วันศุกร์ที่ 10 มีนาคม 2017
สัปดาห์ที 1 เทศกาลมหาพรต
บทอ่าน อสค 18:21-28 / มธ 5:20-26
ถ้าเราไม่มีสันติสุขต่อกันและกัน เราก็ไม่สามารถมีสันติสุขต่อพระเป็นเจ้า เหนือสิ่งอื่นใดเราต้องมีสันติสุขกับตัวเราก่อน
ความขัดแย้งระหว่างบุคคลต้องหยุดลง วิธีการที่จะมีสันติสุขภายใน เป็นสิ่งที่ให้ความสุขในตัวเอง การยอมรับด้วยความสุภาพและจริงใจนั้น แสดงว่าเราไม่มีอะไรต่อต้านพระเป็นเจ้า ไม่ว่าคนอื่นจะพิจารณาเราอย่างไร เราจะทำตัวเราเองให้ไปที่สนใจต่อพระเป็นเจ้า เพราะต่อหน้าพระเจ้าเราคือคนบาป
“ข้าแต่พระเป็นเจ้า ถ้าพระองค์มองดูความชั่วร้าย ใครสามารถที่จะยืนต่อหน้าพระองค์ได้”เส้นทางที่จะไปสู่ความสันติสุข ก็คือการยอมรับด้วยความสุภาพ ถึงความขัดสนของเราต่อพระเป็นเจ้า และความพร้อมที่จะแสวงหาการอภัยโทษจากพระองค์
นักบุญมัทธิวได้สรุป 6 ข้อสำคัญของพระเยซูเจ้า ที่ได้ตรัสถึงความโกรธ ในพระวรสาร (ข้อที่ 20)ว่า ชีวิตของบรรดาสานุศิษย์ของพระเยซูเจ้า ต้องเหนือกว่าความชอบธรรมของพวกธรรมาจารย์และพวกฟาริสีความชอบธรรมนั้น หมายถึง การมีชีวิตอยู่ในความศักดิ์สิทธิ์ ชีวิตที่อยู่กับพระเป็นเจ้า
วิธีหนึ่งที่จะมีชีวิตที่ศักดิ์สิทธิ์ คือการหลีกเลี่ยงคำพูดและความโกรธ และพระเยซูเจ้าได้บอกสานุศิษย์ของพระองค์ว่า รากเหง้าของฆาตกรรม คือ คำพูดและความโกรธ ที่ได้ทำลายชื่อเสียงและศักดิ์ศรีของคนคนนั้น เราสามารถที่จะปรับปรุงความความความเสียหายของความโกรธ คือความสุภาพที่จะยอมรับว่าเราเป็นคนผิด ด้วยการเริ่มการคืนดี นี่คือสิ่งจำเป็นก่อนที่เราจะเข้าไปร่วมในพิธีกรรม เหนือสิ่งอื่นใดนี่ คือ ทัศนคติที่ถูกต้องที่เราจะมีสันติสุขกับตัวเราเอง ในครอบครัว และในหมู่คณะ…
นักบุญโดโรทีอุสได้กล่าว่า “วิธีการที่ยิ่งใหญ่ที่จะรักษาสันติสุขและความสงบเงียบอย่างต่อเนื่องของวิญญาณ คือการยอมรับทุกสิ่งจากพระหัตถ์ของพระเป็นเจ้าทั้งสิ่งที่ยิ่งใหญ่และสิ่งที่เล็กน้อย ในทุกสิ่งที่เกิดขึ้นกับเรา”...
นักบุญเทเรซา แห่งกัลกัตตาได้กล่าวว่า “ถ้าเราไม่มีสันติสุข เพราะเราลืมไปว่าเราแต่ละคนล้วนแต่เป็นพี่น้องกัน”...และท่านยังได้กล่าวว่า “สันติสุขนั้นเริ่มต้นด้วยการยิ้มให้กัน”
