วันพุธที่ 2 สิงหาคม 2017
สัปดาห์ที่สิบเจ็ด เทศกาลธรรมดา
มธ 13:44-46
อาณาจักรสวรรค์เปรียบได้กับขุมทรัพย์ที่ซ่อนอยู่ในทุ่งนา คนที่พบก็ฝังซ่อนสมบัตินั้น และยินดีกลับไปขายทุกสิ่งที่มีมาซื้อนาแปลงนั้น
45“อาณาจักรสวรรค์ยังเปรียบได้อีกกับพ่อค้าที่แสวงหาไข่มุกเม็ดงาม 46เมื่อได้พบไข่มุกที่มีค่าสูง เขาจะไปขายทุกสิ่งที่มีมาซื้อไข่มุกเม็ดนั้น

อรรถาธิบายและไตร่ตรอง
• พระวาจาวันนี้ จากพระวรสารที่เราอ่านต่อเนื่องมา ยังไม่จบบทที่ 13 เรื่อง “พระอาณาจักรสวรรค์” อันที่จริงเราก็ได้ฟังบ่อยๆ แต่วันนี้พ่อมานั่งเขียนอยู่ที่พนมเปญ พ่อนั่งไตร่ตรองอีกทีอย่างละเอียด ขณะที่กำลังเทศน์เข้าเงียบให้กับบรรดาซิสเตอร์คณะซาเลเซียนจากหลายๆชาติที่ทำงานที่นี่ ซิสเตอร์หลายท่านได้ขอพบพ่อส่วนตัวเพื่อรับศีลอภัยบาป เพื่อแบ่งปันประสบการณ์และเสวนา... พ่อก็แปลกใจมากๆ กับบรรดาซิสเตอร์มิชชันนารีเหล่านี้ บางท่านมาจากลาตินอเมริกาที่แสนไกลเหลือเกิน.. บางท่านมาจากอิตาลี ฯลฯ สิ่งที่พ่อแปลกใจคือ พวกเขามาอยู่ที่เขมร หรือที่เราเรียกว่ากัมพูชา.... มาอยู่นานๆ บางคนยี่สิบปี สิบกว่าปี และเวลานี้พวกเขากำลังเตรียมฉลอง 25 ปีของการสร้างชีวิตธรรมทูตที่นี่... พ่อฟังประสบการณ์ของพวกเขา และมาถึงพระวาจาวันนี้... มีอะไรซ่อนอยู่ในแผ่นดินที่เขมรที่หรือ...

• คำถามวนไปไวนมา... ทำไมพวกซิสเตอร์สละชีวิต ทิ้งบ้านเกิดเมืองนอนมาอยู่ที่นี่... และขณะที่เขียนพ่อก็พลันคิดถึงซิสเตอร์เมรี่ คณะศรีชุมพาบาลที่เพิ่งสิ้นชีวิตจากไปหาพระเจ้า เมื่อวานนี้ ท่านก็อายุเกือบร้อยปี และก็ทั้งชีวิตก็มาอยู่เมืองไทย ไปอยู่หนองคาย ฟันฝ่าทุกสิ่งเพื่อประกาศความรักของพระเยซูองค์พระศรีชุมพาบาล... จนวันสุดท้ายของชีวิต และจะฝังร่างของท่านไว้ในแผ่นดินไทยเช่นกัน... ที่เขมรขณะนี้กับบรรดาธรรมทูตเหล่านี้พ่อก็นั่งไตร่ตรองอยู่ มีขุมทรัพย์อะไรหรือที่ทำให้พวกเขามาอยู่ที่นี่ ทิ้งชีวิตจากบ้านเกิดมาแสนลำบากและสร้างแผ่นดินที่นี่ให้มีความหวัง ทำให้เด็กๆ เยาวชนได้มีความหวัง ทำให้คนยากจนได้มีความหวัง... ขุมทรัพย์คืออะไรและอยู่ที่ไหน....

• พ่อไตร่ตรองและถามตนเอง... ทำไม พระวาจาจึงยืนหยัดและยืนยันว่า อาณาจักรสวรรค์เปรียบได้กับ
o ขุมทรัพย์ที่ซ่อนอยู่ในทุ่งนา หรือ
o ไข่มุกล้ำค่าเม็ดนั้นที่ได้หาจนพบ

• พ่ออยากรู้จังว่าทำไม บรรดาธรรมทูตหรือมิชชันนารีจึงยอมก้าวออกไปจากประเทศบ้านเกิดเมืองนอนของตน... ไปเพื่อประกาศพระเยซู ไปเพื่อช่วยเหลือชีวิตของเพื่อนพี่น้องให้ได้รับความรักเมตตา ให้ได้รับสันติสุข...

• คิดต่อ คิดต่อไป ไตร่ตรองต่อไป... ดูชีวิตที่นี่สำหรับพวกเขาว่าลำบากไหม สิ่งที่พบ
o ถ้ามองดูความสะดวกสบาย ยิ่งในอดีตแรกเริ่ม ไม่ง่ายเลยจริงๆ ดูลำบากจัง กับความข้นแค้นแสนเข็ญด้วย ไม่น่าเชื่อว่าหลายๆ คนจะสามารถยอมทิ้งความสบายๆฝ่ายกายมารับความลำบากฝ่ายกายขนาดนี้...
o ขุมทรัพย์อยู่ที่ไหนหนอที่เขาพบพวกเขาจึงออกเดินทางมา สำหรับประเทศไทยของเราก็มีหลายคนไปเป็นมิชชันนารีประกาศข่าวดี อีกไม่นานพ่อของเราสองสามคนหนุ่มๆ ก็ตัดสินใจไปไต้หวัน ไปเริ่มเรียนภาษา วัฒนธรรม ไปสร้างชีวิตเพื่อการประกาศข่าวดี
o เขียนไปพ่อก็ถามตัวเองไป สนุกตรงไหน ดีตรงไหน ขุมทรัพย์อยู่ที่ไหนหนอ...
o แผ่นดินเขมรหรอ...แผ่นดินที่เคยถูกเรียกเสมอว่า “ทุ่งสังหาร” คนตายเป็นล้านๆ เพราะความเกลียดชังและอุดมการณ์แบบหมายฆ่าร้างเผ่าพันธุ์ จนความรู้สึกว่าเมื่อมองลงมาที่ผืนดินที่นี่คือที่ที่เรียกว่า ทุ่งสังหารจริงๆด้วย...
o แล้วขุมทรัพย์ที่ซ่อนอยู่ล่ะอยู่ที่ไหน... พระอาณาจักรสวรรค์อยู่ที่ไหนจริงๆ

• ที่สุดพ่อพบคำตอบ... ไม่ ไม่ ไม่ใช่ในผืนดินที่ไหนทั้งนั้น... แต่พระอาณาจักรสวรรค์คือพระเยซู คือ พระวาจาของพระเยซู พระอาณาจักรสวรรค์คือขุมทรัพย์ที่ฝังซ่อนอยู่ใน “หัวใจ” ของเรานี่เอง

• พ่อได้คำตอบ หลังจากนั่งเสวนาชีวิตกับบรรดาธรรมทูต ซิสเตอร์ที่นี่และไตร่ตรองพระวาจา

o พ่อเห็น “หัวใจ” ของพวกเขาที่แข็งแกร่งมาก เพราะมี “พระอาณาจักรสวรรค์” คือ “พระเยซูซ่อนฝังอยู่อย่างน่าพิศวงจริง”
o พี่น้องที่รัก ขอให้เราค้นพบและได้ยินดีเสมอ ที่หัวใจของเรามีพระเจ้าประทับอยู่ และนำความยินดีนั้นไปมอบให้กับทุกคนรอบข้างเสมอไป “พระอาณาจักรจงมาถึง... อาแมน”