยพระยาห์เวห์ ¹⁴คนต่างด้าวที่อาศัยอยู่ในหมู่ท่านทั้งหลายหรือผู้ที่อาศัยอยู่กับท่านชั่วคราว จะต้องปฏิบัติเช่นเดียวกันตลอดไปทุกยุคทุกสมัย เมื่อถวายเครื่องบูชาที่ใช้ไฟเผามีกลิ่นหอมเป็นที่พอพระทัยพระยาห์เวห์ ¹⁵มีข้อกำหนดเดียวกันทั้งสำหรับท่าน และสำหรับคนต่างด้าวเมื่อมาชุมนุมกันถวายบูชา เป็นข้อกำหนดถาวรตลอดไปทุกยุคทุกสมัยเฉพาะพระพักตร์พระยาห์เวห์ ทั้งสำหรับท่านและคนต่างด้าว ¹⁶มีกฎหมายเดียวกัน และระเบียบการเดียวกันทั้งสำหรับท่านทั้งหลายและคนต่างด้าว”

การถวายขนมปังจากข้าวที่เก็บเกี่ยวครั้งแรก

¹⁷พระยาห์เวห์ตรัสสั่งโมเสส ¹⁸ให้บอกชาวอิสราเอลว่า

“เมื่อท่านทั้งหลายจะเข้าไปในแผ่นดินที่เรานำท่านไป ¹⁹และจะกินขนมปังที่ได้จากแผ่นดินนั้น ท่านจะต้องสงวนส่วนหนึ่งไว้ถวายแด่พระยาห์เวห์ ²⁰เมื่อท่านทำขนมปังจากข้าวใหม่ ท่านจะต้องสงวนขนมปังไว้หนึ่งก้อนเพื่อยื่นถวายตามพิธี เช่นเดียวกับถวายธัญบูชาเวลานวดข้าว ²¹ท่านจะยื่นถวายขนมปังก้อนแรกที่ได้จากข้าวใหม่แด่พระยาห์เวห์ตามพิธีตลอดไปทุกยุคทุกสมัย

การขออภัยความผิดที่ทำโดยไม่เจตนา

²²ถ้าท่านทั้งหลายพลั้งเผลอ ไม่ปฏิบัติตามบทบัญญัติทั้งหมดนี้ที่พระยาห์เวห์ทรงบัญชาแก่โมเสส ²³คือไม่ปฏิบัติตามบทบัญญัติข้อใดข้อหนึ่งที่พระยาห์เวห์ทรงบัญชาแก่ท่าน หรือลูกหลานของท่านผ่านทางโมเสส ตั้งแต่วันที่พระยาห์เวห์ทรงมีพระบัญชา ²⁴หรือถ้าชุมชนทำผิดโดยไม่เจตนา ชุมชนจะต้องถวายโคเพศผู้หนึ่งตัวเป็นเครื่องเผาบูชา มีกลิ่นหอม เป็นที่พอพระทัยพระยาห์เวห์ พร้อมกับธัญบูชาและพิธีเทเหล้าองุ่นถวายตามที่กำหนดไว้ และถวายแพะเพศผู้หนึ่งตัวเป็นเครื่องบูชาลบล้างบาป ²⁵สมณะจะทำพิธีชดเชยบาปสำหรับชุมชนชาวอิสราเอลทั้งหมด และพระยาห์เวห์จะทรงอภัยบาปของเขา เพราะเป็นความผิดที่ทำโดยไม่เจตนา และเขาได้นำของถวายมาเผาไฟเป็นเครื่องบูชาแด่พระยาห์เวห์ พร้อมกับได้ถวายเครื่องบูชาลบล้างบาปเฉพาะพระพักตร์พระยาห์เวห์ เพื่อขออภัยความผิดที่เขาทำโดยไม่เจตนา ²⁶ชุมชนชาวอิสราเอลทั้งหมดและคนต่างด้าวที่อาศัยอยู่ในชุมชนนั้นจะได้รับการอภัย เพราะประชากรทั้งปวงได้ทำบาปโดยไม่เจตนา

²⁷ถ้าบุคคลเดียวทำบาปโดยไม่เจตนา เขาจะถวายลูกแพะอายุหนึ่งปีหนึ่งตัวเพื่อเป็นเครื่องบูชาลบล้างบาป ²⁸สมณะจะประกอบพิธีชดเชยบาปเฉพาะพระพักตร์พระยาห์เวห์ สำหรับบุคคลที่ได้ทำบาปโดยไม่เจตนา เมื่อเขาได้ทำพิธีชดเชยบาปแล้ว เขาจะได้รับการอภัย ²⁹ผู้ทำผิดโดยไม่เจตนาจะเป็นชาวอิสราเอลหรือคนต่างด้าวที่อาศัยอยู่ในหมู่ท่านทั้งหลาย จะใช้กฎหมายเดียวกัน

³⁰แต่บุคคลที่เจตนาทำผิด จะเป็นชาวอิสราเอลหรือคนต่างด้าว เขาเป็นผู้ลบหลู่พระยาห์เวห์ จึงต้องถูกขับไล่ออกจากประชากร ³¹เขาได้ดูหมิ่นพระวาจาของพระยาห์เวห์และไม่ปฏิบัติตามบทบัญญัติของพระองค์ เขาจะต้องถูกขับไล่ และรับโทษเพราะความผิดที่ได้ทำ”

การละเมิดวันสับบาโต

³²ขณะที่ชาวอิสราเอลอยู่ในถิ่นทุรกันดาร ได้พบว่าชายผู้หนึ่งกำลังเก็บฟืนในวันสับบาโต ³³จึงนำชายนั้นมาหาโมเสส อาโรนและชุมชนทั้งหมด ³⁴ชายนั้นถูกคุมตัวไว้ เพราะยังไม่ชัดแจ้งว่าต้องทำอย่างไรกับเขา ³⁵พระยาห์เวห์ตรัสแก่โมเสสว่า “ชายนี้จะต้องถูกประหารชีวิต ชุมชนจะต้องเอาหินทุ่มเขาให้ตายข้างนอกค่าย” ³⁶ชุมชนทั้งหมดจึงพาชายผู้นั้นไปนอกค่าย เอาหินทุ่มเขาจนตายตามที่พระยาห์เวห์มีพระบัญชาแก่โมเสส

พู่ห้อยประดับผ้าคลุม

³⁷พระยาห์เวห์ตรัสสั่งโมเสส ³⁸ให้บอกชาวอิสราเอลว่า “ท่านทั้งหลายและลูกหลานของท่านจะต้องทำพู่ห้อยไว้ที่มุมผ้าคลุมและใช้เชือกสีม่วงแดงเย็บติดไว้ ³⁹ท่านจะมีพู่ห้อยติดผ้าคลุมเช่นนี้และเมื่อเห็นพู่ห้อย ท่านจะระลึกถึงบทบัญญัติของพระยาห์เวห์และจะปฏิบัติตาม ท่านจะไม่หันเหจากเราไปทำตามอำเภอใจและตามความปรารถนาของท่าน ซึ่งจะชักนำท่านให้ทรยศต่อเรา

⁴⁰ท่านจะระลึกถึงและปฏิบัติตามบทบัญญัติของเราทุกข้อ แล้วท่านจะเป็นผู้ศักดิ์สิทธิ์ถวายแด่พระเจ้าของท่าน ⁴¹เราคือพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่าน ผู้ได้นำท่านออกจากแผ่นดินอียิปต์ เพื่อเป็นพระเจ้าของท่าน เราคือพระยาห์เวห์ เป็นพระเจ้าของท่าน”