วันพฤหัสบดีที่ 27 กรกฎาคม 2017
สัปดาห์ที่ 16 เทศกาลธรรมดา
บทอ่าน อพย19:1-2, 9-11,16-20 ข / มธ 13:10-17
เราเรียนรู้ว่า "พระเป็นเจ้าได้ตรัสกับเรา ในสมัยโบราณหลายครั้งด้วยกัน ในวิธีการที่แตกต่างกัน ต่อบรรพบุรุษ ที่สุดพระองค์ได้ตรัสกับเรา ผ่านทางพระบุตรของพระองค์” และเช่นเดียวกัน ในบทอ่านวันนี้เราพระเป็นเจ้าใช้วิธีการและภาษาที่แตกต่างกัน ในหนังสืออพยพ “พระเป็นเจ้าเสด็จลงมาจากภูเขา โดยทางเพลิง และควันไฟนั้นพลุ่งขึ้นเหมือนควันจากเตาไฟ ภูเขานั้นสั่นสะท้านหวั่นไหวไปหมด เสียงแตรยิ่งตียิ่งดังขึ้นเรื่อยเรื่อยๆ
โมเสสได้กราบทูล พระองค์ได้ตรัสตอบเป็นเสียงฟ้าร้อง พระเป็นเจ้าได้เสด็จลงมาจากบนภูเขาซีนาย และทรงเรียกโมเสสให้ขึ้นไปบนยอดเขา” ส่วนในพระวรสาร พระเยซูเจ้าได้ตรัสอย่างเรียบง่าย เป็นภาษาของมนุษย์ธรรมดา โดยใช้นิทานเปรียบเทียบ ที่เหมาะสมกับลักษณะของผู้ฟัง เราต้องฟังพระวาจาของพระเป็นเจ้า ด้วยความตั้งใจ ด้วยหัวใจที่อ่อนโยน พระเจ้าได้ตรัสอย่างชัดเจนว่า คนที่ไม่ฟังพระวาจาของพระองค์จะถูกลงโทษ ตามที่ประกาศกอิสยาห์ ได้เคยกล่าวว่า”พวกเจ้าจะได้ยินก็จริง แต่จะไม่เข้าใจ พวกเจ้าจะดูก็จริง แต่จะไม่เห็น เหตุว่าจิตใจของคนพวกนี้แข็งกระด้าง เขาทำหูทวนลมและปิดตาเสีย เพื่อจะได้มองไม่เห็น ฟังไม่ได้ยิน ไม่เข้าอกเข้าใจ เพื่อจะไม่ต้องกลับใจ เพื่อเราจะได้ไม่ต้องรักษาเขา"
ขณะที่เราไม่ฟังเสียงของพระเป็นเจ้า เนื่องจากมีเสียงอื่นคอยรบกวนเรา มีทั้ง”คำร่ำลือ” “คำโฆษณาชวนเชื่อ” “คำซุบซิบนินทา” ซึ่งล้วนแต่เป็นคำที่เต็มไปด้วยความเท็จ เป็นคำประเภท “เขาพูดว่า หรือเขาเล่าว่า”ที่ทำให้เราพอใจมากกว่า และไม่พร้อมที่จะรับเสียงของพระองค์ เราจึงต้องสวดภาวนาขอพระเป็นเจ้า เพื่อให้เราเรียนรู้ที่จะฟัง และติดตามเสียงของพระองค์ เพื่อเราจะได้เรียนรู้ถึง “มหาบุญลาภ”ที่พระองค์ได้เคยสัญญาไว้ว่า “เป็นบุญของท่าน ที่มีตาที่จะเห็น และมีหูที่จะฟัง เราบอกความจริงแก่ท่านว่า มีประกาศกจำนวนมาก และผู้ชอบธรรม ซึ่งปรารถนาที่จะฟังพระวาจามากกว่าท่าน” ให้เราระลึกเสมอว่า พระเป็นเจ้าได้ประทาน “พระวจนาตถ์” ให้เป็นของขวัญที่ประเสริฐสุด สำหรับพวกเราทุกคน พระองค์เป็นพระวาจาทรงชีวิต ที่อยู่กับเราเสมอ.
