สงครามครั้งที่สองaกับชาวอัมโมน กษัตริย์ดาวิดกับนางบัทเชบา
11 1ในฤดูใบไม้ผลิต่อมาb ซึ่งเป็นเวลาที่บรรดากษัตริย์มักจะออกศึก กษัตริย์ดาวิดทรงส่งโยอาบพร้อมกับนายทหารและกองทัพอิสราเอลทั้งหมดออกไปปราบชาวอัมโมน และเข้าล้อมเมืองรับบาห์ของชาวอัมโมนไว้ ส่วนกษัตริย์ดาวิดคงประทับอยู่ในกรุงเยรูซาเล็ม
2เย็นวันหนึ่ง กษัตริย์ดาวิดเสด็จจากพระที่บรรทมไปทรงพระดำเนินบนดาดฟ้าพระราชวัง ทอดพระเนตรเห็นหญิงคนหนึ่งกำลังอาบน้ำ นางเป็นคนสวยมาก 3กษัตริย์ดาวิดทรงใช้คนไปสืบถามว่านางเป็นใคร ก็ทรงทราบว่านางชื่อบัทเชบา เป็นบุตรสาวของเอลีอัมและเป็นภรรยาของอุรียาห์ชาวฮิตไทต์c 4กษัตริย์ดาวิดทรงส่งคนไปนำตัวนางมา นางก็เข้ามาเฝ้า กษัตริย์ดาวิดทรงหลับนอนกับนาง นางเพิ่งชำระตนให้พ้นมลทินจากการมีประจำเดือน แล้วนางก็กลับไปบ้าน 5เมื่อนางรู้ว่าตนตั้งครรภ์จึงส่งคนไปทูลกษัตริย์ดาวิดว่า “ดิฉันตั้งครรภ์แล้ว”
6กษัตริย์ดาวิดจึงทรงใช้คนไปหาโยอาบสั่งให้ส่งอุรียาห์ชาวฮิตไทต์กลับมาเฝ้า โยอาบจึงส่งอุรียาห์กลับมาเฝ้ากษัตริย์ดาวิด 7เมื่ออุรียาห์มาถึง กษัตริย์ดาวิดทรงถามเขาว่าโยอาบกับกองทัพเป็นอย่างไรบ้าง การสงครามดำเนินไปอย่างไร 8แล้วกษัตริย์ดาวิดตรัสกับอุรียาห์ว่า “จงกลับไปบ้านและพักผ่อนให้สบายเถิด” อุรียาห์ก็ออกไปจากพระราชวัง กษัตริย์ประทานอาหารเป็นของขวัญตามไปให้ที่บ้าน 9แต่อุรียาห์ไม่ได้กลับบ้าน เขาไปนอนอยู่ที่ประตูพระราชวังพร้อมกับทหารองครักษ์ของเจ้านาย
10เมื่อกษัตริย์ดาวิดทรงทราบว่าอุรียาห์ไม่ได้กลับบ้าน ก็ตรัสถามอุรียาห์ว่า “ท่านจากบ้านไปนานแล้ว ทำไมจึงไม่กลับไปเยี่ยมบ้าน” 11อุรียาห์ทูลตอบว่า “หีบพันธสัญญา อิสราเอลและยูดาห์อยู่ในเพิง โยอาบเจ้านายของข้าพเจ้ากับบรรดานายทหารของพระองค์ตั้งค่ายอยู่กลางทุ่ง ข้าพเจ้าจะกลับไปบ้าน กินดื่มและหลับนอนกับภรรยาได้อย่างไรd ข้าพเจ้าขอสาบานว่าตราบใดที่พระยาห์เวห์ทรงพระชนม์ และพระองค์ทรงพระชนม์ ข้าพเจ้าจะไม่มีวันทำเช่นนั้นเลย” 12กษัตริย์ดาวิดตรัสกับอุรียาห์ว่า “ถ้าเช่นนั้น วันนี้จงพักอยู่ที่นี่เถิด พรุ่งนี้เราจะส่งท่านกลับไป” อุรียาห์ก็อยู่ในกรุงเยรูซาเล็มในวันนั้น 13วันรุ่งขึ้น กษัตริย์ดาวิดทรงเชิญเขามากินและดื่มเฉพาะพระพักตร์ พระองค์ทรงให้เขาดื่มจนเมา คืนนั้นเขาก็ออกไปนอนที่เดิมกับทหารองครักษ์ แต่ไม่ได้กลับบ้าน
14เช้าวันรุ่งขึ้น กษัตริย์ดาวิดทรงเขียนจดหมายถึงโยอาบให้อุรียาห์นำไป 15ทรงเขียนในจดหมายว่า “จงจัดให้อุรียาห์อยู่แนวหน้าตรงที่การรบเป็นไปอย่างดุเดือดที่สุด แล้วถอยทัพ ปล่อยให้เขาถูกฆ่า” 16โยอาบกำลังล้อมเมืองอยู่ จึงจัดให้อุรียาห์ไปอยู่ตรงที่เขารู้ว่าข้าศึกเข้มแข็ง 17ชาวเมืองออกมารบกับโยอาบ ฆ่าพลทหารและนายทหารบางคนของกษัตริย์ดาวิด อุรียาห์ชาวฮิตไทต์ก็ถูกฆ่าด้วย
18โยอาบส่งรายงานไปทูลกษัตริย์ดาวิดถึงเรื่องสงครามอย่างละเอียด 19เขาสั่งผู้นำสารว่า “เมื่อท่านทูลรายงานเรื่องสงครามอย่างละเอียดแล้ว 20กษัตริย์อาจจะกริ้วและตรัสถามว่า ‘ทำไมจึงต้องเข้าไปรบจนชิดเมือง ท่านไม่รู้หรือว่าเขาจะยิงธนูลงมาจากกำแพง 21ใครฆ่าอาบีเมเลคบุตรของเยรุบบาอัลe ไม่ใช่ผู้หญิงคนหนึ่งทุ่มหินโม่แป้งลงมาฆ่าเขาตายที่เมืองเธเบศหรือ ทำไมท่านจึงเข้าไปใกล้กำแพงเมือง’ ถ้ากษัตริย์ทรงซักไซ้เช่นนี้ ท่านจะต้องทูลว่า ‘อุรียาห์ชาวฮิตไทต์ผู้รับใช้ของพระองค์ก็ถูกฆ่าด้วย’”
22ผู้นำสารก็ออกเดินทาง เมื่อมาถึง เขาทูลรายงานให้กษัตริย์ดาวิดทรงทราบเรื่องทั้งหมดตามที่โยอาบสั่งเขาไว้ กษัตริย์ดาวิดกริ้วโยอาบ ตรัสกับผู้นำสารว่า “ทำไมจึงต้องเข้าไปรบจนชิดเมือง ใครฆ่าอาบีเมเลคบุตรของเยรุบบาอัล ไม่ใช่ผู้หญิงคนหนึ่งทุ่มหินโม่แป้งลงมาจากกำแพงฆ่าเขาที่เมืองเธเบศหรือ ทำไมท่านต้องเข้าไปใกล้กำแพงเมือง”f 23ผู้นำสารทูลกษัตริย์ดาวิดว่า “ข้าศึกมีกำลังมากกว่าพวกเรา ออกมารบกับเราในที่โล่ง แต่เราตีเขาจนถอยกลับไปที่ประตูเมือง 24แล้วทหารธนูยิงผู้รับใช้ของพระองค์จากกำแพง ถูกนายทหารของพระองค์เสียชีวิตไปหลายคน อุรียาห์ชาวฮิตไทต์ผู้รับใช้ของพระองค์ก็เสียชีวิตด้วย”
25กษัตริย์ดาวิดตรัสแก่ผู้นำสารว่า “จงไปบอกโยอาบว่า ‘อย่าเจ็บใจในเรื่องนี้เลย เพราะไม่มีใครรู้ว่าใครจะต้องตายในสงคราม จงเข้าโจมตีอย่างเข็มแข็ง และทำลายเมืองให้ได้ จงให้กำลังใจแก่โยอาบเถิด’” 26เมื่อภรรยาของอุรียาห์รู้ว่าสามีเสียชีวิตแล้ว ก็ไว้ทุกข์ให้สามี 27เมื่อพ้นกำหนดไว้ทุกข์แล้ว กษัตริย์ดาวิดทรงส่งคนไปนำนางเข้ามาอยู่ในพระราชวัง ทรงรับนางเป็นพระชายา นางให้กำเนิดพระโอรสองค์หนึ่ง แต่พระยาห์เวห์ไม่พอพระทัยที่กษัตริย์ดาวิดทรงกระทำเช่นนั้น
11 a สำหรับผู้ประพันธ์บทที่ 9-20 สงครามอัมโมนเป็นเพียงฉากหลังสำหรับการเล่าเรื่องของดาวิดกับนางบัทเชบา
b ฤดูใบไม้ผลิในวันที่กลางวันยาวเท่ากับกลางคืน
c ทหารรับจ้างชาวต่างชาติ เกี่ยวกับชาวฮิตไทต์ ดู ฉธบ 7:1 เชิงอรรถ a
d ในระหว่างสงคราม มีข้อห้ามทางศาสนาเกี่ยวกับการมีเพศสัมพันธ์ (ดู 1 ซมอ 21:6) อุรียาห์ถือว่าตัวเองยังอยู่ในสงคราม
e “เยรุบบาอัล” ตามต้นฉบับภาษากรีก (ดู วนฉ 7:1) ต้นฉบับภาษาฮีบรูใช้คำว่า “เยรุบเบเชท” (ดู 2 ซมอ 2:8 เชิงอรรถ g; 4:4 เชิงอรรถ b)
f ข้อ 22 ตั้งแต่ “ดาวิดรู้สึกโกรธมาก...” แปลตามต้นฉบับภาษากรีก ไม่มีในต้นฉบับภาษาฮีบรู
