วันอังคารที่ 8 สิงหาคม 2017
สัปดาห์ที่ 18 เทศกาลธรรมดา
บทอ่าน กดว 12:1-13 / มธ 15:1-2,10-14
ความขัดแย้งระหว่างพี่น้อง เป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ ดูเหมือนว่าเมื่อกาลเวลาผ่านไป สิ่งนี้ก็มีแนวโน้มว่าจะหมดไป
พี่น้องที่เติบโตขึ้นด้วยกัน มีอาชีพเหมือนกัน มีความสำเร็จด้วยกันในชีวิต เมื่อสิ่งนี้เกิดขึ้นพี่น้องก็สามารถ ที่จะแสดงความปรารถนาดี กับพี่น้องคนอื่น
ความสำเร็จของพี่น้องคนอื่น จึงไม่ใช่เป็นสิ่งที่คุกคาม ความปลอดภัย ของพี่น้องคนอื่น
อย่างไรก็ตาม บางครั้งความเป็นอริ ก็ยังต่อเนื่องกันไปจนถึงวัยผู้ใหญ่ เป็นต้นเมื่อสมัยเด็กๆไม่ได้ประสบความสำเร็จในชีวิต
เรื่องดังกล่าวได้เกิดขึ้นกับมิเรียม พี่สาวของโมเสส นางเป็นคนที่มีความสามารถ เป็นคนที่แก้ไขปัญหาได้รวดเร็ว
คงจำได้ว่า สมัยที่โมเสสยังเป็นเด็กทารกนั้น นางก็ได้มีส่วนช่วย ทำให้โมเสสได้เป็นบุตรบุญธรรมของธิดาฟาโรห์ ได้รับการเลี้ยงดูจากแม่ของตัวเอง โดยที่ไม่มีใครรู้ความลับ และบัดนี้โมเสสได้เติบโตขึ้นเป็นผู้ใหญ่ มีความสำคัญมากกว่านาง ดังนั้น ความสัมพันธ์ของทั้งสองจึงเปลี่ยนไป
บัดนี้ไม่ใช่โมเสส ที่ต้องการความช่วยเหลือจากนาง แต่เป็นนางที่ต้องการความช่วยเหลือจากโมเสส แทนที่นางจะรู้สึกภูมิใจ ในบทบาทของน้องชาย ในประวัติศาสตร์ของความรอด มิเรียมเลือกที่จะตำหนิติเตียนแทน นางรู้สึกอิจฉาความสำเร็จของน้องชาย การกระทำของนางเป็นสิ่งที่ผิดพลาดมาก และพระเป็นเจ้าต้องการที่จะสอนนานว่า พี่น้องทั้ง 3 คน (โมเสส อารอน และนาง) ล้วนแต่มีบทบาทสำคัญ ในแผนการณ์ของพระองค์ พระเป็นเจ้าจึงได้ลงโทษ ให้นางป่วยเป็นโรคเรื้อน โมเสสก็ได้วอนขอพระเป็นเจ้าให้นางหายจากโรค
ในปัจจุบันนี้ เหตุการณ์ดังกล่าว ได้เกิดขึ้นภายในครอบครัว ที่พี่น้องต่างติเตียนกันและกัน บางครั้งทำให้เกิดบรรยากาศที่วุ่นวาย แน่นอน แม้ว่าความคิดจะแตกต่างกันไป ก็ควรที่จะเปลี่ยนการติเตียน เป็นการให้กำลังใจ เป็นคำพูดที่แสดงความรัก และให้การยอมรับ คุณสมบัติของของคนอื่น อย่างที่มีคำพูดที่กล่าวว่า
“ท่านสามารถที่จะจับแมลงวัน ด้วยน้ำผึ้งหยดเดียว มากกว่าด้วยน้ำส้ม 1 ถัง” ให้เราพยายามและเราจะเห็นผลที่ดีตามมา.
