วันเสาร์ที่ 20 พฤษภาคม 2017
สัปดาห์ที่ 5 เทศกาลธรรมดา
บทอ่าน กจ 16:1-10 / ยน 15:18-21
จากหนังสือกิจการอัครสาวก พวกเราจะเห็นการให้ข้อมูลที่น่าสนใจมาก เปาโลได้เดินทางกลับมาที่เมืองลิสตราอีกครั้งหนึ่ง ที่เป็นสถานที่ท่านได้ถูกก้อนหินทุ่ม ประชาชนส่วนใหญ่ก็คงจะไม่คาดคิดว่าเปาโลจะหวนกลับมาอีก แต่ในกรณีนี้ ดูเหมือนเปาโลได้กลับมาในฐานะผู้มีชัย โดยอาศัยความรัก แน่นอนคนง่อยที่ได้เดินได้ คงจะต้อนรับท่าน แม้ว่าจะไม่มีการเอ่ยชื่อของเขาก็ตาม ครั้งนี้เปาโลได้พบกับชายหนุ่มอีกคนหนึ่งที่เมืองลิสตรา ซึ่งท่านใดเชิญให้เข้ามามีส่วนทำงานกับท่าน คือทิโมธี
บัดนี้พระศาสนจักรได้เริ่มย่างก้าวเข้าไปเป็นครั้งแรกในยุโรป โดยผ่านทางแคว้นมาซิโดเนีย และในตอนนี้พูดที่เล่าหนังสือกิจการอัตรสาวกได้เปลี่ยนจากบุรุษที่ 3 มาเป็นบุรุษที่ 1 โดยเริ่มต้นคำว่า “เรา”แน่นอนบุคคลนั้น คือ ลูกานั่นเอง ซึ่งเดินทางพร้อมกับเปาโลและเพื่อนคนอื่น พระศาสนจักรของเรากำลังก้าวเข้าไปสู่โลกกว้าง แม้ว่ายังเยาว์วัยและยังเป็นกลุ่มคนจำนวนน้อย แต่ก็กำลังจากย่างก้าวไปสู่ยุคที่ยิ่งใหญ่ขึ้น เราก็เช่นเดียวกัน เหมือนกับพระศาสนจักรเริ่มแรก
ที่รู้สึกว่าตัวเราเองไม่สำคัญ แต่พลังของพระเป็นเจ้าและแรงผลักดันของพระองค์จะช่วยให้เรานำไปสู่ความสำเร็จ ในการประกาศพระราชัยของพระเป็นเจ้า
เปาโลได้รู้จักและมีความสัมพันธ์กับพระเยซูเจ้า บนเส้นทางสู่เมืองดามัสกัส ก่อนจะออกไปประกาศข่าวดีอย่างไร บรรดาสานุศิษย์ของพระองค์ ก็เคยได้รับความสัมพันธ์จากพระเยซูเจ้าเช่นเดียวกัน โดยพระองค์ได้บอกว่า ความสัมพันธ์ดังกล่าว เป็นความสัมพันธ์ระหว่างเพื่อน ที่ไม่ใช่เป็นเพียงการมีส่วนแบ่งปัน ในเรื่องของสิ่งของหรือความคิดเท่านั้น แต่มีส่วนในเรื่องจุดหมายปลายทางของชีวิต
ถ้าพระเยซูเจ้าได้รับความทุกข์ทรมารอย่างไร บรรดาสานุศิษย์ของพระองค์ ก็จะได้รับเช่นเดียวกัน แต่เมื่อพวกท่านได้รับพระจิตเจ้าแล้ว แม้จะถูกลงโทษโดยสภาซันเฮดริน พวกท่านก็จะชื่นชมยินดี ที่ได้รับทนทรมานเพื่อพระนามของพระเยซูเจ้า (อ้างอิง กจ 5:41).
