วันพฤหัสบดีที่ 1 มิถุนายน 2017
สัปดาห์ที่ 7 เทศกาลปัสกา
บทอ่าน กจ 22:30,23:6-11 / 17:20-26
เคยมีคำกล่าวว่า“เวลา” กับ “โอกาส” เป็นสองอย่างที่ไม่เคยรอเรา ถ้ามันมาแล้ว ไม่รีบคว้าเอาไว้ จะเป็นการยากที่จะได้พบมันอีกหน”
มีคนอยู่ 2 ประเภทที่มีลักษณะแตกต่างกัน ประเภที่ 1 คือ คนทีมัวแต่คอยโอกาสให้มาถึง และไม่ยอมลงมือทำอะไร จึงทำให้พลาดโอกาสดีๆหลายครั้งในชีวิต
และประเภทที่ 2 คือคนที่ฉวยโอกาสทันที โดยไม่ลังเลใจ เพราะว่าพวกเขามีแรงผลักดันภายใน เช่น ความรัก ความทะเยอทะยาน ความโลภ และความเกลียด และเขาจะรีบฉวยโอกาสทันทีเมื่อโอกาสเหล่านั้นมาถึง เพื่อตอบสนองแรงผลักดันภายใน ในทุกโอกาสและสถานที นักบุญเปาโลเป็นบุคคลอยู่ในประเภทที่ 2 นี้ เมื่อท่านได้แสดงตัวต่อหน้าสภาซันเฮดริน โดยได้ยืนยันเกี่ยวกับการกลับคืนชีพของพระเยซูเจ้าก่อนหน้านี้ บัดนี้ แทนที่จะเขียนหนังสือหรือเสียเวลา และจมอยู่ในความทุกข์โศกเศร้า ท่านยินดีพูดความจริงในสิ่งที่ท่านเชื่อ แม้จะต้องสูญเสียอิสรภาพ และอาจจะถูกกขังคุกเป็นเวลานาน จนไม่มีโอกาสที่จะทำงานเป็นมิชชั่นนารีต่อไป นักบุญเปาโลจึงได้ใช้เหตุการณ์ ที่ดูเหมือนว่าเป็นเหตุการณ์ที่เลวร้าย เป็นโอกาสนี้จะแสดงตัวเป็นประจักษ์พยาน แม้ท่านจะตกเป็นเหยื่อของการเบียดเบียน แต่ท่านก็พูดความจริงในสิ่งที่ท่านเชื่อต่อหน้าสภาของชาวยิว
ในวันนี้เราระลึกถึงนักบุญยุสติน ซึ่งเป็นนักปรัชญาของสำนักเพลโต หลังจากที่ท่านได้กลับใจแล้ว ท่านได้เชื่อมโยงความเชื่อและปรัชญาของกรีกเข้าด้วยกัน โดยท่านได้บอกว่าวิชาปรัชญาเป็นเหมือนครูที่นำคนให้มีความเชื่อในพระเยซูเจ้า ท่านยังได้ชื่อว่าเป็นผู้ปกป้องความเชื่อของพระศาสนจักร
โดยได้ใช้ข้อเขียนของท่านต่อต้านการโจมตี และความเข้าใจผิดของคนต่างศาสนา ท่านเป็นองค์อุปถัมภ์ของนักปรัชญา ซึ่งสามารถสร้างแรงบันดาลใจให้แก่เรา ที่จะให้เราสามารถใช้พลัง และความรู้เพื่อรับใช้พระเยซูเจ้า เพื่อเสริมสร้างชีวิตคริสตชนภายในตัวเรา เหมือนกับนักบุญเปาโล ที่ปกป้องความเชื่อโดยอ้างถึงการกลับคืนชีพของพระเยซูเจ้า และยินดีที่จะเป็นประจักษ์พยานแม้จะเสียชีวิตก็ตาม
