วันพุธที่ 25 มกราคม 2017
ฉลองการกลับใจของนักบุญเปาโล
“อะไรคือหัวใจของกิจการอัครสาวก อะไรคือหัวใจสำคัญของหนังสือกิจการอัครสาวกที่นักบุญลูกาบันทึก...” คำตอบที่ชัดเจนน่าจะเป็น เรื่อง “การกลับใจของนักบุญเปาโล” พ่อมีสถิติที่น่าคิดคือ
• หนังสือกิจการอัครสาวกมีความยาว 28 บท และ
• ใน 28 บทนี้ ลูกาบรรจุเรื่องเล่าเรื่องการกลับใจของนักบุญเปาไว้อย่างยาวๆ สามแห่งด้วยกัน คือ ในบทที่ 9 บทที่ 22 ซึ่งเราอ่านในวันนี้ และในบทที่ 26

• ทำไมลูกาต้องใส่เรื่องเล่าซ้ำๆกันสามครั้ง แน่นอน เลข 3 คือเลขสำคัญ เลขสมบูรณ์ และการบรรจุเรื่องการกลับใจของนักบุญเปาโลไว้สามครั้ง สามบท กินเนื้อที่ไม่น้อยเลยในจำนวนทั้ง 28 บท ต้องไม่ธรรมดาแน่ๆสำหรับเรื่องนี้.... สามครั้ง สามบท ต้องมีอะไรที่มีความหมายพิเศษแน่ๆ สำหรับผู้นิพนธ์พระคัมภีร์กิจการอัครสาวก และที่สำคัญเนื้อหาต้องมีคุณค่าแน่ๆที่จะอุทิศสามครั้งเช่นนี้

• เรามาหาเหตุผลและเจตนาของลูกากันในการเล่าเรื่องการกลับใจของเปาโล... ว่าอะไรคือเนื้อหาสำคัญหรือเทววิทยาสำคัญของเรื่องราวการกลับใจของเปาโลหรือเซาโล นักบุญอัครสาวกผู้ยิ่งใหญ่ ผู้แพร่ธรรมแก่คนต่างศาสนาคนนี้ “เปาโล” อัครสาวกสำหรับคนต่างชาติ นำคนต่างชาติให้มาหาพระเยซู...

• แน่นอนที่สุด เมื่อพูดถึงเปาโล ความคิดแรกที่เข้ามาในหัวของเราคือ “การกลับใจขอท่านบนถนนไปเมืองดามัสกัส”... วันนี้พระศาสนจักรคาทอลิกเราฉลองนักบุญเปาโลกลับใจ ถ้าเราได้กลับใจหรือเปลี่ยนแปลงชีวิตเพราะพระคริสตเจ้าละก็... สุดยอดครับ... เรามาศึกษาเรื่องการกลับใจของเปาโลกันครับ...
ก่อนอื่น วันนี้พ่อขอเชิญชวนให้อ่านเรื่องราวนี้อย่างดีๆ ก่อนนะครับ และพ่อจะใช้วิชา exegesis วิเคราะห์ ตีความให้อ่านกันต่อ ขอแรงอ่านเรื่องนี้นะครับ จากบทอ่านในมิสซาวันนี้เอง และมาจากเรื่องเล่าครั้งที่สองในกิจการอัครสาวก คือ จากหนังสือกิจการอัครสาวกบทที่ 22:3-16…..เป็นตอนที่เปาโลเล่าเรื่องราวการพบพระคริสตเจ้า บทถนนไปดามัสกัสให้บรรดาพี่น้องชาวยิวฟัง อ่านนะครับ......

กจ 22:3-16…
“เปาโลจึงกล่าวต่อไปว่า 3”ข้าพเจ้าเป็นชาวยิว เกิดที่เมืองทาร์ซัสในแคว้นซิลีเซีย แต่เติบโตในเมืองนี้ กามาลิเอลเป็นอาจารย์สอนข้าพเจ้าให้ปฏิบัติตามธรรมบัญญัติของบรรพบุรุษอย่างเคร่งครัด ข้าพเจ้ารับใช้พระเจ้าด้วยความกระตือรือร้นอยู่เสมอเช่นเดียวกับที่ท่านทั้งหลายปฏิบัติอยู่ในวันนี้ 4ข้าพเจ้าเบียดเบียนถึงตายผู้ที่ดำเนินตามวิถีทางนี้ ข้าพเจ้าจับกุมทั้งชายและหญิงจองจำไว้ในคุก 5ดังที่มหาสมณะและสภาผู้อาวุโสทุกคนเป็นพยานยืนยันได้ เพราะเขามอบจดหมายให้ข้าพเจ้านำไปให้แก่บรรดาพี่น้องชาวยิวที่เมืองดามัสกัส ข้าพเจ้าจึงออกเดินทางเพื่อไปจับกุมบรรดาคริสตชนซึ่งอยู่ที่นั่น นำกลับมายังกรุงเยรูซาเล็มเพื่อลงโทษ
6เวลาประมาณเที่ยงวัน ขณะที่ข้าพเจ้ากำลังเดินทางใกล้จะถึงเมืองดามัสกัส ทันใดนั้นมีแสงสว่างจ้าจากท้องฟ้าล้อมรอบตัวข้าพเจ้าไว้ 7ข้าพเจ้าล้มลงที่พื้นดินและได้ยินเสียงพูดกับข้าพเจ้าว่า “เซาโล เซาโล เจ้าเบียดเบียนเราทำไม”
8ข้าพเจ้าจึงถามว่า “พระเจ้าข้า พระองค์คือใคร”
พระองค์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า “เราคือเยซูชาวนาซาเร็ธ ซึ่งเจ้ากำลังเบียดเบียนอยู่” 9คนที่อยู่กับข้าพเจ้าเห็นแสงสว่าง แต่ไม่ได้ยินเสียงคนที่พูดกับข้าพเจ้า
10แล้วข้าพเจ้าถามอีกว่า “พระเจ้าข้า ข้าพเจ้าจะต้องทำอะไร”
องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับข้าพเจ้าว่า “จงลุกขึ้น เข้าไปในเมืองดามัสกัส ที่นั่นจะมีคนบอกทุกสิ่งที่พระเจ้าทรงกำหนดให้เจ้าทำ” 11แสงนั้นสว่างจ้าจนข้าพเจ้ามองไม่เห็นสิ่งใด ผู้ร่วมเดินทางกับข้าพเจ้าจึงจูงมือข้าพเจ้าเข้าไปในเมืองดามัสกัส
12ชายคนหนึ่งชื่ออานาเนีย เป็นผู้ยำเกรงพระเจ้าและปฏิบัติตามธรรมบัญญัติ เป็นที่เคารพนับถือของชาวยิวทุกคนซึ่งอยู่ที่นั่น 13เขามาพบข้าพเจ้า ยืนใกล้ ๆ พูดกับข้าพเจ้าว่า “เซาโล น้องเอ๋ย จงกลับมองเห็นเถิด” และในเวลานั้นเองข้าพเจ้าก็มองเห็นเขา
14อานาเนียบอกข้าพเจ้าว่า “พระเจ้าแห่งบรรพบุรุษของเราทรงเลือกสรรท่านให้รู้พระประสงค์ของพระองค์ ให้เห็นพระคริสตเจ้าผู้ทรงชอบธรรม และได้ยินพระสุรเสียงจากพระโอษฐ์ของพระองค์ 15เพราะท่านจะเป็นพยานของพระองค์ยืนยันสิ่งที่ท่านได้เห็นและได้ยินแก่มนุษย์ทุกคน 16บัดนี้ท่านรออะไรอยู่อีกเล่า จงลุกขึ้น รับศีลล้างบาปและเรียกขานพระนามของพระองค์ชำระล้างบาปของท่านเถิด

วิเคราะห์ตีความตัวบทพิเศษตอนนี้กันครับ....
• เราเห็นชีวิตหนหลังของเซาโลหรือเปาโล ท่านเป็นคนที่เคร่งครัดมาก เป็นชาวยิวที่เคร่งครัด เป็นฟาริสีตัวยงเป็นศิษย์ของอาจารย์สายฟาริสีตัวยงคือกามาลีเอล เปาโลมีเจตนาและเคียดแค้นชาวยิวที่ออกนอกรีตไปเชื่อ ไปติดตามพระนามพระเยซู ไปเป็นศิษย์และเดินตามคำสอนของพระเยซู เปาโลรับไม่ได้ และเอาจริงเอาจังกับเรื่องนี้อย่างมาก ท่านเป็นคนร้อนรนโดยธรรมชาติของท่าน และท่านต้องการจัดการกับทุกคนที่ทิ้งศาสนายิวไปเชื่อพระเยซูเจ้า ท่านเบียดเบียน จับ และจองจำคริสตชนทุกคนที่พบ และนำกลับมาเยรูซาเล็มเพื่อลงโทษที่นอกรีตของชาวยิว ท่านเอาถึงตาย และเห็นคริสตชนที่เชื่อในพระเยซูเจ้าเป็น “ศัตรู” ประเด็นนี้สำคัญมาก เพราะใครเชื่อพระเยซูเจ้า คือ “ศัตรูของศาสนายิว” ในสมัยของเปาดล

• จดหมายจากผู้ใหญ่ในเยรูซาเล็ม ให้อำนาจเปาโลจากผู้ใหญ่ทางศาสนายิว สำหรับจับกุมคนยิวที่ทิ้งศาสนายิวไปติดตามหนทางของพระเยซูเจ้า เปาโลไปดามัสกัสพร้อมกับอำนาจและความโกรธ และกระตือรือร้นจะรักษาธรรมเนียมศาสนายิว ไม่ยอมให้ใครละทิ้งโดยเด็ดขาด

• บนถนนแห่งความเกลียดชังและเคียดแค้น เซาโลได้พบปะและมีประสบการณ์กับ “พระเยซู” โดยแสงสว่างแรงกล้าและเสียงที่ตรัส แสงสว่าง เป็นเครื่องหมายถึงพลังของพระเยซูเจ้า อำนาจแห่งแสงสว่างที่ขจัดความมืดในชีวิต พระองค์คือแสงสว่าง และเสียง หมายถึงพลังแห่งพระวาจา... เซาโลล้มลงกับพื้นดิน พลังอำนาจของเซาโลไม่สามารถทัดทานแสงและพระสุรเสียงของพระเจ้า ท่านล้มลงกับพื้นดินและตามืดบอดไปเพราะแสงแห่งความยิ่งใหญ่ของพระคริสตเจ้า....

• “เซาโล เซาโล เจ้าเบียดเบียนเราทำไม” พระวาจาตอนนี้มีความหมายเหลือเกิน เป็นเทววิทยาที่ลึกซึ้งมากๆที่เราต้องติดตาม... เพราะเสียงนี้ทำให้เซาโลต้องถามต่อ “พระเจ้าข้า พระองค์คือใคร” และพระเยซูเจ้าตรัสกับเขาอย่างชัดเจนว่า “เราคือเยซูชาวนาซาเร็ธ ซึ่งเจ้ากำลังเบียดเบียนอยู่” จากเสียงของพระเยซูเจ้า และคำสนทนานี้ เราเรียนรู้ความจริงยิ่งใหญ่มาก และความจริงยิ่งใหญ่นั้นคืออะไรที่ทำให้ลูกาต้องซ้ำเรื่องราวการกลับใจนี้ถึงสามครั้ง... คำตอบคือสิ่งที่เราน่าพิจารณาต่อไปนี้ครับ....
o ความจริงเซาโลไม่เคยเบียนเบียนพระเยซูเจ้าเลย ท่านเคยพบพระเยซูหรือเปล่าเมื่อครั้งที่พระองค์ทรงพระชนม์อยู่ เราก็ไม่มีข้อมูลใดๆ และน่าจะไม่เคยพบกันด้วยซ้ำ แต่ทำไมพระเยซูเจ้าจึงตรัสว่า “เบียดเบียนเราทำไม...” และ “เราคือเยซูชาวนาซาเร็ธ ซึ่งเจ้ากำลังเบียดเบียนอยู่”....
 พี่น้องครับ นี่คือสัจจธรรมข้อใหญ่มากๆๆๆ เป็นคำสอนที่ทำให้เราเห็นว่า “การเบียดเบียนคริสตชน คือ การเบียดเบียนพระเยซูคริสตเจ้าเอง”... การกระทำของเซาโลกับผู้เชื่อในพระองค์คือการกระทำกับพระองค์เอง
o นี่คือประเด็นเลยครับ.... พระเยซูเจ้ากับคริสตชนหรือกับพระศาสนจักรเป็นชีวิตของกันและกัน “เป็นหนึ่งเดียวกัน” พระองค์คือศีรษะของพระศาสนจักร พระศาสนาจักรคือพระกายทิพย์ของพระคริสตเจ้าจริงๆ และในที่สุดนักบุญเปาโลได้เห็นความจริงของสัจจะข้อนี้... ท่านจึงได้เขียนในจดหมายของท่านบ่อยๆเรื่องนี้ “คริสตชน หรือพระศาสนจักรคือพระกายทิพย์ของพระคริสตเจ้า และคริสตชนทุกคนคือส่วนของพระกาย ที่ท่านเคยเปรียบกับอวัยวะหลายส่วนที่รวมเป็นกายเดียวกัน...”
o จากกิจการอัครสาวกตอนนี้ ซ่อนความจริงทางเทววิทยาเรื่องพระศาสนจักรอย่างลึกซึ้งครับ ทุกคน คริสตชนทุกคนคือพระกายของพระคริสตเจ้า เราทุกคนเป็นหนึ่งเดียวกัน มีชีวิตของพระคริสตเจ้าเป็นชีวิตหนึ่งเดียวกันของเราทุกคน....
• “ข้าพเจ้าต้องทำสิ่งใด” เสียงของเซาโลร้องถามพระเยซูเจ้า ท่านร้องถาม “พันธกิจ” ซึ่งคู่กับ “ชีวิต” ท่านจำเป็นต้องมีชีวิตใหม่ มีพันธกิจใหม่ เพื่อการประกาศข่าวดีของพระคริสตเจ้า ต้องเปลี่ยนชีวิตใหม่เป็นชีวิตพระเยซู และมีพันธกิจก็ต้องเปลี่ยนจากผู้เบียดเบียนเป็นผู้ประกาศพระเยซูและสนับสนุนชีวิตคริสตชน
o นี่อย่างไรครับสิ่งที่เราเรียกว่า “การกลับใจ” คือ “เปลี่ยนใหม่หมด... เปลี่ยนชีวิตใหม่โดยการรับชีวิตใหม่ในพระคริสตเจ้า ในศีลล้างบาป และเปลี่ยนพันธกิจใหม่กลายเป็นผู้สนับสนุนแทนการเบียดเบียน...”
o นี่คือลักษณะของ “การกลับใจ”....เปลี่ยนใหม่ทั้งชีวิตและพันธกิจ จนเปาโลเองเคยเขียนว่า “บัดนี้ไม่ใช่ข้าพเจ้าที่มีชีวิต แต่เป็นพระคริสต์ผู้มีชีวิตในข้าพเจ้า...”
• การกลับใจ คือ การยอมรับชีวิตของพระคริสตเจ้า ซึ่งสูงส่งและเติมเต็มชีวิตของเรา เปลี่ยนแปลงพันธกิจใหม่เป็นผู้ประกาศพระคริสตเจ้า และเป็นพี่น้องกับทุกคน....
o เราจึงเห็นการเขียนที่แนบเนียนมาก เมื่ออานาเนียที่ดูเหมือนรู้จักเซาโลว่าร้ายแค่ไหน และไม่อยากไปหาเซาโลตามที่พระเจ้าบอกด้วยซ้ำ แต่เมื่อไป คำเรียกของอานาเนียคือบทสรุปที่งดงามมาก... จากเซาโล “ศัตรูร้ายกาจ” ท่านเรียกเซาโลว่า “เซาโล น้องเอ๋ย” ภาษากรีก “Σαοὺλ ἀδελφέ,” (อ่านว่า ซาอูล อาแดลเฟ Brother Saul)
o จากศัตรูแท้ กลับกลายเป็น “พี่น้อง”
 โดยการพบกับพระเยซูเจ้า
 โดยการเชื่อในพระเยซูเจ้า
 โดยการยอมรับพระเยซูเจ้า...
o ดังนั้น หัวใจสำคัญของประสบการณ์พระเยซูเจ้ากับชีวิต คือ “การเป็นพี่น้องกันจริงตลอดไป” นี่คือบทสอนที่ล้ำค่ามากๆ... ในพระเยซูเจ้า ความเชื่อในพระองค์ ทำให้เราเป็น “พี่น้อง” กันจริงๆ นะครับ...
o เรากับพี่น้องคริสตชนทุกคนคือ “พี่น้องกันตลอดไป” นี่คือความหมายของความเชื่อ และการเป็นคริสตชน เป็นพระศาสนจักร หรือพระกายทิพย์เดียวของพระคริสตเจ้า...
o “ศีลล้างบาป” ทำให้เราทุกคนร่วมในความเชื่อหนึ่งเดียว “พระเยซู” รวมเราให้เป็นบุตรของพระเจ้า เป็นประชากรของพระเจ้า...อย่างแท้จริง...
• วันนี้พ่อขอสามคำ.....คริสตชน... รัก.... กลับใจ... หรือ กลับใจ...คริสตชน...รัก หรือ รัก...กลับใจ...คริสตชน
1. “คริสตชน” เราสำนึกเพียงใดว่า เราเป็นพี่น้องกัน เรากับเพื่อนมนุษย์ทุกคนมีศักดิ์ศรีที่งดงามของความเป็นบุตรของพระเจ้าจริงๆ เราเชื่อเช่นนี้ใช่ไหม เราทำสิ่งที่เราเชื่อใช่ไหม

2. “รัก” กันและกันจริงๆใช่ไหม พระเจ้าเป็นความรัก ผู้ที่ดำรงอยู่ในความรักก็อยู่ในพระเจ้า... เราดำรงอยู่ในความรักและปฏิเสธความเกลียดชังใช่ไหม

3. “กลับใจ” เราพร้อมจะกลับใจ พร้อมจะรับพี่น้องของเราที่ทำผิด พร้อมให้อภัยเสมอใช่ไหม... ไม่มีความกลัวในความรัก ความรักต้องกล้า “กลับ” มาสู่ความรักเสมอ เมื่อเราเดินผิดทางหรือหลงทาง..
พี่น้องครับ พ่อเห็นแล้วว่าทำไมเราคริสตชนคาทอลิกต้องฉลองการกลับใจของเปาโล เราต้องฉลองเพราะ

• นี่คือเทววิทยาคำสอนที่ลึกซึ้งที่เราต้องเป็นพี่น้องกันโดยศีลล้างบาป และโดยประสบการณ์ความเชื่อหนึ่งเดียวกันในพระเยซูคริสตเจ้า

• เราต้องเข้าถึงความหมายของการ “กลับใจ” ชีวิตใหม่ในพระคริสตเจ้า ไม่เดินหนทางเดิมที่ต่อต้านพระองค์แต่เดินทางเดียวกับพระองค์ และแน่นอนถ้าเราเดินทางเดียวกับพระองค์ทุกคน ในหนทางแห่งความรักและการรับใช้ การให้อภัย และหนทางแห่ความเมตตากรุณา เรากำลังเดินทางเดียวกันกับพี่น้องรอบข้างอย่างแน่นอน

• การกลับใจคือการยอมรับพระคริสตเจ้า และเดินในชีวิตและพันธกิจแห่งความรักของพระองค์ตลอดไป...

       พี่น้องที่รักครับ วันนี้ฉลองการกลับใจของนักบุญเปาโล ฉลองความหมายของการได้เชื่อ ได้พบพระคริสตเจ้า และชีวิตก็เปลี่ยนไปทั้งหมดเพราะได้พบกับพระคริสตเจ้า วันนี้เท่านี้นะครับ อ่านพระคัมภีร์และขอพระเจ้าอวยพรครับ... ขอให้เรากลับใจเสมอจากหนทางที่ไกลจากพระองค์ กลับมาหาพระองค์ หนทางที่ไกลจากพี่น้องจนอาจไกลเกินไป หันกลับมายอมรับ รัก และให้อภัย และมีชีวิตเป็นหนึ่งเดียวกันตลอดไปนะครับ... พระเจ้าอวยพรครับ...