วันเสาร์ที่ 26 สิงหาคม 2017
สัปดาห์ที่ 20 เทศกาลธรรมดา
บทอ่าน นรธ 2:1-3,8-11;4:13-17
จากบทอ่านที่ 1 ในวันนี้ เราจะเห็นเจ้าของที่ดินที่ร่ำรวยคนหนึ่ง ชื่อว่าโบอาส เป็นชาวเมืองเบธเลเฮ็ม ได้ยินความใจดีของนางรูธ ที่มีต่อแม่ของสามี ที่ชื่อนางนาโอมี เขารู้สึกประทับใจในความประพฤติของนางมาก จึงได้บอกกับนางว่า “เพื่อความดีของแม่ของสามี จงให้ออกจากประเทศ และให้เดินทางไปต่างแดน”
นางรูธจึงตอบว่า “ขอขอบคุณในความใจดีของโบอาส” เรื่องราวยังดำเนินต่อไป เมื่อนางรูธได้แสดงความใจดีต่อแม่ของสามี นางได้กลายเป็นต้นตระกูลของพระเยซูคริสตเจ้า นางได้เดินทางมาที่เบธเลเฮ็ม ในฐานะเป็นแม่หม้ายที่ยากจน ที่เจริญชีวิตด้วยการเก็บเกี่ยวข้าว และได้จบชีวิตอย่างร่ำรวยและมีชื่อเสียง
เช่นเดียวกับเรื่องราวที่เกิดขึ้นกับนางรูธ นางนาโอมี และโบอาส พระเป็นเจ้าได้ทรงดูแลชีวิตของเราทุกคน พระองค์ทรงบังคับทุกสิ่งทุกอย่าง ทรงนำจิตใจและกิจการต่างๆของคน เพื่อให้สามารถทำ ให้ความหมายในชีวิตให้เป็นจริง ไม่ว่าเราจะอยู่ในสถานการณ์ใด ไม่ว่าสิ่งแวดล้อมจะเป็นอย่างไร เราก็สามารถที่จะได้รับความคุ้มครอง จากพระองค์ด้วยความหวัง เราต้องเชื่อว่า พระองค์สามารถที่จะทำสิ่งมหัศจรรย์ ในชีวิตของแต่ละคน รวมทั้งตัวเราเองด้วย เพื่อที่เราจะสามารถบรรลุจุดหมายปลายทาง พระองค์ทรงเรียกร้องให้เรามีความไว้วางใจในพระองค์
เช่นเดียวกัน ความเมตตากรุณาของพระเยซูเจ้า ได้แสดงต่อคนบาปทุกคน เพียงแต่ว่าคนบาปจะต้องไม่ปิดตัวเอง จากความรักความเมตตาของพระเป็นเจ้า จึงเป็นโอกาสดี ที่พวกเขาสามารถที่จะรองรับพระเมตตาของพระเป็นเจ้า คนบาปรู้ว่า ตัวเองสมควรจะได้รับโทษจากพระเป็นเจ้า และการให้อภัยโทษบาป ตรงข้ามกับพวกฟาริสี ซึ่งมีความจองหอง ได้ปิดตัวเอง และไม่ต้องการพระเมตตาจากพระเป็นเจ้า...คนเย่อหยิ่งจองหอง มักจะดูถูกสิ่งของและผู้คน และแน่นอน ขณะที่ท่านดูถูกคนอื่น ท่านจะมองไม่เห็นสิ่งที่อยู่เหนือศีรษะของท่า…ความเมตตากรุณา จะให้ท่านมากกว่า สิ่งที่ท่านต้องการ และความจองหอง จะให้ท่านน้อยกว่า สิ่งที่ท่านต้องการ
