วันอาทิตย์ที่ 16 กรกฎาคม 2017
สัปดาห์ที่ 14 เทศกาลธรรมดา
บทอ่าน อสย 55:10-11 / รม 8:18-23 / มธ 13:1-23
นักบุญมัทธิวได้บันทึกเกี่ยวกับคำอุปมาเรื่องผู้หว่าน ขณะที่พระเยซูเจ้ากำลังนั่งอยู่ใกล้กับทะเลสาบ โดยมีฝูงชนรวมกันรอบๆพระองค์ (มธ13:2)
พระองค์จึงได้เสด็จขึ้นไปบนเรือ และนั่งบนนั้น ขณะที่ฝูงชนยืนฟังพระองค์อยู่บนชายฝั่ง
เราคงจะมองเห็นภาพ ที่ประชาชนจำนวนมากรีบเร่งมาหาพระเยซูเจ้าต้องการที่จะฟังพระองค์ตรัสเกี่ยวกับเรื่องของพระเป็นเจ้า แสดงให้เห็นว่าพระเยซูเจ้าเป็นที่นิยมชมชอบของประชาชน และคำเทศน์ของพระองค์นั้นเป็นที่ดึงดูดพวกเขา จนประชาชนยอมลำบาก ที่จะได้ยินพระองค์ตรัส และอธิบายเรื่องคำอุปมา
โดยพระองค์ได้อธิบายว่า
1)ใครๆที่ฟังพระวาจาเรื่องเมืองสวรรค์ แล้วไม่เข้าใจ มารร้ายก็มาฉวยสิ่งที่หว่านลงในใจของเขาไปเสียนั้น ได้แก่ เมล็ดพืชที่หว่านตกลงตามทาง
หมายถึงพ่อแม่ พระสงฆ์ ครูบาอาจารย์ และคนที่มีส่วนร่วมในการถ่ายทอดความเชื่อ เพราะละเลย ไม่อบรมคนที่อยู่ในความดูแล หรือละเลยที่จะหล่อเลี้ยงความเชื่อ ที่มีอยู่ในวิญญาณของคนที่รับศีลล้างบาป จนพวกเขาไม่เข้าใจ และทำให้ตกในบาปในที่สุด
2 )เมล็ดที่ตกลงบนหิน คือ ผู้ที่ได้ฟังพระวาจา แล้วก็รับไว้ทันทีด้วยความยินดี และเมื่อไม่มีราก จึงอยู่ชั่วคราว พอเกิดความลำบาก หรือการเบียดเบียน เพราะเพราะพระวาจา ก็จะสะดุดล้มไปทันที หมายถึงคนที่รับความเชื่อด้วยความดีใจ แต่ก็ละทิ้งไปเมื่อเวลาเกิดการทดลอง การเบียดเบียน หรือความยากลำบาก
3) เมล็ดที่ตกอยู่ในกอหนาม ก็คือคือผู้ที่ฟังพระวาจา แต่ความวิตกกังวลฝ่ายโลก ความลุ่มหลงในทรัพย์สมบัติ เข้ามาบีบรัดพระวาจานั้นเสีย จึงไม่บังเกิดผล หมายถึงคนที่ทำให้ความเชื่อสะดุด เพราะเชื่อในความร่ำรวย และสิ่งของในโลกนี้ มากกว่าที่จะเชื่อและติดตามพระเยซูเจ้า
4) ส่วนเมล็ดที่ตกลงในดินดีนั้น ได้แก่ผู้ที่ฟังพระวาจาและเข้าใจ ก็บังเกิดผลเป็นร้อยเท่าบ้าง หกสิเท่าบ้าง สามสิบเท่าบ้าง
หมายถึง การให้พระเป็นเจ้าเป็นที่หนึ่งในชีวิต และจะไม่มีสิ่งใดสามารถที่จะขัดขวางให้ทำตามพระประสงค์ของพระเป็นเจ้า
โดยพยายามที่จะมีผลผลิตที่ดีในทุกสิ่งที่ทำ และทำทุกสิ่งเพื่อเกียรติมงคลของพระเป็นเจ้า
