วันพฤหัสบดีที่ 25 พฤษภาคม 2017
สัปดาห์ที่ 6 เทศกาลธรรมดา
บทอ่าน กจ 18:1-8 / ยน 16:16-20
พันธกิจของเปาโลนั้นดำเนินอยู่ท่ามกลางโลกชาวกรีก ที่มีนักปรัชญาจำนวนมาก ซึ่งได้รับเงินค่าจ้างของการสอนหนังสือ แต่เปาโลต้องการที่จะบอกว่า
การประกาศข่าวดีของท่านนั้น ไม่ได้มีจุดประสงค์เพื่อได้รับประโยชน์ทางด้านเศรษฐกิจแต่อย่างใด
และด้วยเหตุนี้เองในบทอ่านที่ 1 เราจะเห็นเปาโลได้เจริญชีวิตและใช้จ่ายในเรื่องต่างๆ จากรายได้ที่ได้รับมาจากการเป็นคนขายเต็นท์ ตลอดเวลา 2 ปี ที่เปาโลทำพันธกิจอยู่ที่เมืองโครินทร์ ท่านไม่เคยเรียกร้องเงินจากพวกเขาเลย สิ่งนี้เป็นสิ่งที่สำคัญสำหรับเปาโล เพราะว่าเมื่อท่านจะเขียนจดหมายถึงชาวโครินทร์อีก 2-3 ปีต่อมา ท่านจะเน้นในจดหมายสอนท่านหลายครั้งว่า พันธกิจของท่านในท่ามกลางพวกเขานั้น ท่านไม่ได้มีจุดประสงค์เพื่อได้ผลตอบแทนแต่อย่างใด โดยท่านจะเขียนว่า ”ข้าพเจ้าประกาศพระวรสารของพระเป็นเจ้าให้แก่พวกท่าน โดยไม่มีการเรียกร้องสินจ้างแต่อย่างใด ข้าพเจ้าไม่ต้องการที่จะเป็นภาระของใคร ข้าพเจ้ายินดีที่จะไม่เพิ่มภาระให้แก่ท่านด้วยทุกวิถีทาง
(2 คร 11:7,9) แน่นอนพันธกิจของเปาโลประสบความสำเร็จ เพราะเป็นการให้บริการเปล่าๆ โดยไม่ได้หวังผลประโยชน์อันใดทั้งสิ้น
และเมื่อชาวยิวเหล่านั้นได้ขัดขวางและสบประมาทพระเป็นเจ้า เปาโลจึงสะบัดเสื้อของท่านกล่าวกับพวกเขาว่า “ขอให้โลหิตของพวกท่าน ตกลงบนศีรษะของท่านเถิด ข้าพเจ้าเป็นผู้บริสุทธิ์ ตั้งแต่นี้ไปข้าพเจ้าจะไปหาคนต่างศาสนา” ท่านไม่สนใจว่าจะมีอะไรเกิดขึ้น เพราะท่านมีจุดประสงค์ที่แน่วแน่ว่า ท่านจะประกาศข่าวดีให้แก่ทุกคน ซึ่งยินดีตอบรับ
ในชีวิตของเราเราอาจจะพบกับการขัดขวาง อย่างที่เปาโลได้เคยพบมา และนั่นคือสิ่งที่พระเยซูเจ้าได้เคยบอกกับเรา เมื่อพระองค์ได้ส่งเราออกไปทำพันธกิจ
เราจะต้องก้าวเท้าและเคลื่อนต่อไป บางทีเร็วกว่าที่คิด เพื่อหาโอกาสอื่น เพราะไม่เป็นประโยชน์อันใด ที่เราจะมาทำตัวแบบกบที่อยู่ในบ่อ ได้แต่ส่งเสียงร้อง
เมื่อยังมีโลกที่กว้างไกลกว่า กำลังคอยการรับข่าวดีของพระเป็นเจ้า.
