วันอังคารที่ 20 มิถุนายน 2017
สัปดาห์ที่ 11 เทศกาลธรรมดา
บทอ่าน 2คร 8:1-9 / มธ 5:43-48
ในพระวรสารวันนี้ พระเยซูเจ้าได้เผยแสดงให้เราพบความครบครัน ที่ซ่อนอยู่ในคำที่กล่าวว่า “ จงรักศัตรูของท่าน” ถ้าท่านรักคนที่รักท่าน ท่านจะมีความดีอะไร เพราะฆาตกรที่ฆ่าคนตายก็ทำได้เช่นเดียวกัน “ จงรักศัตรู” จึงเป็นพระบัญญัติที่ปฏิบัติได้ยาก เพราะมันเป็นสิ่งที่ตรงข้ามกับธรรมชาติของมนุษย์ ที่ต้องการปกป้องตัวเอง จากสิ่งที่ทำร้ายตัวเอง
ดูเหมือนว่า”จงรักเพื่อนบ้านของท่าน” เป็นการอ้างอิงจากหนังสือเลวีนิติ 19:18 ส่วนประโยค” จงเกลียดศัตรูของท่าน” ไม่ได้อ้างอิงจากพระคัมภีร์ แต่เป็นคำอธิบายด้วยปากเปล่า เพื่อทำให้เห็นความแตกต่างระหว่างประชากรอิสราเอลและคนต่างศาสนา คำว่า” เกลียด” มีความหมายว่า” รักน้อยกว่า” ซึ่งเป็นความรักที่ไม่อยูุในระดับเดียวกัน ตัวอย่าง “อิสอักรักยากอบ แต่เกลียดเอเซา”(รม 9:13) ในขณะที่ชาวยิวถือว่า ความรักนั้นเป็นเรื่องระหว่างเพื่อนชาวยิวด้วยกัน แต่พระเยซูเจ้าได้ขยายพระบัญญัติออกไปยังคนที่เป็นศัตรู เช่น คนที่อยู่นอกสังคม พระบัญญัติประการนี้มีเหตุผลเดียว คือ “ ทุกคนล้วนเป็นบุตรของพระเป็นเจ้าเหมือนกัน”
จากจดหมายถึงชาวโครินทร์ฉบับที่สอง นักบุญเปาโลได้กล่าวว่า ท่านไม่ต้องการจะใช้บัญญัติใดบังคับบรรดาคริสตชน เพราะพระบัญญัติแห่งความรักประการเดียวก็เพียงพอแล้ว “ จงรักก่อน แล้วท่านจะอะไรก็ได้” อย่างที่นักบุญออกัสตินได้เคยกล่าวไว้ ซึ่งมีความหมายว่า คนที่มีความรักดังกล่าว
มีอิสระเต็มที่ที่จะทำในสิ่งที่เขาต้องการ เพาะสิ่งที่เขากระทำนั้นล้วนเป็นสิ่งที่ดีทั้งสิ้น ตัวอย่างที่ดีที่เราสามารถเลียนแบบได้ คือ องค์พระเยซูเจ้าเอง
ผู้ได้ละเมิดวันสับบาโต เพื่อทำสิ่งดีๆ เช่น การรักษาคนเจ็บ แม้ศัตรูของพระองค์จ้องเล่นงานพระองค์ และด้วยความรักนี้เอง ที่พระองค์ได้ยอมสิ้นพระชนม์
เพื่อไถ่กู้ทุกคน แม้คนที่ทำตัวเป็นศัตรูของพระองค์ และด้วยเหตุนี้เองที่พระองค์ได้ทรงบังเกิดเป็นมนุษย์ เพื่อพิสูจน์ว่าความรักเป็นสิ่งที่เป็นไปได้
