วันอังคารที่ 23 พฤษภาคม 2017
สัปดาห์ที่ 6 เทศกาลธรรมดา
บทอ่าน กจ 16:22-34 / ยน 16:5-11
เราสามารถที่จะอธิบายความคิดของบรรดาสานุศิษย์ในพระวรสารวันนี้
ประการที่ 1 เกี่ยวกับความล้มเหลวของเขาที่จะเข้าใจภารกิจและคำสอนของพระเยซูเจ้า
ประการที่ 2 เกี่ยวกับอนาคตของพวกเขา เป็นต้นเมื่อพระเยซูเจ้าได้เสด็จจากไปแล้ว พระองค์ได้พยายามที่จะให้ความมั่นใจ เพื่อเป็นเครื่องปลอบใจพวกเขาว่า “เมื่อพระองค์เสด็จมา พระองค์จะทรงแสดงให้โลกเห็นจริง เรื่องบาป เรื่องความชอบธรรมและเรื่องการพิพากษา” มีอาจารย์ทางเทวศาสตร์ ได้บอกกับบรรดาศิษย์ว่า “พระจิตเจ้าคือมิชชันนารีองค์แรก” และนี่คือพื้นฐานของชีวิตคริสตชน ที่แสดงว่าเป็นพระประสงค์ของพระเป็นเจ้า เราจำเป็นต้องได้รับการดลใจจากพระจิตเจ้า เพื่อจะควบคุมความโน้มเอียงในตัวเรา จะทำให้เกิดความตรึงเครียดและความกังวลใจ ความโน้มเอียงของมนุษย์ทำให้เรามีความมีความจองหอง ในการพึ่งความสามารถของเรา ที่ทำให้เราไม่ต้องทำตามพระประสงค์ของพระเป็นเจ้า ในพระวรสารวันนี้ เราได้รับการเตือนใจ ให้เรารับรู้ว่า พระจิตเจ้ากำลังนำทางพวกเรา ที่จะทำให้เราผ่อนคลายความตึงเครียดในใจเรา
ในหนังสือกิจการอัครสาวกในวันนี้ เปาโลและสิลาสได้ถูกเฆี่ยนตี และได้ถูกนำเข้าไปไว้ในคุก เมื่อเขาทั้งสองถูกมัดขา ก็ได้เริ่มร้องเพลงและสวดภาวนา นักโทษอื่นๆก็กำลังฟังอยู่ ในทันใดนั้นเอง ได้เกิดแผ่นดินไหวอย่างแรง จนคุกสั่นสะเทือน ประตูทุกบานก็เปิดออก และโซ่ตรวนของผู้ถูกคุมขังทุกคนก็หลุดไปผู้คุมคุกใจตื่นขึ้นมา เห็นประตูทั้งหมดเปิดอยู่ นึกว่าพวกนักโทษหนีไปหมดแล้ว จึงชักดาบออกจากฝักเพื่อที่จะฆ่าตัวตาย แต่เปาโลได้เปิดหัวใจของผู้คุม โดยได้นำแสงสว่างมาให้แก่เรา ด้วยการร้องตะโกนว่า “อย่าทำร้ายตัวเองเลย พวกเรายังอยู่ที่นี่กันทุกคน”
เมื่อเราเองนำความสว่างของพระเป็นเจ้า ไปใช้กับชีวิตภายในของเรา จะทำให้เราเป็นอิสระ หรือทำให้เราเห็นว่า เมื่อสถานการณ์ได้รับความสว่างจากพระเป็นเจ้า
การทำลายตัวเองไม่ใช่ทางออกของปัญหา แต่ถ้าเราเดินในความสว่างของพระคริสตเจ้า เราจะเดินได้อย่างมีศักดิ์ศรี.
